Heinrich Heine

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Heinrich Heine (1797–1856) – niemiecki poeta i dramaturg.

A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

[edytuj] A

• Anglicy mają sto religii, lecz tylko jeden sos.
  • Zobacz też: Anglia, religia

• A niebo zostawmy im – Aniołom i wróblom.

[edytuj] B

• Bóg mi wybaczy. To jego fach.
  • Dieu me pardonnera, c'est son métier. (fr.)
  • Opis: ostatnie słowa
  • Zobacz też: Bóg

[edytuj] C

• Cicho grają w duszy mej
  Dźwięki, nuty, tony.
  • Leise zieht durch mein Gemüt
    Liebliches Geläute. (niem.)
  • Źródło: Nowa wiosna, 6 (1831)
  • Opis: tłum. Czesław Jankowski

[edytuj] D

• Demagogia – święte przymierze narodów.

[edytuj] G

• Gdzie się pali książki, dojdzie w końcu do palenia ludzi.
  • Wo mann Bücher verbrennt, verbrennt man am Ende Menschen. (niem.)
  • Źródło: Almanzor (1821). Słowa wypowiedziane na zakończenie zjazdu studenckiego w Wartburgu w 1817 roku w związku ze spaleniem na stosie książek uznanych za niezgodne z duchem niemieckim.

[edytuj] J

• Jestem człowiekiem o na wskroś pojednawczym usposobieniu. A oto moje życzenia: skromny domek kryty strzechą, przy tym jednak dobre łóżko, dobre jedzenie, mleko i masło pierwszej świeżości, przed oknem kwiaty, przed drzwiami kilka pięknych drzew, jeśli zaś dobry Bóg chce mnie w pełni uszczęśliwić, to niech da mi się nacieszyć widokiem sześciu czy siedmiu moich nieprzyjaciół wiszących na tych drzewach. Z sercem przepełnionym wzruszeniem wybaczę im wszystkie krzywdy, jakie mi wyrządzili w życiu – no, trzeba wybaczać nieprzyjaciołom, ale nie wcześniej, nim zawisną.

[edytuj] K

• Każda epoka ma swoje wady, które sumują się z wadami epok wcześniejszych – i to właśnie nazywamy dziedzictwem ludzkości.

[edytuj] M

• Małżeństwo – to morze, dla którego dotychczas nie wynaleziono kompasu.

• Młodzieniec kocha dziewczynę,
  Co ma innego w sercu [...]
  To taka bardzo stara
  I wciąż tak świeża piosenka!
  A komu się przydarzy,
  W tym serce z bólu pęka.
  • Ein Jüngling liebt ein Mädchen,
    Die hat einen andern erwählt [...]
    Es ist eine alte Geschichte,
    Doch bleibt sie immer neu;
    Und wem sie just passiert,
    Dem bricht das Herz entzwei. (niem.)
  • Źródło: Intermezzo liryczne, 40 (1821–1823)
  • Opis: tłum. Robert Stiller

[edytuj] N

• Na skrzydłach mojej pieśni,
  Luba, unoszę cię w dal.
  • Auf Flügeln des Gesanges,
    Herzliebchen, trag' ich dich fort. (niem.)
  • Źródło: Intermezzo liryczne, 9
  • Opis: tłum. Stanisław Łempicki

• Nie gniewam się i choć się serce rwie,
  Stracone szczęście me – nie gniewam się.
  • Ich grolle nicht, und wenn das Herz auch bricht,
    Ewig verlornes Lieb! ich grolle nicht. (niem.)
  • Źródło: Intermezzo liryczne, 18 (1821–1823)
  • Opis: tłum. Stanisław Łempicki, popularne dzięki muzyce Roberta Schumanna

• Nie powiem, iż kobiety nie mają charakteru, raczej mają codziennie inny.

• Nie talent to, lecz charakter!
  • Kein Talent, doch ein Charakter. (niem.)
  • Źródło: Atta Troll, 24 (1843)
  • Opis: tłum. Maria Konopnicka

• Nigdy nie można ustalić z pewnością, gdzie w kobiecie kończy się anioł, a gdzie diabeł zaczyna.
  • Zobacz też: kobieta

[edytuj] P

• Pierwszy, który porównał kobietę do kwiatu, był wielkim poetą, ale następny był cymbałem.
  • Zobacz też: kobieta

• Przypadkowa przechadzka po szpitalu wariatów pokazuje, że wiara nie dowodzi niczego.

[edytuj] T

• Tamte czasy miały dogmaty, my mamy tylko mniemania... a nimi nie można budować katedr.
  • Jene Zeiten hatten Dogmen, wir haben nur Meinungen: mit Meinungen... aber baut man keine Dome (niem.)

[edytuj] W

• W cudownym miesiącu maju.
  • Im wunderschönen Monat Mai. (niem.)
  • Źródło: Intermezzo liryczne, 1 (1821–1823)

• Wściekłość na własne niedołęstwo, głupotę, błędy męczy mnie więcej jeszcze niż prawdziwa rozpacz.

[edytuj] Z

• Z ogromnych mych boleści
  Robię piosenki nieduże.
  • Aus meinen grossen Schmerzen
    Mach' ich die kleinen Lieder. (niem.)
  • Źródło: Intermezzo liryczne, 39
  • Opis: tłum. Robert Stiller