Albert Camus

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Albert Camus

Albert Camus (1913–1960), francuski pisarz, noblista.

Spis treści

[edytuj] Cytaty z Camusa

[edytuj] Człowiek zbuntowany

 Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Człowiek zbuntowany.
  • Aby istnieć, człowiek musi się buntować.
  • Bunt nie jest żądaniem totalnej wolności, na odwrót, występuje przeciwko niej. Neguje nieograniczoną władzę, która zezwala władzy na naruszenia nienaruszalnej granicy.
  • Cel uświęca środki? Być może. Ale co uświęca cel? Na to pytanie, które myśl historyczna pozostawia w zawieszeniu, bunt odpowiada: środki.
  • Człowiek jest jedynym stworzeniem, które nie zgadza się być tym, czym jest.

[edytuj] Dżuma

 Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Dżuma (powieść).
  • Każdy nosi w sobie dżumę, nikt bowiem nie jest od niej wolny. I trzeba czuwać nad sobą nieustannie, żeby w chwili roztargnienia nie tchnąć dżumy w twarz drugiego człowieka.
  • Przypisując zbyt wielkie znaczenie pięknym czynom, składa sie pośrednio hołd złu. Pozwala się bowiem wówczas przypuszczać, że piękne czyny mają tak wysoką cenę dlatego, że są rzadkie; gdy niegodziwość i obojętność bywają znacznie częściej motorami działań ludzkich
  • Przyzwyczajenie się do rozpaczy jest gorsze niż sama rozpacz.
  • Trzeba walczyć w taki czy inny sposób i nie padać na kolana.
  • W ludziach więcej rzeczy zasługuje na podziw niż na pogardę.
  • Zawsze nadchodzi godzina w historii, kiedy ten, który ośmieli się powiedzieć, że dwa i dwa to cztery, jest karany śmiercią.

[edytuj] Upadek

  • Czasem czyta się jaśniej w tym, który kłamie, niż w tym, który mówi prawdę. Prawda oślepia jak światło. Kłamstwo, przeciwnie, jest pięknym zmierzchem, przydaje wartości wszystkim przedmiotom.
  • Człowiek bawi się w nieśmiertelnego i po kilku tygodniach nie wie nawet, czy dociągnie do jutra.
  • Człowiek jest taki, drogi panie, ma dwie twarze: nie może kochać nie kochając siebie.
  • Męczennicy, drogi przyjacielu, powinni zgodzić się na zapomnienie, kpiny lub korzyść, jaką mają z nich ludzie. Nigdy nie będą zrozumiani.
  • Niech mi pan wierzy, że religie mylą się od chwili, kiedy zaczynają moralizować i piorunują przykazaniami. Bóg nie jest niezbędny, żeby stworzyć winę ani żeby karać. Wystarczą nasi bliźni, wspomagani przez nas samych.
  • Odnosiłem wrażenie, że żądają ode mnie, bym tkał przez dnie i noce w piwnicy czekając, aż dzicz przyjdzie mnie wyrzucić, zniszczy wpierw moją tkaninę, po czym zaciągnie mnie do innej piwnicy, by zatłuc na śmierć.
  • Powiem panu wielką tajemnicę, drogi przyjacielu. Niech pan nie czeka na sąd ostateczny. Sąd ostateczny jest co dzień.
  • Prawdziwa miłość jest czymś wyjątkowym, zdarza się mniej więcej dwa albo trzy razy na wiek. Poza tym jest próżność lub nuda.
  • Zawsze są powody do zabicia człowieka.
  • A zatem, skoro wszyscy jesteśmy sędziami, wszyscy jesteśmy winni, jedni wobec drugich, wszyscy jesteśmy Chrystusami na nasz obrzydliwy sposób, wszyscy kolejno ukrzyżowani nic nie wiedząc o tym.

