Przejdź do zawartości

Zbigniew Herbert

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Zbigniew Herbert (1964)

Zbigniew Herbert (1924–1998) – polski poeta, eseista, dramatopisarz, autor słuchowisk. Z wykształcenia ekonomista, prawnik i filozof.

Pan Cogito

[edytuj]
 Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Pan Cogito.

Przesłanie Pana Cogito

[edytuj]
Cytat z Przesłania Pana Cogito na obelisku w Gdańsku
  • bądź odważny, gdy rozum zawodzi, bądź odważny
    w ostatecznym rachunku jedynie to się liczy
  • Idź dokąd poszli tamci do ciemnego kresu
    po złote runo nicości twoją ostatnią nagrodę

    idź wyprostowany wśród tych co na kolanach
    wśród odwróconych plecami i obalonych w proch
  • idź bo tylko tak będziesz przyjęty do grona zimnych czaszek
    do grona twoich przodków: Gilgamesza Hektora Rolanda
    obrońców królestwa bez kresu i miasta popiołów

    Bądź wierny Idź

Tren Fortynbrasa

[edytuj]
Ta sekcja ma chronologiczny układ cytatów.
  • Teraz kiedy zostaliśmy sami możemy porozmawiać książę jak mężczyzna z mężczyzną
    chociaż leżysz na schodach i widzisz tyle co martwa mrówka
    • Opis: pierwsze słowa wiersza.
  • Nigdy nie mogłem myśleć o twoich dłoniach bez uśmiechu
    i teraz kiedy leżą na kamieniu jak strącone gniazda
    są tak samo bezbronne jak przedtem
    To jest właśnie koniec
    Ręce leżą osobno Szpada leży osobno Osobno głowa
    i nogi rycerza w miękkich pantoflach
  • Pogrzeb mieć będziesz żołnierski chociaż nie byłeś żołnierzem
    jest to jedyny rytuał na jakim trochę się znam
  • buty konie artyleryjskie werbel werbel
    wiem nic pięknego
    to będą moje manewry przed objęciem władzy
    trzeba wziąć miasto za gardło i wstrząsnąć nim trochę
  • Tak czy owak musiałeś zginąć Hamlecie
    nie byłeś do życia
    wierzyłeś w kryształowe pojęcia a nie glinę ludzką
    żyłeś ciągłymi skurczami jak we śnie
    łowiłeś chimery
    łapczywie gryzłeś powietrze i
    natychmiast wymiotowałeś
    nie umiałeś żadnej ludzkiej rzeczy nawet oddychać nie umiałeś
  • Teraz masz spokój Hamlecie zrobiłeś co do ciebie należało
    i masz spokój Reszta nie jest milczeniem
    ale należy do mnie
  • Żegnaj książę czeka na mnie projekt kanalizacji
    I dekret w sprawie prostytutek i żebraków
    muszę także obmyślić lepszy system więzień
    gdyż jak zauważyłeś słusznie Dania jest więzieniem
    Odchodzę do moich spraw dziś w nocy urodzi się
    Gwiazda Hamlet Nigdy się nie spotkamy
    to co po mnie zostanie nie będzie przedmiotem tragedii

    Ani nam witać się ani żegnać żyjemy na archipelagach
    a ta woda te słowa cóż mogą cóż mogą książę
    • Opis: ostatnie słowa wiersza.
    • Zobacz też: Hamlet

