Frank Herbert

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Frank Herbert

Frank Patrick Herbert (1920–1986) – amerykański pisarz science-fiction.

[edytuj] Diuna

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Diuna.
  • Blichtr płynie z miasta, mądrość z pustyni.
    • Opis: Wellington Yueh do Paula (na Kaladanie), Paul do Pardota Kynesa (przyjęcie w pałacu).
  • Smutne jest rozstanie z przyjaciółmi; miejsce to tylko miejsce.
    • Opis: Hawat do Paula (na Kaladanie), Paul (noc w filtrnamiocie).
  • Szukaj swobody, a staniesz się niewolnikiem swoich pragnień. Szukaj dyscypliny, a znajdziesz wolność.
  • Umysł rozkazuje ciału i ono jest posłuszne. Umysł rozkazuje sobie samemu i natrafia na opór.
    • Opis: Lady Jessika Atryda (spotkanie z Szadout Mapes).

[edytuj] Bóg Imperator Diuny

  • Ignorancja i niezrozumienie spraw seksu wyrządziły tak wiele szkód. Jakże byliśmy ograniczeni, jakże żałośni.
  • Kobiety w fascynujący sposób osiągają dojrzałość... Noś dziecko przez dziewięć miesięcy a zmienisz się całkowicie
    • Leto tłumacząc dlaczego jego armia składa się z kobiet
  • Najbardziej lękam się fanatyków liberalizmu... Poskrob liberała, a znajdziesz skrytego arystokratę.
  • Nie potrzebujesz słów. Swoim życiem przemawiasz wprost do zmysłów.
    • Hwi Nori wyznając miłość Leto

[edytuj] Inne

  • Ci, którzy chcieliby powtórzyć przeszłość, muszą kontrolować nauczanie historii.
  • Idei należy się obawiać najbardziej, gdy przechodzą w czyny.
  • Ludzie rodzą się podatni na tę najtrwalszą i najbardziej osłabiającą chorobę intelektu: okłamywanie samego siebie. Najlepszy z możliwych światów, tak jak i najgorszy, z niej właśnie czerpią koloryt. O ile jesteśmy w stanie ustalić, nie istnieje naturalna odporność na tę chorobę. Wymagana jest ciągła czujność.
  • Odpowiedzi mają wielką władzę nad światem. Mogą wydawać się sensowne, choć nie tłumaczą niczego.
  • Skłonni jesteśmy upodabniać się do najgorszego z naszych przeciwników.
  • Wszystkie rządy muszą borykać się z powracającym problemem: władza zawsze przyciąga osobowości patologiczne. To nie sama władza deprawuje, lecz stanowi magnes dla podatnych na deprawację. Tacy ludzie mają skłonności do upajania się przemocą. Szybko staje się ona ich nałogiem.