Hanna Krall
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Hanna Krall (ur. 1935) – polska dziennikarka i pisarka.
Spis treści |
[edytuj] Zdążyć przed Panem Bogiem
- Amerykański profesor wylądował kiedyś na francuskiej plaży, biegł czterysta czy pięćset metrów pod morderczym ogniem, nie schylając się i nie padając, i był ranny, a teraz uważa, że jak ktoś przebiegnie taką plażę, to może później mówić – „człowiek powinien biec” albo „człowiek powinien strzelać”, albo – „szliście na śmierć jak barany”. Żona profesora dodała, że strzały potrzebne są przyszłym pokoleniom. Śmierć ludzi ginących w milczeniu jest niczym, bo nic nie pozostawia po sobie, a ci, co strzelają, pozostawiają legendę – jej i jej amerykańskim dzieciom.
- Dokonanie wyboru między życiem a śmiercią jest ostatnią szansą zachowania godności...
- Niegodna śmierć jest tylko wtedy, kiedy próbowało się przeżyć cudzym kosztem.
- Przecież nie piszemy o historii. Piszemy o pamiętaniu.
- To jest straszna rzecz, kiedy się idzie tak spokojnie na śmierć. To jest znacznie trudniejsze od strzelania. Przecież o wiele łatwiej się umiera strzelając, o wiele łatwiej było umierać nam niż człowiekowi, który idzie do wagonu, a potem jedzie wagonem, a potem kopie sobie dół, a potem rozbiera się do naga... Już to rozumiesz?
- W medycynie liczy się każde życie – każda najmniejsza szansa uratowania życia.
[edytuj] Król kier znów na wylocie
- Opowiada mężowi, jak wygląda śmierć: duszy nie ma, znaku nie ma. My jesteśmy, dodaje pocieszająco, ale mąż mówi, że i to jest coraz mniej pewne.
- Jej cierpienie jest gorsze, ponieważ ona jest gorsza. Cały świat tak myśli, a nie może sie mylić cały świat w swoim poczuciu dobra i zła, czy raczej – w poczuciu lepszości i gorszości.
[edytuj] Inne
- Każde życie stanowi dla każdego całe 100%.
- Tylko literatura może uprzytomnić światu jego nienormalność. Nie historia... tylko literatura.
