Aleksander Kumor
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Aleksander Kumor – polski aforysta.
- Anielska cierpliwość wymaga diabelskiej siły
- Chwalcy nie wypominaj złej dykcji.
- Czasem kulisy działają dwustronnie.
- Dwóje z lekcji historii pisane są na skórze narodów.
- Fakty mówią, ale ludzie je tłumaczą.
- Grafoman – ktoś kto nie ma dokładnie nic do powiedzenia i stara się to dokładnie opisać.
- Hipoteza wygodna potrafi zamordować hipotezę trafną.
- Innym w laurach nie do twarzy.
- Jakże często koniec wieńczy dzieło koroną cierniową.
- Literaturze nie są potrzebni wielcy pisarze, ale wielkie dzieła.
- Męczymy się tylko kilkadziesiąt lat, a każą nam odpoczywać wiecznie.
- Miłość dobrze się kończy, gdy się nie kończy.
- Miłość własna nie powszednieje.
- Nawet, gdy tracisz głowę nie trać twarzy.
- Nie każdy Michał jest aniołem.
- Nie licz na nieobliczalnych.
- Niejedno małżeństwo uratowałby tłumacz.
- Niekiedy dopiero kara stwarza poczucie winy.
- Od rangi meczu nie zależy ranga kibica.
- Od siebie uciekamy zawsze z sobą.
- Odwaga: wiedzieć, kiedy się bać.
- Pagórki ciała kobiecego zasłoniły nie jednemu drogę na szczyty.
- Pierwszą miłość przeżywamy najczęściej kilka razy.
- Po każdym spojrzeniu w niebo zostaje w oczach nieco błękitu.
- Potykamy się nie o góry, ale o kamyki.
- Rachunek sumienia – donos na siebie.
- Są małżonkowie kłócący się nawet o to, które z nich jest bardziej zgodne.
- Trudno wierzyć łatwowiernemu.
- W naszych nieszczęściach poznajemy przyjaciół. W nieszczęściach przyjaciół poznajemy siebie.
- Ważne jest także, czym ręka rękę myje.
- Ważniejsze od posiadania tajnej broni jest przekonanie wroga o jej istnieniu.
- Wiara oczekuje rzeczy niewiarygodnych.
- Wspomina się potrawy smaczne lub te, które zostały na żołądku.
- Z języków najtrudniej nauczyć się wspólnego języka.
- Życie każdego z nas jest materiałem przynajmniej na jedną książkę. Na dramat, na komedię lub na książkę kucharską.
- Żyj według życiorysu, który chciałbyś sobie napisać.