Cytaty z wierszy i innych utworów literackich

[edytuj]
  • A teraz to nie będzie mnie na żadnym
    zdjęciu zbiorowym (dumny dowód mojej śmierci
    we wszystkich literackich tygodnikach świata)
    kiedy ktoś
    powie patrzcie widzicie – to Zbyszek –
    wskazując palcem
    na mężczyznę który szamoce się z walizką – ale to nie
    ja to ktoś inny nawet nie jest z tej branży
    nie ma mnie i nie ma zupełna pustka
    • Źródło: Koniec
  • A zakopać cara ze złotym tronem – żal.
    • Źródło: Bajka ruska
  • Chciałbym nareszcie wiedzieć
    gdzie kończy się wmówienie
    a zaczyna związek realny
    czy wskutek przeżyć historycznych
    nie staliśmy się psychicznie skrzywieni
    i na wypadki reagujemy teraz z prawidłowością histeryków
    czy wciąż jesteśmy barbarzyńskim plemieniem
    wśród sztucznych jezior i puszcz elektrycznych
    • Źródło: Rozważania o problemie narodu, z tomu Studium przedmiotu (1961)
    • Zobacz też: Polacy
  • co mnie właściwie obchodzi
    że te nogi należały
    do prawdziwej księżniczki

    reszta była
    hipotetyczna
    • Źródło: Diana
  • Co stało się z Barabaszem? Pytałem nikt nie wie
    Spuszczony z łańcucha wyszedł na białą ulicę
    mógł skręcić w prawo iść naprzód skręcić w lewo
    zakręcić się w kółko zapiać radośnie jak kogut
    • Źródło: Domysły na temat Barabasza
  • Człowiek sam jest ślepy. Musi mieć wokół siebie lustra albo inne oczy. Kocha – to znaczy przygląda się sobie.
    • Źródło: Wybór poezji. Dramaty, Czytelnik, Warszawa 1973, s. 217.
  • Dobranoc Marku lampę zgaś
    i zamknij książkę Już nad głową
    wznosi się srebrne larum gwiazd
    to niebo mówi obcą mową
    • Źródło: Do Marka Aurelego
  • gdy pogrążeni w sobie
    leżeliśmy blisko
    muszę
    zajrzeć do jej wnętrza
    zobaczyć co nosi
    w środku
    • Źródło: Jedwab duszy
  • gdy spała
    z otwartymi ustami
    zajrzałem

    i co
    i co
    jak myślicie
    co zobaczyłem

    spodziewałem się
    gałęzi
    spodziewałem się
    ptaka
    spodziewałem się
    domu
    nad wodą wielką i cichą
    A tam
    na szklanej płycie
    zobaczyłem parę
    jedwabnych pończoch

    mój Boże
    kupię jej te pończochy
    kupię
    • Źródło: Jedwab duszy
  • Gdy wyschnie źródło gwiazd
    będziemy świecić nocom
    gdy skamienieje wiatr
    będziemy wzruszać powietrze.
    • Źródło: Napis
  • Gdybym się drugi raz urodził może byłbym lepszy.
    • Źródło: Życiorys
  • I aby powiedzieć – kocham
    biegam jak szalony
    zrywając naręcza ptaków.
    • Źródło: Chciałbym opisać
  • i jeśli Miasto padnie, a ocaleje jeden
    on będzie niósł Miasto w sobie po drogach wygnania
    on będzie Miasto
    • Źródło: Raport z oblężonego miasta
  • i tylko sny nasze nie zostały upokorzone
    • Źródło: Raport z oblężonego miasta
  • inne małe palce lewej ręki
    są zimną abstrakcją

    z moim
    mamy wspólną datę urodzin
    datę śmierci
    wspólną samotność
    • Źródło: Próba opisu
  • jedliśmy dużo
    jak zawsze wtedy kiedy nikt nie płaci
    • Źródło: Postój
  • jeśli tematem sztuki
    będzie dzbanek rozbity
    mała rozbita dusza
    z wielkim żalem nad sobą

