Drzewo

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Drzewo – grupa roślin, do której zaliczają się największe rośliny lądowe.

A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

A[edytuj]

Lipa
  • A chociażby je pocięli piłami
    A chociażby je kładli pokotem
    Nikt nie powie
    – Drzew zabijać nie wolno.

C[edytuj]

D[edytuj]

  • Dobre drzewo dobrym się owocem okrywa, dobry człek z dobrych czynów poznawany bywa.
  • Drzewa nie są zielenią: to nasi starsi bracia unieruchomieni, dawne plemię pokryte sierścią, pełne wilgoci, obrosłe rogami.
  • Drzewa są po prostu piękne, potrzebują tak niewiele, bo słońca, deszczu… a od nas szacunku.
  • Drzewa wznoszą się za oknem ku górze niczym pełne tęsknoty wołanie niemej ziemi.
  • Drzewo wolności trzeba podlewać krwią patriotów i tyranów.
  • Drzewo jest mocniejsze niż lew i niż wół,
    Drzewo nawet przerasta żyrafę,
    A człowiek jak zechce, to zrobi z drzewa stół
    Albo drzwi, albo nawet szafę.
  • Drzewo nie smagane wichrem rzadko kiedy wyrasta silne i zdrowe.
  • Drzewo wiedzy nie jest drzewem życia.

G[edytuj]

  • Głupiec nie widzi tego samego drzewa, co mędrzec.

K[edytuj]

  • Kiedy wiosna w liść ustroi drzewa
    I otuli je miłości tchnieniem,
    Wtenczas bóle, które wiatr im śpiewa,
    One czują liści swoich drżeniem.
  • Kornikom obojętne, czy drzewo, które toczą, jest rzeźbione.

L[edytuj]

  • Liście, które jesienią spadają z drzew, chciałyby się wskazać jako przykład przemijania. Byłby to jednak zły przykład, ponieważ po kilku miesiącach drzewo wypuści nowe liście i nastanie wiosna, dokładnie taka jak była wcześniej.
  • Ludzkość jest drzewem, a ludzie są liśćmi. Drzewo trwa i rośnie, chociaż liście opadają.

M[edytuj]

  • Małe drewienko zapala duże drzewo.
  • Milsze jest człowiekowi jedno drzewo, które sam zasadził, niż cały ogród przez innych zasadzony.

N[edytuj]

  • Niebo się gniewa,
    Obłoki nadbiegają w tłumie!
    Szczęśliwe drzewa!
    Będą się mogły wyszumieć!
  • Niektórzy nazywają mnie Bzową Babuleńką, inni driadą, ale naprawdę nazywam się Wspomnieniem; to ja siedzę na drzewie, które ciągle rośnie i rośnie, to ja wspominam i opowiadam historię!
    • Nogle kalde mig Hyldemoer, Andre kalde mig Dryade, men egentlig hedder jeg Erindring, det er mig, der sidder i Træet, som voxer og voxer, jeg kan huske, jeg kan fortælle!… (duń.)
    • Autor: Hans Christian Andersen, Bzowa Babuleńka (duń. Hyldemoer)
    • Zobacz też: Baśnie Andersena
  • Nie chcę być bardziej ani mniej zapamiętany niż drzewo przy drodze.
  • Nigdy nie słyszałem, żeby któreś z tych drzew umarło ze starości, i sądzę, że gdyby nie uderzenia pioruna, pożary i wichury, niektóre z nich mogłyby dożyć 10 000 lat.

O[edytuj]

  • O, cóż jest piękniejszego niż wysokie drzewa, (…)
    Nad wodą, co się pawich barw blaskiem rozlewa,
    Pogłębiona odbitych konarów sklepieniem.
  • odrzuca pamięć lata
    porywczym rękom wiatru
    oddając liści sierść

P[edytuj]

  • Przyjemność ma się do szczęścia mniej więcej tak, jak drzewo do ogrodu: nie ma ogrodu bez drzew, ale drzewa, nawet w wielkiej ilości, nie stanowią jeszcze ogrodu.

S[edytuj]

  • Serce jest jak orzech, z którego wyrasta drzewo tętnic i żył.

Ś[edytuj]

  • Świecące niebo, złote gwiazdy, góry, morze i migocząca dal, łąki pełne kwiatów, drzewa w rozkwicie – wszystko jest odbiciem boskiej dobroci.

Z[edytuj]

  • Zakochany jest jak człowiek w lesie – zapatrzony w jedno drzewo.

Zobacz też: