Bruno Jasieński

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Bruno Jasieński właśc. Wiktor Zysman (1901–1938) – polski poeta, współtwórca polskiego futuryzmu.

• Biała nuda usiadła w kucki na czarnym dywanie
  i podaje mi fajkę
  nabitą antypiryną.
  • Źródło: Intermezzo

• Chwile życia są kruche i słodkie, jak chrust.
  • Źródło: Trupy z kawiorem

• Już nas znudzili Platon i Plotyn,
  i Charlie Chaplin, i czary czapel.
  • Źródło: Do futurystów

• Nikt z nas nie dożyje zimy.
  Przyszedł czas ostatniej krucjaty.
  Tłumie,
  coś mnie okrążył i chciał bić laskami,
  czemuż stoimy.
  Niech poeci idą do nieba.
  Jestem z wami.
  • Źródło: Do futurystów

• Świat
  zawisnął
  na liczbie
  jak na belce dźwigara!
  • Źródło: Zakładnicy

• W najgłębszym ciał dotyku płeć jest jak rekwizyt.
  • Źródło: Pocałunki

• One jeszcze nie wiedzą, że gdy nastał Jasieński,
  Bezpowrotnie umarli i Tetmajer i Staff.
  • Źródło: But w butonierce

• Nie bój się wrogów – w najgorszym razie mogą cię zabić. Nie bój się przyjaciół – w najgorszym razie mogą cię zdradzić. Strzeż się obojętnych – nie zabijają i nie zdradzają, ale za ich milczącą zgodą mord i zdrada istnieją na świecie.

[edytuj] But w butonierce

• Idę młody, genialny, niosę BUT W BUTONIERCE,
  Tym, co za mną nie zdążą, echopowiem: – Adieu!
  • Źródło: pointa tytułowego wiersza z tomu But w butonierce

• Świat rozprostuje się nagle na powrót
  w nowej, słonecznej geometrii.
  • Źródło: Do futurystów