Wacław Potocki

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Wacław Potocki (1621–1696) – polski poeta epoki baroku

• Bo jak pióro białe u czarnego kruka, tak w pysznym a bogatym rzadka rzecz – nauka.
  • Zobacz też: nauka

• Cnota wiarę, a wiara dobrą cnotę rodzi.

• Daj, Boże, zdrowie!

• Kto jest z natury do czapki stworzony, niechaj swą głową nie sięga korony.

• Nierządem Polska stoi.
  • Opis: tytuł wiersza ze zbioru Ogród, ale nie plewiony... (1672–1694), o czasach wolnej elekcji, liberum veto i ostatnich królów I Rzeczypospolitej.
  • Zobacz też: Polska

• Rozum mistrzem wszechrzeczy, czas mistrzem rozumu.

• Równo się król poczyna, równo z kmieciem rodzi,
  Tak sie boi, tak smuci, tak stęka, tak schodzi.
  • Źródło: Natura wszytkim jednaka

• Szczęśliwy człek, co go cudze szkody uczą rozumu.

• W afekcie większa moc niż we wstydzie.

• W Węgrzech się wino rodzi, a w Polszcze umiera.