Adam Asnyk

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Adam Asnyk (1838–1897) – polski poeta i dramatopisarz.

• Ale nie depczcie przeszłości ołtarzy,
  Choć macie sami doskonalsze wznieść;
  Na nich się jeszcze święty ogień żarzy,
  I miłość ludzka stoi tam na straży,
  I wy winniście im cześć!
  • Źródło: Do Młodych, 1880

• Dla serc szlachetnych najwyższą rozkoszą, gdy drugim radość w niedoli przynoszą.

• Gdybym był młodszy, dziewczyno,
  Gdybym był młodszy
  piłbym, ach, wtenczas nie wino,
  lecz spojrzeń twoich najsłodszy
  nektar, dziewczyno.
  • Źródło: Gdybym był młodszy

• I roztopieni w cichym błękicie,
  Tylko serc własnych usłyszym bicie.
  • Źródło: Barkarola

• Jednego serca!!! Tak mało mi trzeba, a jednak widzę, że żądam zbyt wiele...
  • Źródło: Sonet (Jednego serca...)

• Każda epoka ma swe własne cele
  I zapomina o wczorajszych snach.

• Między nami nic nie było.
  Żadnych zwierzeń, wyznań żadnych;
  Nic nas z sobą nie łączyło
  Prócz wiosennych marzeń zdradnych.
  • Źródło: Między nami nic nie było, 1872

• Na własne mroki najlepszą pociechą zapalić światło pod ubogich strzechą.

• Najszlachetniejsze serce jest to, które raczej da się skaleczyć, niż samo zadraśnie.

• Nie pomogą próżne żale
  Ból swój niebu trza polecić
  A samemu wciąż wytrwale
  Trzeba naprzód iść... i świecić.

• Nieście więc wiedzy pochodnię na czele
  I nowy udział bierzcie w wieków dziele,
  Przyszłości podnieście gmach!
  • Źródło: Do Młodych, 1880

• Szczęśliwe kwiaty! mogą patrzeć śmiele
  I składać życzeń utajonych wiele,
  I śnić o szczęściu jeden dzień słoneczny...
  Zanim z tęsknoty uwiędną serdecznej.
  • Źródło, Posyłam kwiaty, 1870
  • Zobacz też: kwiat

• Szukajcie prawdy jasnego płomienia,
  Szukajcie nowych, nieodkrytych dróg.
  • Źródło: Do młodych, 1880

• Ta łza, co z oczu twoich spływa,
  Jak ogień pali moją duszę.

• Tacy poeci, jaka jest publiczność.

• Tam, gdzie w sercach bezmyślność i bierność,
  Krzewić się może jedna tylko mierność.
  • Źródło: Poeci do publiczności
  • Zobacz też: bezmyślność

• Wszystkie żywota gorycze
  Zamknąłem w sercu jak w grobie;
  Niech drzemią w nim tajemnicze.
  Nie mówiąc światu o sobie.
  • Źródło: Ból zasnął

• Żyć, to nie znaczy iść przez róże
  Sięgać po laury, zbierać oklaski
  Żyć to znaczy przetrwać wszystkie burze
  I dążyć tam, gdzie świecą ideałów blaski.

[edytuj] Zobacz też