Alberto Moravia

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Alberto Moravia (właśc. Alberto Pincherle; 1907–1990) – włoski pisarz.

  • Człowiek, który nic nie wie, posiada odwagę; ten który dużo wie – strach.
  • Czy to nie śmieszne: nawet nasze czasy będą kiedyś nazywali dobrymi dawnymi czasami.
  • Dyktatura to państwo, w którym wszyscy boją się jednego, a jeden wszystkich.
  • Dziwne to, ale wyborca nigdy nie czuje się odpowiedzialny za zawód, jaki sprawia rząd przez niego wybrany.
  • Głupstwa mogą mieć swój wdzięk, ale nie głupota.
  • Historiografia to przybytek, w którym uczeni wyżywają się na plotkach.
  • Im się jest szczęśliwszym, tym mniej uwagi poświęca się własnemu szczęściu.
  • Jarmark jest nie tylko tam, gdzie handlowe stragany, ale i tam, gdzie poselskie ławy.
  • Nie jesteśmy w pełni ludźmi; wręcz przeciwnie, jesteśmy nimi tylko w minimalnej części, powiedzmy w dwóch procentach, w pozostałych dziewięćdziesięciu ośmiu jesteśmy zwierzętami.
    • Źródło: 1934
  • Niektórzy uważają słowo komfort za jednoznaczne z WC.
  • Skąpcem jest nie ten, kto nie chce wydawać; skąpcem jest ten, któremu żal wydawać.
  • Ten, który nigdy nie zmienia swoich poglądów, przeważnie takich nie posiada.
  • Trudniej jest nie zazdrościć przyjacielowi, któremu się powiodło, niż być wspaniałomyślnym wobec przyjaciela w nieszczęściu.
  • Wielbiciele są dla kobiet czymś w rodzaju bransoletek czy naszyjników, błyskotkami, których w miarę możliwości wolą się nie pozbywać.
  • Żart jest orężem bezbronnych.
  • Żyjemy w wieku totalnej jawności życia prywatnego.
Źródło „http://pl.wikiquote.org/wiki/Alberto_Moravia”