    to co po nas zostanie
    będzie jak płacz kochanków
    w małym brudnym hotelu
    kiedy świtają tapety
    • Źródło: Dlaczego klasycy
  • Lekkim krokiem
    przechodzi
    od plamy do plamy
    od owocu do owocu
    • Źródło: W pracowni
  • Mój Boże żeby ona była trochę młodsza
    trochę ładniejsza
    szła z duchem czasu
    kołysała się w biodrach w takt modnej muzyki
    może wówczas pokochaliby ją prawdziwi mężczyźni
    generałowie
    atleci władzy
    despoci.
    • Źródło: Pan Cogito o cnocie z tomu Raport z oblężonego Miasta
  • Mój głos wewnętrzny
    niczego nie doradza
    niczego nie odradza
    nie mówi ani tak ani nie
    jest słabo słyszalny
    i prawie nieartykułowalny.
    • Źródło: Głos wewnętrzny
  • Mój mały palec
    jest ciepły
    lekko zagięty do środka
    zakończony paznokciem
    składa się z trzech członów
    wyrasta wprost z dłoni
    gdyby był od niej oddzielony
    byłby sporym robakiem
    • Źródło: Próba opisu
  • Mój ojciec bardzo lubił France’a
    i palił Przedni Macedoński
    w niebieskich chmurach aromatu
    smakował uśmiech w wargach wąskich
    • Źródło: Mój ojciec
  • Najpiękniejsza jest Nike w momencie
    kiedy się waha
    • Źródło: Nike która się waha
  • Napiętych myśli złamany łuk
    Marzenia, które ciało męczą.
    Śpię w cembrowinie twoich nóg
    Pod oczu twych zieloną rzęsą.
    • Źródło: Ja
  • Nazwanie rzeczy i spraw ludzkich prowadzi do ich zrozumienia i osądu. Zwłaszcza po chaosie pojęć – poezja musi podjąć po ostatniej wojnie, po potopie kłamstw, trud odbudowy moralnej świata, przez odbudowę wartości słowa. Musimy na nowo oddzielić zło od dobra, światło od ciemności. (…) Słowo (…) musi powrócić do macierzystego portu – do znaczenia.
    • Źródło: Od słowa ciemnego chroń nas…
  • Nie ma nic pospolitszego nad sny cesarzów.
    • Źródło: Sen cesarza
  • Nie mogę przypomnieć sobie jego twarzy

    stawał wysoko nade mną
    na długich rozstawionych nogach
    widziałem
    złoty łańcuszek
    popielaty surdut
    i chudą szyję
    do której przyszpilony był
    nieżywy krawat
    • Źródło: Pan od przyrody
  • Nie najlepiej urządził sobie życie niejaki Eric Blair
    na wszystkich zdjęciach twarz jego niecodziennie smutna.
    Lichy uczeń Eton – Oxford – potem służba w koloniach
    gdzie zmniejszył liczbę słoni o jednego słonia.
  • Nie rozumiem, jak można pisać wiersze o księżycu. Jest tłusty i niechlujny. Dłubie w nosie kominów. Jego ulubione zajęcie to włazić pod łóżka i wąchać buty.
  • Niech mnie wydadzą dobre oczy
    pożerającym krajobrazom
    słowa co miały chronić ciało
    niech mi przepaści przyprowadzą.
    • Źródło: wersety panteisty
  • Nigdy cię mieć nie będę całej
    zawsze obrazek, uśmiech, skrawek.
    • Źródło: Pod oknem
  • Nikomu nie przekażesz wiedzy
    twój tylko słuch jest i twój dotyk
    na nowo musi każdy stworzyć
    swą nieskończoność i początek.
    • Źródło: Kłopoty małego stwórcy, 2
  • Okolicznością łagodzącą jest fakt, że sztuka pochodzi z czasów zamierzchłych.
    • Źródło: Wybór poezji. Dramaty, Czytelnik, Warszawa 1973, s. 186.
  • On nas wprowadził
    przez złoty binokular
    w intymne życie
    naszego pradziadka
    pantofelka
    • Źródło: Pan od przyrody
  • Pan Bóg kiedy budował świat
    marszczył czoło
    obliczał obliczał obliczał
    dlatego świat jest doskonały
    i nie można w nim mieszkać
    • Źródło: W pracowni
  • Panie,
    dzięki Ci składam za cały ten kram życia, w którym
    tonę od niepamiętnych czasów bez ratunku śmiertelnie
    skupiony na ciągłym poszukiwaniu drobiazgów.
    • Źródło: Brewiarz I
  • Panie, (…)
    nie zdążę już
    zadośćuczynić skrzywdzonym
    ani przeprosić tych wszystkich
    którym wyrządziłem zło
    dlatego smutna jest moja dusza.
  • Panie,

