Halina Poświatowska

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Halina Poświatowska (1935–1967) – poetka polska okresu powojennego.

• Chcę wjechać windą na najwyższe piętro nieba.

• głos
  głos który wabi
  głos który odpycha
  głos który mięśnie napręża
  opowiada o smagłej powierzchni ciała
  o nagłych przegięciach skrętach
  zdławiony milionem pocałunków
  łkający zwierzęcy
  głos
  • Źródło: Tańcząca Nina

• gwiazdy pociągnięte woskiem modlitw gasną
  wiatr nie przegarnia włosów
  słońce nie dotyka ust
  tylko pszczoła
  przynosi wieści o świetle
  
  mówi: elementy czerwieni i złota
  związane doskonale
  dojrzewają
  pod łagodnym skrzydłem jesieni
  potrącam gałąź
  wolno
  
  brunatniejąc
  opadają liście
  
  elementy czerwieni i złota
  rozsypane
  • Źródło: Właśnie tutaj

• jesienią
  odrzuca pamięć lata
  porywczym rękom wiatru
  oddając liści sierść**Źródło: Dlaczego nie drzewem

• nie wypełniony tobą
  mój pokój się nie kończy
  nie ma ścian
  ani okien
  • Źródło: nie wypełniony tobą

• tak bardzo cię kocham
  mówiłam o tym wodzie
  która biegła
  po ostrym żwirze
  mówiłam o tym
  promieniom słońca
  to harfa grała
  pod moim oddechem
  muzyka
  owijała ziemię
  jak warstwa powietrza
  i moje płuca
  śpiewały
  • Źródło: tak bardzo cię kocham

• zawsze kiedy chcę żyć krzyczę
  gdy życie odchodzi ode mnie
  przywieram do niego
  mówię – życie
  nie odchodź jeszcze
  umrę kiedy odejdziesz
  • Źródło: zawsze kiedy chcę żyć krzyczę
  • Zobacz też: życie