Przejdź do zawartości

Ojczyzna

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Ojczyzna – kraj pochodzenia, rodzinny, przodków.

A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

Ojczyzna – obraz Jacka Malczewskiego

A

[edytuj]
  • A jeśli komu droga otwarta do nieba,
    Tym, co służą ojczyźnie.

B

[edytuj]
  • Bez historii, mowy, sztuki
    Bez mądrości tej z nauki
    naród się zamieni w bezimienny kraj
    dziś ojczyzna jest w potrzebie
    czeka ciebie, wierzy w ciebie
    tysiąc lat historii patrzy w serce twe
    Masz obronić co najlepsze
    by służyło Polsce jeszcze
    liczy na twą pomoc dziś ojczyzna twa
    dziś ojczyzna twa.
  • Biada narodom, które kochają więcej wolność niż ojczyznę!

C

[edytuj]
  • Co to jest ojczyzna?
    To dzień dobry po polsku.
    To słowo „chleb”
    w naszych ustach

    Co to jest Polska?
    Polska to moja ojczyzna.
    • Autor: Teresa Ferenc, fragment wiersza Polska to moja ojczyzna
    • Źródło: Teresa Ferenc, Najbliższa Ojczyzna, wyd. Krajowa Agencja Wydawnicza, Gdańsk 1982, s. 48.
  • Czym ta ziemia?
    – Mą ojczyzną.
    Czym zdobyta?
    – Krwią i blizną.

D

[edytuj]
  • Dla mnie ojczyzna to trzy, cztery osoby.

F

[edytuj]

G

[edytuj]
  • Gdy pytasz mnie czym ojczyzna jest odpowiem:
    czyś chociaż raz chodził po rynku w Krakowie,
    czyś widział Wawel, komnaty, krużganki,
    miejsca gdzie przeszłość dodaje ci sił.
  • Gdy się wojna ustatkuje
    Naród wieńce nam gotuje,
    Wieńce za poczciwe blizny
    Odebrane dla ojczyzny.
  • Gdzie twa ojczyzna? ja serca pytałem,
    Czy powiesz że to narodzin kraj,
    Gdzie ból i radość, gdzie drżenia doznałem,
    Gdzie twa ojczyzna? odpowiedź daj!

H

[edytuj]
  • Honor i Ojczyzna.
    • Opis: dawna dewiza Wojska Polskiego; napis na budynku Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w Warszawie przy al. Ujazdowskich 1–4.

I

[edytuj]
  • I chociaż bije ziemia skalista i srebrna
    pod tobą jest ojczyzna z drżącego płomienia.

J

[edytuj]
  • Ja i ojczyzna to jedno,
    Nazywam się Milijon –
    bo za milijony kocham i cierpię katusze.
  • Jest rzeczą aż nadto jasną, że w dzisiejszym cywilizowanym świecie jednostka sama decyduje o swojej przynależności narodowej, o swoim związku z określoną tradycją historyczną i kulturową.
    • Autor: Kiejstut Bacewicz
    • Źródło: Małgorzata Janicka-Słysz, Idea kosmiczna w twórczości Vytautasa Bacevičiusa [w:] Jacek Szerszenowicz (red.), Skriabin: mistyczna droga muzyki, Akademia Muzyczna im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi, Łódź 2016, ISBN 9788360929520, s. 179.

K

[edytuj]
  • Kto ojczyźnie swej służy, sam sobie służy.

L

[edytuj]
  • Litwo, Ojczyzno moja, ty jesteś jak zdrowie ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie kto cię stracił.

M

[edytuj]
  • Ma rację czy nie, to moja ojczyzna!
  • Miejsce, w którym człowiek jest syty, jest lepsze niż to, w którym się urodził.
    • Opis: przysłowie tatarskie
    • Źródło: Kobierzec z gwiazd i półksiężyców (seria Myśli Srebrne i Złote), wybór i tłum. Stanisław Kałużyński, Edward Tryjarski, Wiedza Powszechna, Warszawa 1967, oprac. części tatarskiej: Edward Tryjarski, s. 85.
  • Miłość ojczyzny naszym prawem.
    • Amor patriae nostra lex. (łac.)
    • Opis: napis na frontonie Biblioteki Krasińskich w Warszawie.
  • Miłość ojczyzny – o! to słońce świetne
    Dla serc, co dumne, sieroce, szlachetne,
    Całe się czystym miłościom oddadzą.
    Jako żurawie, co łańcuch prowadzą,
    Świetniejsze serca wylatują przodem;
    Umrą – ich duchy lecą przed narodem.
  • Moja ojczyzna to nie dzień wczorajszy. Moja ojczyzna to jutro.
  • My Country is my home. Ojczyzna
    Jest moim domem. Mnie w udziele
    Dom polski przypadł. To – ojczyzna
    A inne kraje są hotele.

