André Gide

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj
André Gide w 1920

André Gide (1869–1951) – francuski pisarz, noblista.

Lochy Watykanu[edytuj]

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Lochy Watykanu.
  • To właśnie wydaje mi się tak piękne w życiu, że trzeba malować al fresco. Mazanie niedozwolone!

Inne[edytuj]

  • Czego nie otrzymuje się za darmo? Miłości.
  • Dziś, jeśli mężczyźni są poważniejsi od kobiet, to dzieje się to dlatego, że ich ubrania są ciemniejsze.
  • Jest dla mnie jasne, że to, co zwiemy pragnieniami, to sznurki, które ma w ręku Bóg, i które wprawiają nas w ruch jak marionetki.
  • Jeśli chcesz, możesz pisać po pijanemu, ale bądź na czczo, kiedy będziesz to czytał!
    • Opis: rada dla młodych pisarzy.
    • Zobacz też: literatura
  • (…) kiedy filozof odpowiada, przestajemy rozumieć, o co pytaliśmy.
    • (…) quand un philosophe vous répond, on ne comprend plus du tout ce ce qu’on lui avait demandé. (fr.)
    • Zobacz też: filozof
  • Najpiękniejsze, co znałem na ziemi, był to mój głód. Zawsze był wierny temu, co nań zawsze czekało. Czy słowik upija się winem? Orzeł – mlekiem? Orzeł upija się lotem. Słowik upija się letnimi nocami. Równina drga od upału. Niechaj każde wzruszenie potrafi stać ci się upojeniem. Jeżeli to, co jesz, nie upaja cię, to znaczy, że nie byłeś dość głodny.
  • Należy mnożyć wzruszenia, nie zamykać się w jednym życiu, w jednym ciele: uczynić, by dusza dała gościnę wielu duszom.
    • Źródło: Myśli o człowieku, Wydawnictwo Europa, 2004
    • Zobacz też: wzruszenie
  • Nie do pomyślenia, by Francuz osiągnął wiek średni, nie mając syfilisu i Orderu Legii Honorowej.
    • Źródło: Stephen Clarke, 1000 lat wkurzania Francuzów, Wydawnictwo WAB, Warszawa 2012, s. 447, tłum. Stanisław Kroszczyński.
  • Niektórzy dowodzą istnienia Boga na podstawie miłości, jaką dlań czujemy.
  • Tylko z obawy przed utratą miłości można przychylać się czyimś cierpieniom – pozostawmy każdemu troskę o jego życie.
  • Wszystko zostało już powiedziane, ponieważ jednak nikt nie słucha, trzeba wciąż zaczynać od nowa.
  • Z dobrych uczuć robi się złą literaturę.
    • Źródło: Henryk Markiewicz, Andrzej Romanowski, Skrzydlate słowa, PIW, Warszawa 1990, s. 224.