Anna Janko

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anna Janko

Anna Janko (ur. 1957) – polska poetka, prozaiczka i krytyk literacka.

Wypowiedzi[edytuj]

  • Ciało ma swoją osobną dziką duszę, która ożywa tylko wtedy, gdy jest się w ruchu, gdy biega się i skacze, gdy się walczy i wygrywa. I gdy ta dusza ożywa w mięśniach, w stawach, w płucach, we krwi pędzącej przez serce, wtedy się dopiero czuje, jak cudownie przyjemne jest samo istnienie i jak ono świeci w nas kosmicznym światłem.
    • Źródło: „Zwierciadło”, 2/1960, luty 2010
    • Zobacz też: ciało, dusza
  • Dla prawie wszystkich mieszkańców – skończyło się życie, a wieś przestała istnieć. Dla tych nielicznych, którzy przeżyli – skończył się jeden świat, bezpieczny, przytulny i pełen miłości, a zaczęło się trwanie na pustkowiu. 1 czerwca 1943 r. o świcie rozpoczęła się w Sochach tzw. karna ekspedycja, czyli pacyfikacja połączona z eksterminacją. To było kilka apokaliptycznych godzin. Najpierw Niemcy schodzili ze wzgórz (Sochy leżą w niewielkiej dolinie na Roztoczu), strzelali kulami zapalającymi w zabudowania, a z karabinów maszynowych do mieszkańców wsi, którzy wybiegali z domów. Następnie Niemcy zeszli na podwórka i dobijali tych, którzy jeszcze nie zginęli, podpalali te domy, które dotąd nie spłonęły. A potem nadleciały samoloty w liczbie dziewięciu, które tę wioskę po prostu wbiły w ziemię bombami. Huk był podobno tak wielki, że wyrywał głos z płuc, wszyscy mieli poczucie, że to naprawdę koniec świata. A kiedy odleciały samoloty, taka cisza zapadła, że wydawało się, że nikt w ogóle nie przeżył. Potem ci nieliczni, cudem ocaleni, podnosili się powoli, sprawdzali, czy świat w ogóle jeszcze istnieje.
  • Poczucie utraty, gdy żegnamy ukochaną osobę, boli fizycznie, bo ciało w istocie nie jest żadnym futerałem dla duszy, ciało jest jak gąbka duszą nasiąknięte.
    • Źródło: „Zwierciadło”, nr 7/1941, lipiec 2008
    • Zobacz też: ból, strata

Cytaty z utworów[edytuj]

Dziewczyna z zapałkami[edytuj]

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Dziewczyna z zapałkami.
  • Bóg wyjął Adamowi żebro i dał mu je do zabawy.
  • Od nie napisanych wierszy gnije dusza poety.
  • Pod poszewką poezji zawsze tkwi ból.
  • Rozkosz to płonące drzwi donikąd.
  • Własnego życia nie da się opowiedzieć, można je tylko obnażyć.

Inne[edytuj]

  • A gdy już znajdziesz przyjaciela
    niech cię uczy swojego odejścia
    a kiedy odejdzie i zamkniesz drzwi
    drzwi jak wrota obronnego zamku
    niech powróci
    i niech ściana przed nim pęknie
  • Chciałabym być sentymentalna ale jestem taka
    tylko w snach
    Śnią mi się dobrzy policjanci którzy pokazują
    jak dojść do domu
    i oczywiście dzieciństwo i oczywiście twój powrót
  • Jeszcze tylko jedna wojna
    potem dadzą nam czas
    na lizanie ran
  • Który gładzisz grzechy świata
    obdarz mnie
    obojętnością
    zimną ciszą między wargami
  • Strumień mojego istnienia, jeszcze przed chwilą leniwy i rozlewny, sprężył się nagle i ruszył do przodu, ku młodemu mężczyźnie idącemu energicznie deptakiem nadmorskiego miasta.
    • Źródło: Pierwsze lato w Sopocie
    • Zobacz też: strumień
  • Twoje ludzkie oczy
    były jak Bóg nad drzwiami
    na szczęście temu domowi
    • Źródło: Inna odyseja
    • Zobacz też: oczy

O Annie Janko[edytuj]

  • Rimbaud w spódnicy.
    • Autor: Artur Sandauer
    • Źródło: Anna Janko, Świetlisty cudzoziemiec, nota na okładce