Wiosna

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wiosna – w strefie klimatu umiarkowanego jedna z czterech podstawowych pór roku w przyrodzie.

A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

Wiosna

A[edytuj]

  • A wiosną – niechaj wiosnę, nie Polskę zobaczę.
    • Autor: Jan Lechoń, Karmazynowy poemat. Herostrates, 1920
  • A wiosny nima. Zawsze grudzień.
    Nie rozpraszajmy jednak złudzeń.
  • Akacja sypała kwiatem, gdy wiosna rządziła światem.

C[edytuj]

D[edytuj]

  • Dzisiaj rano niespodzianie zapukała do mych drzwi
    Wcześniej niż oczekiwałem przyszły te cieplejsze dni
    Zdjąłem z niej zmoknięte palto, posadziłem vis-à-vis
    Zapachniało, zajaśniało, wiosna, ach to ty
    Wiosna, wiosna, wiosna, ach to ty

G[edytuj]

  • Gdzie kwitnie kwiat – musi być wiosna, a gdzie jest wiosna – wszystko wkrótce zakwitnie.

I[edytuj]

  • Idzie sobie wiosna
    Słychać świergot ptaka,
    Ładna to piosenka
    Tylko głupia taka

J[edytuj]

  • Jakoby też rok bez wiosny mieć chcieli,
    Którzy chcą, żeby młodzi nie szaleli.
  • Jedna jaskółka wiosny nie czyni.
    • Autor: Ezop
    • Źródło: Witold Paweł Cienkowski, Kalejdoskop językowy, Warszawa 1967, wyd. Nasza Księgarnia, s. 271.
  • Już śpiewają wszędzie ptaki,
    Już zakwitły wokół kwiaty…
    „Wiosna idzie” – mówią ludzie…
    Ale skąd i kiedy przyjdzie?

    No i po co nam ta wiosna?
    Odwykliśmy już od wiosny…
    Jodły w lesie, mech na drzewie
    Zielenieją już z radości…
    • Ужо птушкі пяюць ўсюды,
      Ужо кветкі зацьвілі…
      «Вясна прыйдзе», – кажуць людзі…
      Ды скуль прыйдзе і калі?

      І нашто ж вясна нам Божа?
      Мы адвыклі ад вясны…
      Елкі ў лесе, мох на стрэсе
      Зелянеюць заўсягды…
      (biał.)
    • Autor: Władysław Syrokomla, wiersz Już śpiewają wszędzie ptaki…, 1861

K[edytuj]

  • Kaczeńców trąbka złota
    przez zagajniki
    i łąki zielone
    niesie wysoki ton wiosny
    górne C
    rozdzwania kryształ powietrza
    • Autor: Mira Kuś, Kaczeńców trąbka złota w: O, niebotyczna góro garów, Kraków 2004.
  • Każdy wielbi Pana na swój sposób, a wszystkie głosy razem czynią wiosnę.
  • Kiedyś wiosna otworzy na ścieżaj
    pestki serc rozłupane na pół.

L[edytuj]

  • Lecz nie rozczulaj się nad sercem,
    na cóż mi kwiaty, pomarańcze,
    ja jeszcze z wiosną się rozkręcę,
    ja jeszcze z wiosną się roztańczę!
  • Liście, które jesienią spadają z drzew, chciałyby się wskazać jako przykład przemijania. Byłby to jednak zły przykład, ponieważ po kilku miesiącach drzewo wypuści nowe liście i nastanie wiosna, dokładnie taka jak była wcześniej.

N[edytuj]

  • Naplotkowała sosna,
    że już zbliża się wiosna
    Kret skrzywił się ponuro:
    przyjedzie pewno furą…
    jeż się najeżył srodze
    Raczej na hulajnodze.
    Wąż syknął
    – ja nie wierzę,
    przyjedzie na rowerze.
    Kos gwizdnął:
    Wiem coś o tym,
    przyleci samolotem.
  • Nie bójmy się wiosny, zmierzchów kwietniowych. Nie bójmy się wiosny, poranków majowych.
  • Nie martw się!
    Bo przyjdzie wiosna znów!
    Zawoła: „Przebudź się, ziemio! Przebudź
    Z głębokiego snu!”
    Znów wyjrzy słońce,
    Zazielenieje trawka na łące,
    Wybuchnie wiosna i jak wiatrem rozwieje
    Mój smutek i zmartwienie!
    • …не нудзіся!
      Прыйдзе вясна!
      Гукне: „Прачніся, зямля! прабудзіся
      З цяжкага сна!”
      Сонца прагляне, зазелянее
      Траўка ў лугу,
      Гукне вясна і, як ветрам, развее
      Гора-нуду!
      (biał.)
    • Autor: Maksim Bahdanowicz, Przyjdzie wiosna
  • Niech no tylko wiosna skrzydła
    Radością powieje,
    Ożywiają się dziadkowie,
    Serce ich młodnieje…
    • Чуть крылатая весна
      Радостью повеет,
      Оживает старина,
      Сердце молодеет…
      (ros.)
    • Autor: Aleksandr Bestużew, Ożywienie

O[edytuj]

  • O wiosno! kto cię widział wtenczas w naszym kraju,
    Pamiętna wiosno wojny, wiosno urodzaju!

P[edytuj]

  • Przyjdzie wiosna,
    przyjdzie hoża,
    Pójdą rzeki
    Het do morza!

U[edytuj]

  • Urodzony w niewoli, okuty w powiciu,
    Ja tylko jedną taką wiosnę miałem w życiu.
  • Uś, wiosna ta!
    Ja ją wyczuwam z ciuciem.
    Chodzę sobie w słonku lilipuciem.
    Ono mnie napawa z dziwnym chuciem
    I do fajnej flory, i do pań!
    Uś, wiosna ta!
    Wygibowuje głowę,
    Wiatry kończą się północnikowe,
    Wchodzę rozmazany w mą alkowę
    I sam nie wiem, skąd wypuszczam rym!

W[edytuj]

  • Wiosna już dorosła
    Naboje ma w kieszeniach
    Ciśnie mnie tej wiosny sznur
    Jesieninowski sen majem mi pojesieniał
  • Wiosna przyszła z tą swoją zielenią
    blade toto, niemrawe, brudzi
    zanim jakie kwiatki wystrzelą
    to nastęka się, namarudzi…
  • Wiosna – cieplejszy wieje wiatr,
    Wiosna – znów nam ubyło lat,
    Wiosna – wiosna w koło, rozkwitły bzy.
    Śpiewa – skowronek nad nami,
    Drzewa – strzeliły pąkami,
    Wszystko – kwitnie w koło, i ja, i ty…
    • Autor: M. Bobrowski, Wszystko kwitnie w koło, piosenka zespołu Skaldowie
  • Wiosna, wiosna już tuż, tuż.
    Płaszcz słomiany spada z róż,
    Pączki ma już każdy krzak -
    To jest wiosny pierwszy znak.

Z[edytuj]

  • Zielony błysk! Strzeliły drzewa.
    Bielmo śniegu spadło mi z oczu:
    wiosna! Wyrosła mi nad głowę.

Zobacz też[edytuj]

Commons-logo.svg
Wikisłownik
Zobacz też hasło wiosna w Wikisłowniku