Albert Camus

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Albert Camus

Albert Camus (1913–1960) – francuski pisarz, noblista.

Spis treści

[edytuj] Cytaty z Camusa

[edytuj] Człowiek zbuntowany

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Człowiek zbuntowany.
  • Aby istnieć, człowiek musi się buntować.
  • Bunt nie jest żądaniem totalnej wolności, na odwrót, występuje przeciwko niej. Neguje nieograniczoną władzę, która zezwala władzy na naruszenia nienaruszalnej granicy.
  • Cel uświęca środki? Być może. Ale co uświęca cel? Na to pytanie, które myśl historyczna pozostawia w zawieszeniu, bunt odpowiada: środki.
  • Człowiek jest jedynym stworzeniem, które nie zgadza się być tym, czym jest.

[edytuj] Dżuma

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Dżuma (powieść).
  • Bakcyl dżumy nigdy nie umiera.
  • Trzeba walczyć w taki czy inny sposób i nie padać na kolana.
  • W ludziach więcej rzeczy zasługuje na podziw niż na pogardę.

[edytuj] Mit Syzyfa (1942)

(fr. Le Mythe de Sisyphe, przeł. Joanna Guze)

  • Aby wypełnić ludzkie serce, wystarczy walka prowadząca ku szczytom. Trzeba sobie wyobrażać Syzyfa szczęśliwym.
  • Druzgocąca prawda ginie, gdy zostanie rozpoznana.
  • Los staje się sprawą ludzką i określaną przez ludzi.
    • Zobacz też: los

[edytuj] Notatniki (1943)

  • Całe życie skierowane ku pieniądzom to śmierć. Odrodzenie jest w bezinteresowności.
  • Filozofie są tyle warte, co warci są filozofowie. Im większy człowiek, tym prawdziwsza filozofia.

[edytuj] Upadek

  • A zatem, skoro wszyscy jesteśmy sędziami, wszyscy jesteśmy winni, jedni wobec drugich, wszyscy jesteśmy Chrystusami na nasz obrzydliwy sposób, wszyscy kolejno ukrzyżowani nic nie wiedząc o tym.
  • Czasem czyta się jaśniej w tym, który kłamie, niż w tym, który mówi prawdę. Prawda oślepia jak światło. Kłamstwo, przeciwnie, jest pięknym zmierzchem, przydaje wartości wszystkim przedmiotom.
  • Człowiek bawi się w nieśmiertelnego i po kilku tygodniach nie wie nawet, czy dociągnie do jutra.
  • Człowiek jest taki, drogi panie, ma dwie twarze: nie może kochać nie kochając siebie.
  • Jestem dziwnie zmęczony nie tym, że mówiłem, ale na samą myśl o tym, co muszę jeszcze powiedzieć.
  • Każda radość budzi w nas pragnienie innej radości.
  • Kiedy ciało jest smutne, serce powoli umiera.
  • Męczennicy, drogi przyjacielu, powinni zgodzić się na zapomnienie, kpiny lub korzyść, jaką mają z nich ludzie. Nigdy nie będą zrozumiani.
  • Niech mi pan wierzy, że religie mylą się od chwili, kiedy zaczynają moralizować i piorunują przykazaniami. Bóg nie jest niezbędny, żeby stworzyć winę ani żeby karać. Wystarczą nasi bliźni, wspomagani przez nas samych.
  • Odnosiłem wrażenie, że żądają ode mnie, bym tkał przez dnie i noce w piwnicy czekając, aż dzicz przyjdzie mnie wyrzucić, zniszczy wpierw moją tkaninę, po czym zaciągnie mnie do innej piwnicy, by zatłuc na śmierć.
  • Powiem panu wielką tajemnicę, drogi przyjacielu. Niech pan nie czeka na sąd ostateczny. Sąd ostateczny jest co dzień.
    • N'attendez pas le Jugement dernier. Il a lieu tous les jours. (fr.)
  • Prawdziwa miłość jest czymś wyjątkowym, zdarza się mniej więcej dwa albo trzy razy na wiek. Poza tym jest próżność lub nuda.
  • Zawsze są powody do zabicia człowieka.
  • Zbyt wielu ludzi wdrapuje się teraz na krzyż tylko po to, żeby ich można było widzieć z większej odległości, nawet jeśli w tym celu trzeba trochę podeptać Tego, który znajduje się na krzyżu od tak dawna.