[edytuj] Inne

  • Altruista to człowiek, który myśli o innych nie zapominając o sobie.
  • Całe życie skierowane ku pieniądzom to śmierć. Odrodzenie jest w bezinteresowności.
    • Źródło: Notatniki, 1943
  • Człowiek nie potrafi ani cierpieć, ani być długo szczęśliwym. Nie jest więc zdolny do niczego, co się liczy.
  • Dopiero w samym środku zimy przekonałem się, że noszę w sobie niepokonane lato.
  • Filozofie są tyle warte, co warci są filozofowie. Im większy człowiek, tym prawdziwsza filozofia.
    • Źródło: Notatniki, 1937
    • Zobacz też: filozofia
  • Gdy się zobaczyło tylko raz piękno szczęścia na twarzy ukochanej osoby, wiadomo już, że dla człowieka nie może być innego powołania, jak wzbudzanie tego światła na twarzach otaczających nas ludzi.
  • Jedyne lekarstwo dla znużonych życiem w gromadzie: życie w wielkim mieście. To jedyna pustynia, jaka jest dziś dostępna.
  • Ludzie umierają i nie są szczęśliwi.
    • Źródło: Kaligula
  • Łatwiej zdobyć sukces, trudniej na niego zasłużyć.
  • Mając 40 lat stwierdza, że trzeba mu kogoś, kto wskaże drogę, pochwali go albo zgani: ojca. Autorytetu, nie władzy.
  • Nadzieja, wbrew ogólnemu znaczeniu, jest równoważna z rezygnacją. A żyć to znaczy nie rezygnować.
  • Nawet siedząc na ławie oskarżonych lubimy słuchać o sobie.
  • Nie idź za mną, bo nie umiem prowadzić. Nie idź przede mną, bo mogę za Tobą nie nadążyć. Idź po prostu obok mnie i bądź moim przyjacielem.
  • Nie jestem zbyt wielkim entuzjastą zanadto już sławnej filozofii egzystencjalistycznej i – szczerze mówiąc – uważam, iż jej konkluzje są fałszywe. Ale reprezentuje ona wielką przygodę ludzkiej myśli.
    • Źródło: Słowa wypowiedziane przez Camusa pod koniec II wojny światowej.
    • Opis: W komentarzach i opracowaniach twórczość Albert Camusa jest kojarzona z egzystencjalistycznym nurtem myślowym.
  • Nie ma wolności dla człowieka, jak długo nie pokonał on strachu przed śmiercią.
  • Nie oczekujcie na Sąd Ostateczny. On odbywa się co dzień.
  • Niech pociechą dla nas będzie to, iż żaden ból na świecie nie trwa wiecznie. Kończy się cierpienie, pojawia się radość i tak równoważą się nawzajem.
  • Prawdziwy artysta znajduje się w połowie drogi między swymi wyobrażeniami i czynami. To ten, który „jest zdolny do”. Mógłby być tym, którego opisuje, przeżyć to, co opisuje. Sam czyn ograniczyłby go – byłby tym, który dokonał.
  • Przyjaciele nie są zainteresowani burzami, które przeżywasz, ale chętnie korzystają z twego statku.
  • Są ludzie, którzy usprawiedliwiają świat, pomagają żyć samą swoją obecnością.
    • Źródło: Pierwszy człowiek, Kraków 2003, s. 25.
  • Świat bez miłości jest martwym światem i zawsze przychodzi godzina, kiedy człowiek, zmęczony, błaga o twarz jakiejś istoty i serce olśnione czułością.
  • Tak kochamy marzenia, że boimy się je realizować.
  • Ten świat jest absurdem.
  • Trzeba chronić ciała, nie idee.
  • Wolność to nic więcej, niż szansa na bycie lepszym.
  • Wszystko co wiem o moralności i obowiązkach zawdzięczam piłce nożnej.
  • Zawsze znajdzie się odpowiednia filozofia do braku odwagi.
  • Mama, nie będąc ateistką, nigdy za życia nie myślała o religii.
    • Źródło: Obcy, 1942

[edytuj] O Albercie Camus

  • Camus także, śladami innych, wydobywa człowieka z masy ludzkiej, a nawet z obcowania z drugim człowiekiem, konfrontując duszę pojedynczą z egzystencją – to tak wygląda jakby rybę wydobył z wody.
Źródło: „http://pl.wikiquote.org/wiki/Albert_Camus”