    wiem że dni moje są policzone
    zostało ich niewiele
    tyle żebym jeszcze zdążył zebrać piasek
    którym przykryją mi twarz
  • Ponieważ żyli prawem wilka
    historia o nich głucho milczy
    pozostał po nich w kopnym śniegu
    żółtawy mocz i ten ślad wilczy
    • Źródło: Wilki
  • Postarzał się car ojczulek, postarzał. Już nawet gołąbka własnymi rękami nie mógł zadusić. Siedział na tronie złoty i zimny. Tylko broda mu rosła do podłogi i niżej.
    • Źródło: Bajka ruska
  • Przeleciał ptak przepływa obłok
    upada liść kiełkuje ślaz
    i cisza jest na wysokościach
    i dymi mgłą katyński las.
    • Źródło: Guziki
  • STACJA ROVIGO.
    Niejasne skojarzenia.
    Dramat Goethego
    albo coś z Byrona.
    Przejeżdżałem przez Rovigo
    n razy i właśnie po raz n-ty zrozumiałem
    że w mojej geografii wewnętrznej jest to osobliwe miejsce chociaż na pewno ustępuje miejsca
    Florencji.
    • Źródło: Rovigo
  • Starannie więc krawat i uśmiechają się do lustra. Bo teraz to jest łagodny jedwab, a wtedy za pierwszej miłości był sznur.
    • Źródło: Ballada o starych kawalerach
  • Stawia nas twarzą w twarz wobec okrutnej alternatywy – albo bezpieczeństwo albo wolność. Tertium non datur. W naszej skołatanej epoce securitas może liczyć na rzesze wyznawców. Cenimy bezpieczeństwo, tę grę, w której główną wygraną jest zaledwie stawka, nędzny żeton, uprawniający do kontynuowania zabawy, dopóki służy ręka. Bezpieczeństwo, cóż to jest bezpieczeństwo. Trwożliwa formuła szczęścia. Życie bez walki.
    • Źródło: Securitas (Król mrówek)
  • Suchy poemat moralisty
    tak – tak
    nie – nie.
    • Źródło: Kołatka
  • szedłem –
    przez wodospady schodów
    wiry morskich skrzydeł
    i barokowe niebo
    całe w bąblach aniołów
    – do ciebie
    • Źródło: Mona Liza
  • Tadzio jest dowartościowany, Tadzio czuje się świetnie, a już to, że sekretarz generalny spotyka się z nim!… I mówi: wicie, rozumicie, towarzyszu – tak, choć on jeszcze do partii nie należał – ale wicie, rozumicie, my w Nieborowie robimy taki zjazd, to przyjedźcie do Nieborowa, tam będzie taka dyskusja literacka o nowych kierunkach.
    • Opis: krytyczny opis postawy intelektualistów w dobie stalinizmu; zwrot „wicie, rozumicie” wszedł do potocznego obiegu jako ilustracja niegramotnego sposobu wysławiania się działaczy partyjnych w PRL.
    • Źródło: Hańba domowa, 1996
  • Tak jak inni chciałem wiedzieć co stanie się ze mną po śmierci
    czy dostanę nowe mieszkanie i czy życie ma sens
    • Źródło: Życiorys
  • Tej garstce, która nas słucha, należy się piękno, ale także prawda…
    • Źródło: Pocztówka od Adama Zagajewskiego
  • To wcale nie wymagało wielkiego charakteru
    mieliśmy odrobinę niezbędnej odwagi
    lecz w gruncie rzeczy była to sprawa smaku
    Tak smaku
    który każe wyjść skrzywić się wycedzić szyderstwo
    choćby za to miał spaść bezcenny kapitel ciała
    głowa.
    • Źródło: Potęga smaku
  • Trzeba świat pokrzepić fałszywymi łzami.
    • Postać: Sokrates
    • Źródło: Jaskinia filozofów
  • tylko guziki nieugięte
    potężny głos zamilkłych chórów
    tylko guziki nieugięte
    guziki z płaszczy i mundurów
    • Źródło: Guziki
  • ujrzałem różowe ucho

