Strach

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj

Strach – silna przykra emocja o charakterze wrodzonym, pojawiająca się w sytuacjach realnego bądź wyimaginowanego zagrożenia. Wrodzoną reakcją organizmu w takiej sytuacji jest odruch ucieczki.


A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

Strach ma wielkie oczy

A[edytuj]

  • Ach, kiedy ona cię kochać przestanie:
    Zobaczysz!
    Zobaczysz obcą własną twarz,
    Jakie wielkie oczy ma strach;
    Zobaczysz wszystko to samo,
    Co ja.
    • Autor: Edward Stachura
    • Źródło: Zobaczysz w: Wiersze, poematy, piosenki, przekłady, wyd. Czytelnik, Warszawa 1982, s. 225.
    • Zobacz też: miłość

B[edytuj]

  • Bać się śmierci jest tym samym, co mieć się za mądrego nim nie będąc.
  • Bo nad strach okropniejsza Niemoc Strachu.
  • Bóg na świecie stworzył naprzód strach.

C[edytuj]

  • Człowiek, który nic nie wie, posiada odwagę; ten który dużo wie – strach.

D[edytuj]

  • Dyktatura to państwo, w którym wszyscy boją się jednego, a jeden wszystkich.

G[edytuj]

  • Głupotą jest bać się tego, czego nie można uniknąć.

I[edytuj]

  • I czy to wiatr świszczący,
    czy wdzięczny śpiew ptaków wśród gęstych gałęzi,
    szum wody wartko płynącej,
    czy potężny łoskot spadających skał,
    niedostrzeżony bieg brykających zwierząt,
    groźny ryk bestii straszliwych
    czy echo odbijające się od górskich rozpadlin -
    obezwładniały ich, napełniając strachem.

K[edytuj]

  • Kiedy nie ma się czego bać, tchórz może być tak samo odważny jak każdy inny.

L[edytuj]

  • Lata występów na scenie nauczyły ją, jak panować nad tremą: trzeba wyobrazić sobie najgorsze, co może się zdarzyć, wraz ze wszystkimi konsekwencjami. Strach zawsze okazywał się niewspółmierny do rzeczywistego zagrożenia.
  • Lękliwy stokroć umiera przed śmiercią;
    mężny kosztuje jej tylko raz jeden.
    • Cowards die many times before their deaths;
      The valiant never taste of death but once.
      (ang.)
    • Autor: William Shakespeare, Juliusz Cezar, akt 2, scena 2

M[edytuj]

  • Miłość trzymana jest węzłem zobowiązań, który ludzie, ponieważ są nikczemni, zrywają, skoro tylko nadarzy się sposobność osobistej korzyści, natomiast strach jest oparty na obawie kary; ten więc nie zawiedzie nigdy.

N[edytuj]

  • Naszym największym strachem nie jest to, że jesteśmy słabi. Nasz największy strach stanowi siła, której nie można przyjść z odsieczą. To nasze światło, a nie nasza mroczność nas przeraża. Uważając się za nic nie wartego nie działasz na korzyść świata.
  • Nie ma odwagi i nie ma lęku. Jest tylko świadomość i nieświadomość. Świadomość to lęk, nieświadomość to odwaga.
  • Nie ma wolności dla człowieka, jak długo nie pokonał on strachu przed śmiercią.
  • Niech nienawidzą, byleby się bali.
  • Nie wolno się bać, strach zabija duszę.
    Strach to mała śmierć, a wielkie unicestwienie.
    Stawię mu czoło.
    Niech przejdzie po mnie i przeze mnie.
    A kiedy przejdzie, odwrócę oko swej jaźni na jego drogę.
    Którędy przeszedł strach, tam nie ma nic.
    Jestem tylko ja.

O[edytuj]

  • Odwaga nie polega na nieodczuwaniu strachu, ale na umiejętności działania mimo niego.

P[edytuj]

  • Przywilejem dzieciństwa jest poruszać się bez przeszkód między magią i owsianką, między bezgranicznym strachem i galopującą radością.

S[edytuj]

  • Strach jest tylko aktem rozpaczy obrażonej miłości własnej.
Uwaga: W dalszej części znajdują się słowa powszechnie uznawane za wulgarne.
  • Strach to jest coś, z czym się musisz nauczyć żyć. (…) Dostałeś sraczki, to wytrzyj dupę i zmień gacie, ale nie biadol nad sobą, cioto.
  • Strachy wytworzone przez wyobraźnie są naszymi gorszymi wrogami, bo niepodobna ich uchwycić, a przez to trudno z nimi walczyć.

T[edytuj]

Zobacz też[edytuj]