Tadeusz Gajcy

Tadeusz Gajcy (1941)

Tadeusz Gajcy (1922–1944) – polski poeta, przedstawiciel Pokolenia Kolumbów. Żołnierz Armii Krajowej. Zginął w powstaniu warszawskim w kamienicy wysadzonej przez niemieckich żołnierzy.

• I chociaż bije ziemia skalista i srebrna
  pod tobą jest ojczyzna z drżącego płomienia.
  • Źródło: Czas
  • Zobacz też: ojczyzna

• Jak nie kochać strzaskanych tych murów,
  tego miasta, co nocą odpływa,
  kiedy obie z greckiego marmuru –
  i umarła Warszawa, i żywa.
  • Źródło: Śpiew murów, wolnelektury.pl
  • Zobacz też: Warszawa

• Kochałem ja ty zapewne, ale mi serca dano skąpo na miłość moją niepotrzebną,
  bowiem stawały nad epoką, której imiona dajesz teraz, olbrzymia śmierć i przerażenie.
  • Źródło: poemat Do potomnego
  • Zobacz też: wojna

• Mój sen śmiertelny ciałem spełniasz.
  • Źródło: Miłość bez jutra

• Mówisz: ciałem człowieczym trzeba schodzić nisko, najniżej,
  bo radosna w locie tym wieczność jest kołyską zrodzoną na krzyżu.
  • Źródło: Żegnając się z Matką
  • Zobacz też: cierpienie, krzyż

• Na przystanku tramwajowym jak u studni czekał
  apostoł płomienny,
  kiedy stopy najłagodniej oderwał od ziemi
  policjant o dostojnych powiekach.
  • Źródło: Chwila biblijna

• Od mego ciała do twego
  droga jak ręka prosta,
  lecz ciągle dzieli nas echo
  w sercu podwójnym i głosach.
  • Źródło: Nad ranem

• Szukam w gwiazdach zarysu twego. Między nami jak dłonie dwie złączone są pamięci nasze i miłości,
  a jeden tylko wspólny dom, który nade mną w tobie rośnie.
  • Źródło: poemat Do potomnego
  • Zobacz też: miłość

• Serce pełne miłości smutnej niosę
  jak żołnierz mogiłę pod swym hełmem
  niesie przez czas.
  • Źródło: poemat Do potomnego

• Ten czas, ta noc i ja bez miejsca nad tobą ważą się i uczą:
  ostatni sen, a boleść pierwsza i słona miłość nad ojczyzną.
  • Źródło: poemat Do potomnego

• Więc w twarz ci patrząc jak w lustro
  podwojony sam sobie jestem.
  • Źródło: Nad ranem

O Tadeuszu Gajcym

• Uczyłem się w jednej klasie z Tadeuszem Gajcym (...) Lubiłem Tadeusza, on mnie chyba też. Obaj byliśmy najlepsi w klasie z przedmiotów humanistycznych – z języka polskiego i historii.
  • Autor: Wojciech Jaruzelski
  • Źródło: Gajcy. W pierścieniu śmierci, s. 55.