    śmieszny płatek skóry
    muszla z żyjącą krwią
    w środku
    nic wtedy nie powiedziałem –

    dobrze byłoby napisać
    wiersz o różowym uchu
    ale nie taki żeby powiedzieli
    też sobie temat wybrał
    pozuje na oryginała

    żeby nawet nikt się nie uśmiechnął
    żeby
    zrozumieli że ogłaszam
    tajemnicę

    nic wtedy nie powiedziałem
    ale nocą kiedy leżeliśmy razem
    delikatnie próbowałem
    egzotyczny smak
    różowego ucha
    • Źródło: Różowe ucho
  • W czasie swej wielkiej mowy prokurator
    przebijał mnie na wylot żółtym wskazującym palcem
    mam powody by sądzić że wyglądałem
    nietęgo
    • Źródło: Proces
  • w pierwszym rzędzie siedziała moja stara tłusta kobieta
    przebrana za moją matkę teatralnym gestem podnosiła
    chustkę do brudnych oczu ale nie płakała
    trwało to chyba długo nawet nie wiem jak długo
    • Źródło: Proces
  • we mnie jest płomień który myśli
    i wiatr na pożar i na żagle
  • Z faktu przyswojenia sobie
    wiedzy że Ala ma kota
    Pan Cogito wyciągnął
    zbyt daleko idące konsekwencje
    • Źródło: Ala ma kota. W obronie analfabetyzmu
  • Z faktu używania tych samych przekleństw
    i podobnych zaklęć miłosnych
    wyciąga się zbyt śmiałe wnioski
    także wspólna lektura szkolna
    nie powinna stanowić przesłanki wystarczającej
    aby zabić.
    • Źródło: Rozważania o problemie narodu, z tomu Studium przedmiotu (1961)
  • z jego namowy
    w dziesiątym roku życia
    zostałem ojcem
    gdy po napiętym oczekiwaniu
    z kasztana zanurzonego w wodzie
    ukazał się żółty kiełek
    • Źródło: Pan od przyrody
  • z lekką głową
    papierosem za uchem
    i bez kropli nadziei w sercu
    • Źródło: Na szczycie schodów
  • Zapatrzony w Twoje oczy
    zaplątany w Twoje rzęsy.
    • Źródło: Piosenka zakochanego