[edytuj] Inne

  • Altruista to człowiek, który myśli o innych, nie zapominając o sobie.
  • Ci, którzy kochają wszystkie kobiety, zmierzają ku abstrakcji.
    • Źródło: Jan Marx, Idea samobójstwa w filozofii. Od antyku do współczesności, Wydawn. Alfa, 2003, s. 294.
  • Człowiek nie potrafi ani cierpieć, ani być długo szczęśliwym. Nie jest więc zdolny do niczego, co się liczy.
  • (...) człowiek realizuje się tylko w miłości, w niej bowiem, w kształcie krótkotrwałym znajduje obraz swego losu bez jutra.
    • Źródło: „Twórczość”, Tom 58, Wydania 5–8, 2002, s. 137.
  • Dopiero w samym środku zimy przekonałem się, że noszę w sobie niepokonane lato.
  • Gdy się zobaczyło tylko raz piękno szczęścia na twarzy ukochanej osoby, wiadomo już, że dla człowieka nie może być innego powołania, jak wzbudzanie tego światła na twarzach otaczających nas ludzi.
  • Jedyne lekarstwo dla znużonych życiem w gromadzie: życie w wielkim mieście. To jedyna pustynia, jaka jest dziś dostępna.
  • Każda minuta życia nosi w sobie własną rangę cudu i oblicze młodości wiekuistej.
  • Kochać to zgadzać się na to, by się starzeć z drugim człowiekiem.
  • Ludzie umierają i nie są szczęśliwi.
    • Źródło: Kaligula
  • Łatwiej zdobyć sukces, trudniej na niego zasłużyć.
    • Źródło: O wojnie, wojsku i żołnierzach – dla żołnierzy... (myśli-aforyzmy-sentencje), wyb. Bogdan M. Szulc, wyd. Adam Marszalek, 1995, s. 166.
  • Mając 40 lat stwierdza, że trzeba mu kogoś, kto wskaże drogę, pochwali go albo zgani: ojca. Autorytetu, nie władzy.
  • Mama, nie będąc ateistką, nigdy za życia nie myślała o religii.
    • Źródło: Obcy, 1942
  • Mężczyźni wiedzą, że miłość wydana jest śmierci, więc pracują nad jej wspomnieniem, póki nią żyją.
  • Miłość fizyczna jest zawsze złączona z poczuciem niewinności i radości. Nie da się kochać we łzach tylko w uniesieniu.
  • Miłość wierna – jeśli nie ulega zubożeniu – jest dla człowieka najbardziej dostępnym sposobem zachowania w sobie tego, co najlepsze.
  • Miłość – rodzaj choroby, która ani rozumnych, ani głupich nie oszczędza.
  • Nadzieja, wbrew ogólnemu znaczeniu, jest równoważna z rezygnacją. A żyć to znaczy nie rezygnować.
  • Na okrutnej ziemi, gdzie kochankowie umierają czasem rozdzieleni, a rodzą się zawsze z dala od siebie, absolutna komunia na cały czas życia jest niemożliwym żądaniem.
    • Źródło: Nie jedno ma imię. Aforyzmy o miłości, wyb. Kiejstut R. Szymański, Wrocław 1997.
  • Nawet siedząc na ławie oskarżonych, lubimy słuchać o sobie.
  • Nie idź za mną, bo nie umiem prowadzić. Nie idź przede mną, bo mogę za Tobą nie nadążyć. Idź po prostu obok mnie i bądź moim przyjacielem.
  • Nie jestem zbyt wielkim entuzjastą zanadto już sławnej filozofii egzystencjalistycznej i – szczerze mówiąc – uważam, iż jej konkluzje są fałszywe. Ale reprezentuje ona wielką przygodę ludzkiej myśli.
    • Opis: pod koniec II wojny światowej; twórczość Camusa jest kojarzona z egzystencjalistycznym nurtem myślowym.
    • Źródło: „Literatura na świecie”, Wydania 1–3, Współczesne RSW „Prasa”, 1980, s. 360.
  • Nie ma wolności dla człowieka, jak długo nie pokonał on strachu przed śmiercią.
  • Nie oczekujcie na Sąd Ostateczny. On odbywa się co dzień.