N

[edytuj]
  • Nie jestem żadnym emigrantem, nie mam żadnych tęsknot, znam smak pszenicy i skowronków, ale i inne smakują mi tak samo. Jestem Polakiem, nigdy nim nie przestanę być, ale te wszystkie ojczyzny, więzy nierozerwania, łkania i patryjotyczne rzępolenia to nie dla mnie. Polska jest dziś dla mnie takim samym krajem jak inny za żelazną kurtyną, krzywda Polaka w Krakowie boli mnie tak samo jak Czecha w Pradze czy Litwina lub Estończyka. Nie rozdzielam niczego, sprawy poszły już znacznie dalej poza pojęcia ojczyzny, kraju, „mojej ziemi”, to pojęcia z lamusa, naftalina.
  • Nie pytaj, co twój kraj może zrobić dla ciebie. Pytaj, co ty możesz zrobić dla swojego kraju.
  • Nie umiesz błogo,
    Z spokojnym sercem spać w ojczyźnie.
  • Nie urodziliśmy się dla nas, lecz dla naszej ojczyzny
  • Niewdzięczna ojczyzno, nie będziesz miała nawet (moich) kości.

O

[edytuj]
  • Odkryłem wtedy prawo nieszczęścia,
    tron z okrwawionego złota,
    wolność nierządną,
    ojczyznę nagą
    serce poranione i zmęczone
    i wrzawę umarłych bez łez,
    suchych jak spadające kamienie.
    I wtedy przestałem być dzieckiem
    bo zrozumiałem, że mojemu narodowi
    nie pozwolono na życie
    i odmówiono pogrzebu.
  • Ojczysta Ziemio, najważniejsza sprawo.
    Pokonam wszystko, by poczuć dziś twój dumny ton.
  • Ojczyzna jest naszą matką ziemską. Polska jest matką szczególną. Niełatwe są jej dzieje, zwłaszcza na przestrzeni ostatnich stuleci. Jest matką, która wiele przecierpiała i wciąż na nowo cierpi. Dlatego też ma prawo do miłości szczególnej.
    • Autor: Jan Paweł II
    • Źródło: Mieczysław Maliński, Pielgrzymka wielkich nadziei, Wyd. Sióstr Loretanek, Warszawa 1985, s. 22.
  • Ojczyzna moja wolna, wolna…
    więc zrzucam z ramion płaszcz Konrada…
  • Ojczyzna nasza znalazła się nad przepaścią. Dorobek wielu pokoleń, wzniesiony z popiołów polski dom ulega ruinie. Struktury państwa przestają działać. Gasnącej gospodarce zadawane są codziennie nowe ciosy. Warunki życia przytłaczają ludzi coraz większym ciężarem.
    • Autor: Wojciech Jaruzelski, przemówienie związane z wprowadzeniem stanu wojennego, 13 grudnia 1982
  • Ojczyzna to ludzie, których rozumiemy i którzy nas rozumieją.
  • Ojczyzna to trzy wielkie rzeczy wspólne: wspólna mowa, wspólna ziemia i wspólna pamięć.
  • Ojczyzna to wielki zbiorowy obowiązek.
  • Ojczyzna to Ziemia i Zmarli.
  • Ojczyzna ujawniła się nagle, groźna i wspaniała; to było wtedy, gdy ludzie podnieśli pochylone twarze, gdy wyciągnęli w uniesieniu ramiona, gdy zakrzyczeli głośno. Objawiła się Ojczyzna bolejąca; to było w kościele Najświętszej Marii Panny na Lesznie (…) – pieśń „Z dymem pożarów”. (…) Ludzie dźwignęli się z klęczek, podnieśli głowy do góry, zwarli się, kobiety zaszlochały. Groźna Ojczyzna ujawniła się wtedy, gdy ludzie szli środkiem ulicy, śpiewając, kiedy nie rozpierzchli się na widok konnych kozaków. Groźna Ojczyzna wrzasnęła nagle suchym szczękiem salw rewolwerowych…
  • Ojczyzną moją jest Bóg,
    Duch, Syn i Ojciec wszechświata.
    Na każdej z moich dróg
    Ku Niemu dusza ulata.
  • Ojczyzną moją jest muzyka. A ty jesteś jak nuta rzewna,
    z którą na ustach, po latach, wraca się w muzykę jak do domu.
  • Ojczyznę kocha się nie dlatego, że wielka, ale dlatego, że własna.
  • Ojczyzny mojej stopy okrwawione
    Włosami otrzeć na piasku
    Padam: lecz znam jej i twarz, i koronę
    Słońca słońc blasku.
  • „Oto matka moja i moi bracia”. Może dlatego mówię tak, jak mówię, ponieważ to jest moja matka, ta ziemia! To jest moja matka, ta Ojczyzna! To są moi bracia i siostry! I zrozumcie, wy wszyscy, którzy lekkomyślnie podchodzicie do tych spraw, zrozumcie, że te sprawy nie mogą mnie nie obchodzić, nie mogą mnie nie boleć! Was też powinny boleć!