Wypowiedzi

[edytuj]
  • Ale jeszcze pęta się we mnie złudzenie, że właśnie poezja jest próbą narzucenia odrobiny ładu i stwarza możliwość komunikowania się z ludźmi za pomocą zapisanego wzruszenia.
    • Źródło: Zbigniew Herbert, Herbert nieznany. Rozmowy, opr.H. Citko, Fundacja Zeszytów Literackich, 2008, s. 55.
    • Zobacz też: poezja
  • Chrystusa potrzebowałem zawsze, bo On rozumiał moje cierpienie.
  • Kultura to (…) budowanie wartości, dla których warto żyć.
    • Źródło: Zbigniew Herbert, Herbert nieznany. Rozmowy, opr.H. Citko, Fundacja Zeszytów Literackich, 2008, s. 48.
    • Zobacz też: kultura
  • Mam okresy, w których nie mogę pisać – kiedy po prostu czuję się zacieśniony do własnego cierpienia czy do własnego bólu, czy własnej niezgody. Wtedy przestaję pisać. Ale kiedy znajduję jakąś ścieżkę do świata, to staram się iść tą ścieżką.
    • Źródło: Zbigniew Herbert, Głosy Herberta, opr.B. Toruńczyk, Fundacja Zeszytów Literackich, 2008, s. 184.
  • Michnik jest manipulatorem. To jest człowiek złej woli, kłamca. Oszust intelektualny. Ideologia tych panów, to jest to, żeby w Polsce zapanował „socjalizm z ludzką twarzą”. To jest widmo dla mnie zupełnie nie do zniesienia. Jak jest potwór, to powinien mieć twarz potwora. Ja nie wytrzymuję takich hybryd, ja uciekam przez okno z krzykiem.
    • Źródło: Antoni Lenkiewicz, Polacy na przełomie XX i XXI wieku, tom 8, Biuro Tłumaczeń, 1998, s. 45.
  • Mody przemijają, żyją tylko wielcy zmarli i oni w końcu będą nas sądzić.
    • Źródło: Zbigniew Herbert, Hommage à Rilke, „Zeszyty Literackie” nr 104/2008.
  • Naród, który traci pamięć, traci sumienie.
    • Źródło: Sławomir Abramowicz, Tomasz Balbus, Konspiracja i opór społeczny w Polsce 1944–1956. Słownik biograficzny, IPN, 2002, przedmowa, s. VII.
    • Zobacz też: naród
  • Nie dialoguj z pokusą, bo przegrasz.
  • Nie, jak będzie za ciężko, to wypije.
    • Opis: Herbert odpowiedział tak, kiedy przyjaciel zobaczył go nosiącego ciężkie galony taniego wina i zaoferował pomoc.
    • Źródło: viva.pl
  • Nie jestem autorytetem moralnym tak zwanym. Czasem piję, palę papierosy. (…) Jaki autorytet moralny może palić papierosy?
    • Źródło: film Zbigniew Herbert – obywatel poeta
  • Nie każda przewrotka jest od razu upadkiem.
  • Pisarz jest, a przynajmniej powinien być, po stronie poniżonych i pokrzywdzonych. Od tego nie mogą go zwolnić żadne instancje świeckie czy duchowne.
    • Opis: na temat odmawiania udziału w życiu literackim w okresie socrealizmu.
    • Źródło: Antoni Lenkiewicz, Polacy na przełomie XX i XXI wieku, tom 8, Biuro Tłumaczeń, 1998, s. 45.
    • Zobacz też: socrealizm
  • Płynie się zawsze do źródeł pod prąd, z prądem płyną śmiecie.
    • Źródło: „Krytyka” nr 8/1981, s. 39.
  • Poeta walczy z własnym cieniem. Poeta krzyczy, jak ptak w pustce.
    • Źródło: Jacek Łukasiewicz, Poezja Zbigniewa Herberta, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1995, s. 12.
  • Serce kamieni drży czasem jak serce małych zwierząt.
    • Źródło: Andrzej Franaszek, Poznawanie Herberta, tom 1, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1998, s. 160.
  • Stawianie zagadnień: socjalizm albo kapitalizm jest symplifikacją. Pomijając nieokreśloność terminu socjalizm między jego skrajnym odchyleniem, marksizmem, a skrajnym odchyleniem kapitalizmu, powiedzmy amerykanizmem, jest jeszcze całe bogactwo mądrych form ustrojowych, które potrafią – wierzę – przywrócić staremu słowu: demokracja – życie, prawdę i wartość.
    • Opis: w liście do Jerzego Zawieyskiego.
    • Źródło: Zbigniew Herbert, Jerzy Zawieyski, Korespondencja 1949–1967, Biblioteka „Więzi”, 2002, s. 29.
  • Ukazuje się pismo „Mr Cogito”; o klubach nie słyszałem. Pomylił mnie pan chyba z „Playboyem”.
    • Opis: odpowiedź na pytanie: Podobno w Ameryce działają kluby Pana Cogito?.
    • Źródło: niniwa22.cba.pl
  • Wielkie nazwiska uprawdopodobniają największe idioty­zmy, gdyż tłum ma naiwną pewność, że wielcy ludzie bredzić nie mogą.
    • Źródło: Waldemar Łysiak, Rzeczpospolita kłamców. Salon, Nobilis, 2004, s. 56.
  • W mojej klasie było nas dwudziestu czterech i ja byłem najmniej zdolny; i z całej naszej klasy tylko ja jeden przeżyłem wojnę.
  • Wolność uzyskana bez kropli krwi nie jest żadną wolnością.

