Róża

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj

Róża – rodzaj krzewów należących do rodziny różowatych. Znanych jest 150–200 gatunków występujących na półkuli północnej. W stanie naturalnym róże nie rosną poniżej równika.

A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

Róża

A[edytuj]

  • Ach ta róża! ach ta róża!
    Co się w twoje okno wdziera,
    Na pokusy mnie wystawia,
    Sen i spokój mi odbiera…
  • A wszystkie róże są białe,
    tak białe, jak moja rozpacz,
    i nie dlatego są białe,
    że to śnieg na nich pozostał.

C[edytuj]

  • Czasem zdarza się, że człowiek
    Najcnotliwszy – szewcem trąci,
    Podczas kiedy duch służalczy
    Ambrą pachnie i lawendą.

    Są dziewicze czyste dusze,
    A czuć od nich szare mydło,
    Gdy występek się częstokroć
    Różanymi wody myje.
  • Czerwona róża nie jest egoistką, pragnąc pozostać czerwoną różą. Byłaby straszną egoistką, gdyby chciała, by wszystkie kwiaty w ogrodzie były czerwone i były różami.
  • Czemże jest nazwa? To, co zowiem różą,
    Pod inną nazwą równieby pachniało…
    • What’s in a name? That, which we call a rose
      By any other name would smell as sweet.
      (ang.)
    • Autor: William Shakespeare
    • Źródło: Romeo i Julia, akt II, sc. 2, wyd. Gebethner i Wolff 1913, s. 29, tłum. Józef Paszkowski.

G[edytuj]

  • Gdzież nasza róża,
    Pytam was bracia?
    Zwiędła nam róża,
    Dziecko to ranka.
    Tylko nie mówcie:
    Tak młodość więdnie!
    Tylko nie mówcie:
    Tak życie biegnie!
    • Где наша роза?
      Друзья мои!
      Увяла роза,
      Дитя зари!…
      Не говори:
      Вот жизни младость,
      Не повтори:
      Так вянет радость… (ros.)
    • Autor: Aleksander Puszkin, wiersz Róża, 1815
    • Zobacz też: życie, młodość, dziecko, rano

J[edytuj]

  • Jaki zapach ma w ciemności
    róża, niczym młodociana śmierć.
  • Jak Mały Książę Saint-Exuperyego z początku jesteśmy oszołomieni, że nasza róża, centrum naszego świata, nie jest jedyną. Jesteśmy zdruzgotani wiadomością, że jest wiele innych, na wielu innych krzewach, w wielu innych światach. Ale to, co czyni naszą różę wyjątkową, to fakt że wzbogaca nas ona swoim pięknem i że poświęcamy się, dbając o nią.
  • Jedna róża to piękno. Dziesięć róż to coś drogiego. Sto róż to nuda. Tysiąc róż, kapujesz?

K[edytuj]

  • Kobiety są jak róże: niby zupełnie do siebie podobne, a jednak zapach, forma i kolor każdej z nich jest trochę inny.
  • Kto pierwszy nazwał kobietę różą, był poetą. Kto to powtórzył, był tylko komplemenciarzem.
  • Kto hoduje kilka róż, kocha piękno; kto hoduje tysiące – kocha forsę.

N[edytuj]

  • Najsłodsze róże za wcześnie są zrywane.
    • Brat Bellows – jeden z sześciu najpodlejszych ludzi królestwa. Odcinek pt: Czarna Pieczęć
    • Zobacz też: Czarna Żmija
  • Nie czas żałować róż, gdy płoną lasy.
  • nie pytaj czym jest róża
    ptak ją może opowie
    zapach zabija myśli
    twarz lekkim muśnięciem starta
    kolorze pożądania
    kolorze płaczących powiek
    brzemienna kulista słodycz
    czerwień do wnętrza rozdarta
  • Nie rusz Andziu, tego kwiatka,
    Róża kole, rzekła matka.
    Andzia mamy nie słuchała,
    Ukłuła się i płakała.

R[edytuj]

  • Rozkwitały pęki białych róż,
    Wróć, Jasieńku, z tej wojenki już!
    Wróć, ucałuj, jak za dawnych lat –
    Dam ci za to róży najpiękniejszy kwiat.
  • Róża jest różą, jest różą, jest różą.
    • Rose is a rose, is a rose, is a rose (ang.)
    • Autor: Gertrude Stein, Geography and Plays. Sacred Emily, 1922
  • Róże miały zostać zabalsamowane i posypane solą – balsamuje się tylko królów, bohaterów i róże.
    • Autor: Hans Christian Andersen, Która z róż była najszczęśliwsza?
    • Opis: o drugiej róży, która uważała, że to ona jest najszczęśliwsza; zerwała ją kobieta pracująca w ogrodzie, która zamierzała dodać różę do innych kwiatów, przeznaczonych do wyrobu perfum
    • Zobacz też: Baśnie Andersena, sól, szczęście
  • Różo, różo, formalistko!
    Różo, różo, bój się Boga!
  • Różo, różo wschodu
    Różo, słodka różo
    Różo, różo wschodu
    Różo, wonna różo

S[edytuj]

  • Sadźmy, przyjacielu, róże!
    Długo jeszcze, długo światu
    Szumieć będą śnieżne burze,
    Sadźmy je przyszłemu latu!
  • Szczegółowo analizując płatki nikt jeszcze nie pojął piękna róży.

W[edytuj]

  • Wczoraj gdy ktoś wypowiedział Twoje imię przy mnie głośno,
    tak mi było gdyby róża przez otwarte wpadła okno.
    Dziś kiedy jesteśmy razem, odwróciłam wzrok ku ścianie.
    Róża? jak wygląda róża czy to kwiat, a może kamień?

Z[edytuj]

  • Zapamiętał się słowik
    W pragnieniu miłości róży.
    • Autor: Hafiz, Dywan, tłum. Władysław Dulęba
    • Opis: jako motyw rozpowszechniony w polskiej poezji
    • Zobacz też: słowik

Ż[edytuj]

  • Życie to nie zawsze droga, na niej róże.

Zobacz też[edytuj]

Commons-logo.svg
Wikisłownik
Zobacz też hasło róża w Wikisłowniku