  • Niech pociechą dla nas będzie to, iż żaden ból na świecie nie trwa wiecznie. Kończy się cierpienie, pojawia się radość i tak równoważą się nawzajem.
  • Nieokiełznany seksualizm prowadzi do filozofii nieznaczenia, a czystość odwrotnie – przywraca światu sens.
  • „Ofelio, idź do klasztoru!” – skoro nie ma innego sposobu, by ją posiadać, trzeba sprawić, by nikt jej nie posiadł, chyba Bóg, ale jego przewagi nie dotyczą ciała.
  • Prawdziwy artysta znajduje się w połowie drogi między swymi wyobrażeniami i czynami. To ten, który „jest zdolny do”. Mógłby być tym, którego opisuje, przeżyć to, co opisuje. Sam czyn ograniczyłby go – byłby tym, który dokonał.
  • Przyjaciele nie są zainteresowani burzami, które przeżywasz, ale chętnie korzystają z twego statku.
  • Rozkosz nigdy nie jest oschła.
  • Są ludzie, którzy usprawiedliwiają świat, pomagają żyć samą swoją obecnością.
    • Źródło: Pierwszy człowiek, Kraków 2003, s. 25.
  • Seks daje zwycięstwo, rychło jednak staje się klęską, i jedynym zwycięstwem nad nim staje się czystość.
  • Seks prowadzi donikąd, nie chodzi o moralność, ale o nieproduktywność.
  • Seks – czy ktoś, choćby bez wielkich wymagań, może zgodzić się na tę tyranię? O wolności cnoty!
  • Spółkowanie ze zwierzętami przekreśla świadomość istnienia drugiego, dlatego przyciągało tyle umysłów, z Balzakiem włącznie.
  • Śmierć nadaje kształt miłości, jak nadaje go życiu – przekształcając ją w los.
  • Świat bez miłości jest martwym światem i zawsze przychodzi godzina, kiedy człowiek, zmęczony, błaga o twarz jakiejś istoty i serce olśnione czułością.
    • Źródło: „Znak”, Wydania 472–475, Znak, 1994, s. 22.
  • Tak kochamy marzenia, że boimy się je realizować.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
  • Trzeba chronić ciała, nie idee.
  • Uważam, że jestem trochę za młody. Osobiście oddałbym głos na Malraux. Jestem wdzięczny Akademii za wyróżnienie autora francuskiego piszącego o Algierze. Nie napisałem nigdy nic, co nie byłoby w mniejszym lub większym stopniu związane z krajem, w którym się urodziłem. Ziemi tej i jej nieszczęściu oddaję wszystkie moje myśli.
  • Uwodziciele proponują na ogół zbyt wiele, i nie dotrzymują słowa – nie są zdolni do miłości.
  • Wolność to nic więcej, niż szansa na bycie lepszym.
  • Wszystko, co wiem o moralności i obowiązkach, zawdzięczam piłce nożnej.
    • Źródło: „Przekrój”, Wydania 14–26, Krakowskie Wydawnictwo Prasowe, 1998, s. 11.
  • Z chwilą pojawienia się Sade'a erotyzm systematyczny staje się jednym z kierunków myśli absurdalnej.
  • Zawsze znajdzie się odpowiednia filozofia do braku odwagi.
  • Źle nazwać rzeczy, to powiększać nieszczęścia świata.
Uwaga: W dalszej części znajdują się słowa powszechnie uznawane za wulgarne.
  • Czasem nie śpi się z dziwką, na którą ma się ochotę, bo nie śmie się poprosić o wydanie reszty.

[edytuj] O Albercie Camusie

  • Camus także, śladami innych, wydobywa człowieka z masy ludzkiej, a nawet z obcowania z drugim człowiekiem, konfrontując duszę pojedynczą z egzystencją – to tak wygląda jakby rybę wydobył z wody.
Źródło „http://pl.wikiquote.org/w/index.php?title=Albert_Camus&oldid=298869”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Techniczne
Narzędzia
W innych językach