Cytaty z listów

[edytuj]

Listy do Karla Dedeciusa (1959–1994)

[edytuj]
  • Boję się i drżę jak dziewica przed… no wiesz przed czym.
  • Ja się nie zmienię, Ty się nie zmienisz.
    Będą się dziewki przez nas rumienić
    Całuję Twoje słodkie wypukłości
    Twój Zbigniew.
  • Jestem samotnik. Nie odpisuję w zasadzie na listy. Przerażają mnie wieczory autorskie i spotkania. Więc czy nie lepiej nie popisywać się takim dziwadłem? Pozatem jestem mały, gruby i zawsze śpiący.
  • Mimo tych kłopotów, czuję się silny i chce mi się żyć, choć prawdę powiedziawszy nie bardzo wiem po co.
  • Najbardziej ucieszyło mnie Pana wyznanie, że jest Pan leniwy (podobnie jak ja), a więc mamy szansę dobrze się zrozumieć.
  • Na wódkę bym z Panem poszedł.
  • Oglądam zachody słońca i myślę o zbliżającej się starości.
  • Opaliłem się, ale wiem, że to trwa niedługo jak młodzieńcza miłość.
  • Podróżuję tylko koleją. Samolot napawa mnie zabobonnym lękiem.
  • PS Bardzo mi smutno i chyba się dziś zaleję. Szkoda, że jest Pan tak daleko.
  • Wszystkie recenzje są pozytywne. Widomy znak, że książka jest zła.

Listy do Wisławy Szymborskiej (1955–1996)

[edytuj]
  • Całuję Twą
    szyję
    i
    alabastrowe
    palce
  • Jezioro Łabędzie mych dzikich snów,
    Kolumno i Różo mej tęsknoty, (…) rączki uprzejmie całuję.
  • Kochana Wdowo!
    Najdroższa Sieroto!!
  • Kochana Wisełko, (…) Wesołych Świąt
    Twój
    pies
    Herbert
  • Może niedługo umrę, ale pamiętaj że Cię kochałem zmysłowo choć bezinteresownie.
  • Mój Księżycu
    Luno moja, nie nie nie odczepiaj się ode mnie proszę. Bo to ja przywarłem do Ciebie i tak już zostanie do śmierci.
  • Pani Wisełce
    moc uścisków
    i całusuf
    szle
  • Potrzebuję miłości i pieniędzy.
  • Ty Moja Nocy Świętojańska, nie masz pojęcia Serce jak tu zimno i francusko.
  • Wisełko brak mi Ciebie
    gdy świeci księżyc na niebie
    i jestem w wielkiej potrzebie.
  • Wisła, Ty moje Życie, ty moje tiu tiu tiu
  • Zobaczysz, jak zostanę Panem Bogiem to wszyscy ludzie a nawet kobiety będą szczęśliwe.
  • Z proletariackim pozdrowieniem
    Herbert
    pseudo Tramwajarz