P

[edytuj]
  • Popatrz! To twoja ojczyzna…
    Na lewym boku krew, na prawym blizna
    Ona leży tu, już jakiś czas
    Taka niewinna…
    Nieruchoma z zimna twarz
    Ona jeszcze oddycha,
    Jeszcze…
    Ona jeszcze oddycha,
    Jeszcze…
    Pomóż jej! Pomóż jej wstać!
    Pomóż jej! Pomóż jej wstać!

S

[edytuj]
  • Słodko i zaszczytnie jest umrzeć za ojczyznę.
    • Dulce et decorum est pro patria mori. (łac.)
    • Autor: Horacy, Ody III, ii, 13
    • Zobacz też: śmierć

Ś

[edytuj]
  • Święta miłości kochanej ojczyzny,
    Czują cię tylko umysły poczciwe!
    Dla ciebie zjadłe smakują trucizny,
    Dla ciebie więzy, pęta niezelżywe (…)
    Byle cię można wspomóc, byle wspierać,
    Nie żal żyć w nędzy, nie żal i umierać.

T

[edytuj]
  • Tam ojczyzna, gdzie (jest) dobrze.
    • Ibi patria, ubi bene. (łac.)
    • Autor: Cyceron, Rozmowy tuskulańskie
  • twój dom jest tam gdzie twoje serce
    moje serce unosi się w powietrzu
    i nie ma lepszej ojczyzny

W

[edytuj]
  • W obcych miastach przychodzimy na świat,
    nazywamy je ojczyzną, lecz niedługo
    wolno nam podziwiać ich mury i wieże.
  • W ojczyźnie ma się i przeszłość, i przyszłość. W obczyźnie tylko teraźniejszość.
    • Autor: Ludwik Hirszfeld
    • Źródło: Współczesna aforystyka polska: antologia 1945-1984, oprac. Joachim Glensk, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź 1986, ISBN 8321804632, s. 140.
  • Ważne rocznice bardzo dobrze uświadamiają nam czym jest ojczyzna, nasz wspólny kraj, który dziedziczymy po przodkach i który powinniśmy w jak najlepszym stanie przekazać naszym potomkom.
  • Wpadam do Soplicowa, jak w centrum polszczyzny;
    Tam się człowiek napije, nadysze Ojczyzny!

Z

[edytuj]
  • Z niej się wyłaniam… Gdy myślę Ojczyzna – By zamknąć ją w sobie jak skarb. Pytam wciąż, jak go pomnożyć (…) Ojczyzna: wyzwanie tej ziemi rzucone przodkom i nam, by stanowić o wspólnym dobru i mową własną jak sztandar wyśpiewać dzieje.
  • Za różane miej te blizny,
    Coś dla miłej zniósł ojczyzny.

Ż

[edytuj]
  • (…) żeby siła w ramionach,
    żeby trud nasz wykonać –
    przy stali i przy zbożu,
    na lądzie i na morzu –
    żeby blask szedł z dni naszych,
    dni mozolnych, odważnych,
    w wiek sławą złotolistną,
    nuto święta, ojczyzno.

Zobacz też

[edytuj]
Wikisłownik
Wikisłownik
 Zobacz też hasło ojczyzna w Wikisłowniku
Źródło: „https://pl.wikiquote.org/w/index.php?title=Ojczyzna&oldid=632050”