Aleksander Fredro

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Portret Aleksandra Fredry

Aleksander Fredro (1793–1876) – polski komediopisarz, poeta i pamiętnikarz.

Cudzoziemczyzna (1824)[edytuj]

  • (…) miłe cudze kraje, lecz milsza ojczyzna.
  • Miło angielską milą przejechać się czasem.
    • Źródło: akt I, scena 3

Damy i huzary (1825)[edytuj]

  • Nie uchodzi, nie uchodzi.
    • Źródło: akt I, scena 6
  • Nigdy nie zgłębiałem, co stanowi istotne szczęście w małżeństwie; mniemam jednak, że dwie osoby dobierać się powinny, jak para koni: równy chód, równy zwrot, równy ogień, wtedy dobrze się jedzie a mniej się morduje. Ale kiedy jeden jest bystry a drugi leniwy, ten miękki, tamten twardousty, ten ciągnie, tamten skacze; to diabła warto!
    • Źródło: Damy i huzary, akt II, scena X, wyd. W. Zukerkandel, Lwów 1925, s. 46.
  • (…) póki dobrze, póty miłość.
    • Postać: Major
    • Źródło: akt I, scena 10
    • Zobacz też: miłość
  • Przykra rzecz udawać, zwłaszcza z przyjaciółmi (…).
    • Źródło: akt I, scena 15

Dożywocie (1834–1835)[edytuj]

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Dożywocie.
  • A bodaj ci nóżka spuchła!
    • Źródło: akt II, scena 2
    • Zobacz też: noga
  • Jak kark skręcisz, dam gromnicę…
    Lub gromnicy obietnicę.

Fraszki i epigramaty[edytuj]

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Fraszki i epigramaty.
  • Kukułka z gniazda ucieka i kuka,
    Potem pisklę matki szuka.
  • Stary amant jak piec stary:
    Dużo swędu, mało pary.

Pan Jowialski (1832)[edytuj]

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Pan Jowialski.
  • Najczęściej sprzeczka z niczego się wznieci (…).
  • U jegomości zawsze jeszcze figle w głowie.
    • Źródło: akt I, scena 7
    • Zobacz też: figiel

Paweł i Gaweł[edytuj]

  • Paweł i Gaweł w jednym stali domu (…).
    • Opis: początek utworu.
  • Wolnoć, Tomku, w swoim domku.
    • Zobacz też: dom
  • Z tej powiastki morał w tym sposobie,
    Jak ty komu, tak on tobie.

Śluby panieńskie (1832)[edytuj]

  • Błagał, przysięgał, od miłości ginął,
    a koniec końców chorągiewkę zwinął.
  • Nim się odezwiesz, pomyśl pierwej nieco,
    bo często słowa jakby z worka lecą.
  • Przyrzekam na kobiety stałość niewzruszoną,
    nienawidzić ród męski, nigdy nie być żoną.
  • Znam dobrze mężczyzn, ten ród krokodyli.

Trzy po trzy[edytuj]

  • Óśmnastego lutego roku 1814 jechał na białym koniu człowiek średniego wzrostu, nieco otyły, w sieroczkowym surducie pod szyją zapiętym, w kapeluszu stósowanym bez żadnego znaku prócz małej trójkolorowej kokardy. Za nim, w niejakiej odległości drugi, znacznie młodszy. (…) Pierwszym z tych jeźdźców był Napoleon, drugim byłem ja.
    • Opis: początek utworu.
  • Razu jednego… kiedy w malignie zasnąłem,
    Wpadł mi palec w kałamarz… i pisać zacząłem.

Zapiski starucha[edytuj]

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Zapiski starucha.

(oprac. Bogdan Zakrzewski, Warszawa 1991, KAW)

  • Datek – na niewdzięczność zadatek.
    • Źródło: s. 126
    • Zobacz też: datek
  • I cap się wyszczególnia, bo bardzo śmierdzi.
  • Kiedy żona na balu robi furorę, mężowi po balu śnią się grzyby.
    • Źródło: s. 65
    • Zobacz też: bal
  • Nie ma większej radości dla głupiego, jak znaleźć głupszego od siebie.

Zemsta[edytuj]

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Zemsta (komedia).
  • Bo ja rzadko kiedy myślę,
    alem za to chyża w dziele.
  • Jeśli nie chcesz mojej zguby,
    krrrokodyla daj mi luby.
  • Niech się dzieje wola nieba,
    z nią się zawsze zgadzać trzeba.
  • Ale teraz to się staje, że od kury mędrsze jaje.

