Rabindranath Tagore
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Rabindranath Tagore (1861–1941) – indyjski poeta, prozaik i pedagog, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1913.
|
A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż |
[edytuj] B
- Biada łaskom, które wyślizgują się z niegodnych rąk.
- Błąd nie może sobie pozwolić na przegraną, a prawda może.
- Zobacz też: prawda
- Bóg szanuje mnie, gdy pracuję, ale kocha mnie, gdy śpiewam.
[edytuj] C
- Cieszymy się, że jesteśmy na tym świecie; jesteśmy z nim związani niezliczonymi nićmi, które rozciągają się od ziemi do gwiazd.
- Człowiek ma w sobie milczenie morza, zgiełk ziemi i muzykę powietrza.
- Człowiek to urodzone dziecko: jego siła polega na tym, że rośnie.
- Zobacz też: człowiek
- Czyż kobieta może znaleźć swoje prawdziwe szczęście jedynie w świadomości, że ma nad mężczyzną władzę? Jedynym błogosławieństwem kobiety jest to, że może swoją dumę przelać w miłość.
[edytuj] D
- Demon dzisiejszej cywilizacji złamał równowagę w człowieku między jego rozumem a wolą, między nauką a sumieniem.
- Drzewa wznoszą się za oknem ku górze niczym pełne tęsknoty wołanie niemej ziemi.
- Zobacz też: drzewo
- Dusza jest mostem do nieśmiertelności.
- Zobacz też: dusza, nieśmiertelność
[edytuj] J
- Jest we mnie Ktoś, kto patrzy poza moimi oczyma.
- Jeśli zamkniesz drzwi przed wszelkim błędem – prawda pozostanie za drzwiami.
- Inna wersja: Jeśli zamknięcie drogę wszystkim pomyłkom, wykluczycie prawdę.
- Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
[edytuj] K
- Każde dziecko jest dowodem, że Bóg nie znudził się człowiekiem, że nie uprzykrzyli Mu się jeszcze ludzie.
- Zobacz też: dziecko
- Kochając, daje człowiek z radością, tak jak drzewo bez trudności oddaje dojrzały owoc.
- Korzenie z ziemi nie domagają się nagrody za to, że obdarzają owocami gałęzie.
- Któż by kiedykolwiek w tym życiu mógł żyć, mieć nadzieję i dążności, gdyby przestrzeń nie była napełniona miłością.
[edytuj] L
- Literatura daje nam poczucie więzi duchowej z innymi ludżmi.
[edytuj] Ł
- Łatwo być otwartym, kiedy nie zamierza się powiedzieć całej prawdy.
[edytuj] M
- Mijają dni i noce, wieki zakwitają jak kwiaty. A ty naucz się czekać…
- Milczenie Boga każe myślom ludzkim dojrzewać w słowa.
- Miłość jest życiem w całej swej pełni, jak puchar pełen wina. Żyjemy na tym świecie dotąd, dopóki kochamy... Życie zdobywa swe bogactwa – dzięki poparciu świata, swą wartość – dzięki poparciu miłości.
- Zobacz też: miłość
- Miłość to niekończąca się tajemnica, bo nie ma żadnej rozsądnej przyczyny, która mogłaby ją wytłumaczyć.
[edytuj] N
- Nie dlatego je kocham, że jest grzeczne, tylko dlatego, że jest moje.
- Nie mogę wybierać najlepszego, najlepsze wybiera mnie.
- Nie przystawaj dla zbierania kwiatów, by je zachować, ale idź naprzód, a kwiaty będą ciągle kwitnąć na twojej drodze.
[edytuj] P
- Panie, spraw, aby moje życie stało się tak skromne i proste, jak gra trzcinowego fletu, który Ty wypełniłeś muzyką.
- Pokryj skrzydła ptaka złotem, a już nigdy więcej nie wzbije się w powietrze.
- Zobacz też: złoto
- Prawda jest imieniem, którym nazywamy nasze zmienne pomyłki.
- Prawdziwa wartość miłości polega na tym, że zawsze rozrzutnie darzy sobą niegodnych.
[edytuj] R
- Róża jest czymś nieskończenie więcej niż tylko rumieniącym się „przepraszam” za swoje kolce.
- Zobacz też: róża
- Rzeka prawdy płynie korytem błędów.
[edytuj] S
- Spałem i śniłem, że życie jest radością. Obudziłem się i zobaczyłem, że życie jest służbą. Zacząłem służyć i zobaczyłem, że służba jest szczęściem.
[edytuj] U
- Uśmiech twój był kwieciem twych własnych łąk, mowa twoja była szumem twych własnych świerków, ale serce twoje było kobietą, znaną nam wszystkim.
- Źródło: Zbłąkane ptaki
[edytuj] W
- Wielkie cierpienia prowadzą nas do mądrości, gdyż są one bólami porodowymi, za pomocą których nasz duch wyzwala się z osłonki przyzwyczajeń i niby nowonarodzone dziecię wpada w ramiona rzeczywistości.
- Zobacz też: cierpienie, mądrość, duch