O Zbigniewie Herbercie

[edytuj]
  • Herbert jest „klasykiem”. (…) Celem Herberta nie jest nowość. Jego celem jest doskonałość.
  • Każda opowieść Herberta zawiera ukryty sens. (…) Herbert daje nam takich bogów, na jakich zasłużyliśmy.
    • Autor: Kamila Borysewicz, Prywatna mitologia Zbigniewa Herberta, „Akcent” nr 4, 2001
  • Krzyczał, nie chciał wyjść, groził, że jeśli to zrobi – to przez otwarte szeroko okno.
    • Autor: Andrzej Franaszek
    • Opis: o chorobie psychicznej Herberta.
    • Źródło: Herbert. Biografia, tom II, s. 661.
  • Można mieć kochanki, żonę, tysiące admiratorów, nawet oddanych przyjaciół i wciąż być samotnym. Taki właśnie był Zbyszek.
  • Nawet wtedy, kiedy sitwa literacka skakała wokół niego na paluszkach, miał wybuchy szczerości. Pamiętam, jak zareagował, gdy ktoś próbował obniżyć piękno akowskiego etosu. Po prostu walnął pięścią w stół i wyszedł ze mną na taras. A na tarasie huknął potężnym basem: „Precz z bolszewikami”.
  • Oczywiście, cierpi nędzę. Zarabia kilkaset złotych miesięcznie jako kalkulator – chronometrażysta w spółdzielni produkującej papierowe torby, zabawki czy pudełka. Pogoda, z jaką Herbert znosi tę mordęgę po ukończeniu trzech fakultetów, jest wprost z wczesnochrześcijańskiej hagiografii.
  • Palił jak smok. Gdy odwiedziłem go po raz przedostatni, 3 maja 1998, palił dwa papierosy na raz, jeden za mnie, ponieważ rzuciłem. To było dramatyczne – inhalacja – papieros – inhalacja – papieros. Zdumiewało to nawet mnie, starego palacza.
  • Podczas wizyty w restauracji w Berlinie potrafił podnieść rękę i zawołać na kelnera „Heil Hitler”.
    • Autor: Agnieszka Dajbor
    • Źródło: viva.pl
  • Podzielę się z Tobą ostatnią kromką. (Ale na wódkę i dziewczynki to nie bardzo).
    • Autor: Karl Dedecius
    • Źródło: Listy do Zbigniewa Herberta
  • Po południu był u mnie Herbert. To jeden z najlepszych moich współczesnych. Moim zdaniem – poeta numer jeden swego pokolenia, a może i całej naszej połaci dziejów powojennej Polski. Wie się o nim jeszcze niewiele, drukował mało, trochę w „Tygodniku Powszechnym”.
  • Uprawia moralną czystość, bezkompromisowość i wierność samemu sobie trochę na pokaz, ale w tak solidnym gatunku, że nie można przyczepić się do niczego i nie można odpłacić mu niczym poniżej głębokiego szacunku. Oczywiście, cierpi nędzę. Zarabia kilkaset złotych miesięcznie (…) Pogoda, z jaką Herbert znosi tę mordęgę po ukończeniu trzech fakultetów, jest wprost z wczesnochrześcijańskiej hagiografii. Ta pogoda to precyzyjnie skonstruowana maska: kryje się za nią rozpacz człowieka, który boi się, że przegrał życie w niepoważnym pokerze historii, w którym stawką były ideologiczne przywiązania i honory. W konsekwencji tego zgubnego nałogu nie jest w stanie pomóc starym schorowanym rodzicom czy wymknąć się innym zgryzotom. Przypomina człowieka, który pochylił się nad studnią życia i którego doszedł stamtąd przeraźliwy smród, ale który się także wpił spazmatycznie w krawędź, aby się nie cofnąć i za żadną cenę nie przenieść rozmarzonego wzroku w cukierkowe landszafty.
  • Zbigniew Herbert to według mnie najwybitniejszy poeta Polski powojennej.
    • Autor: Witold Kieżun, Magdulka i cały świat, wyd. Iskry, Warszawa 2013, s. 279.
  • Zbyszek Herbert nie ma jeszcze trzydziestu lat, jest szczupły, trochę słabowity, o za szerokich biodrach. Ma uczniakowaty, wesoło zadarty nos i podejrzanie łagodne, jasne oczy. W ich błękitnej miękkości jest nieszczerość i upór. Jest grzeczny, życzliwy, spokojny, lecz w uprzejmości czai się wola i krnąbrność i jakaś wyczulona przewrotność, z którą lepiej się liczyć.
Uwaga: W dalszej części znajdują się słowa powszechnie uznawane za wulgarne!


Źródło: „https://pl.wikiquote.org/w/index.php?title=Zbigniew_Herbert&oldid=633520”