Inne[edytuj]

  • Ale miłość, choć się śmieje,
    Nie nakarmi, nie ogrzeje.
    • Źródło: Nocleg w Apeninach, akt I, sc. II
    • Zobacz też: miłość
  • Człowiek rozsądny unika tajemnic jak powietrza.
    • Źródło: Nic, co ludzkie… Aforyzmy, sentencje i przysłowia, oprac. Henryk Jurand, LSW, 1982, s. 99.
  • Czy miłość musi być ślepa? Niekoniecznie! Wystarczy, że zakochany umie przymykać oczy.
  • I kura ma skrzydła jak orzeł, ale cóż z tego?
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
    • Zobacz też: kura, orzeł
  • Kiedy żona na balu robi furorę, po balu mężowi śnią się grzyby.
    • Źródło: Wielka księga gier, łamigłówek i humoru 2002, Wydawnictwo Reader’s Digest, red. naczelna: Adelsa Atelier Tourisme, Paryż 2000; red. naczelny polskiej wersji: Jacek Fronczak, Warszawa 2001, tłum. Magdalena Rodak.
  • Ludzie ze szkodą gonią za modą.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
    • Zobacz też: moda
  • Mieć rozsądek dla siebie – jest już bardzo wiele.
    • Źródło: Nic, co ludzkie…, op. cit., s. 99.
  • Młodość ma swoje prawa (…).
    • Postać: Kasztelan
    • Źródło: Nowy Don Kiszot, akt III, scena II
    • Zobacz też: młodość
  • Nie bardzo prawda miła i od przyjaciela.
    • Źródło: Przyjaciele
  • Nie ludzie nami rządzą, lecz własne słabości.
  • Nie mniemaj, ale wiedz.
  • Nie wskrzesi racja zguby.
    • Źródło: Księga przysłów. Przypowieści i wrażeń przysłowiowych polskich, Warszawa 1894, s. 459.
  • Osiołkowi w żłoby dano, w jeden owies, w drugi siano.
    • Źródło: Bajeczka o osiołku
    • Zobacz też: wybór
  • Pędzi jak po lodzie,
    ale jak upadnie,
    to nie na pierzynę.
    • Źródło: Wielka księga gier, łamigłówek i humoru 2002, Wydawnictwo Reader’s Digest, red. naczelna: Adelsa Atelier Tourisme, Paryż 2000; red. naczelny polskiej wersji: Jacek Fronczak, Warszawa 2001, tłum. Magdalena Rodak.
  • Przyjaciół kochamy dla ich wad, bo lubimy, gdy ktoś też ma wady.
    • Źródło: Nic, co ludzkie…, op. cit., s. 41.
    • Zobacz też: przyjaciel
  • Rozwaga w miłości zdaje się być niepotrzebna, bo zawsze na końcu robi się tak, jakby się nic nie rozważało.
  • Rybom woda, ludziom zgoda.
    • Źródło: Księga przysłów, przypowieści i wyrażeń przysłowiowych polskich, Warszawa 1894, s. 633.
    • Zobacz też: ryba, woda, zgoda
  • W ceremoniach tonie gościnność.
    • Źródło: Księga toastów i humoru biesiadnego, wybór i oprac. Leszek Bubel, wyd. „Zamek”, Warszawa 1995, s. 149.
  • W nagrodę cierpień niebo miłość dało.
    • Źródło: Pierwsza Lepsza, sc. 12
    • Zobacz też: cierpienie
  • Z kobietą nie ma żartu
    w miłości czy w gniewie,
    co myśli, nikt nie zgadnie,
    co zrobi, nikt nie wie.
  • Żaden jeszcze mężczyzna nie umarł z miłości.
    • Źródło: Księga cytatów z polskiej literatury pięknej od XIV do XX wieku, op. cit., s. 78.

O Aleksandrze Fredrze[edytuj]

  • Cała ta historia „złamania pióra”, cóż za awantura, jedyna w literaturze! Harakiri popełnione przez autora, aby ukarać krytyka. To zemsta godna Rejenta Milczka: czterdzieści lat, w obliczu rozżalonego narodu, milczeniem swoim trzymać pod pręgierzem biednego Goszczyńskiego…
Commons-logo.svg
Wikisource