Wisła

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wisła w Beskidzie Śląskim
Wisła w Kazimierzu Dolnym

Wisła – najdłuższa rzeka w Polsce.

  • Długa, mokra
    wisi, idzie
    a jak tak idzie
    to jest wysoka
    uniesiona
    o... na obcasach
    „ta ciemna... to ja”
    to ona.
  • Na prawo most, na lewo most, a dołem Wisła płynie.
  • Nasza się Wisła ukochana toczy
    Przez kraj pszeniczny, polisty, uroczy.
  • Nieubłagana Wisło, próżno wstrząsasz rogi,
    Próżno brzegom gwałt czynisz i hamujesz drogi;
    Nalazł fortel król August, jako cię miał pożyć
    A ty musisz tę swoję dobrą myśl położyć,
    Bo krom wioseł, krom prumów już dziś suchą nogą
    Twój grzbiet nieujeżdżony wszyscy deptać mogą.
  • O, pławiaczko sarmacka! rzek polskich głowo!
    Płyń swym Lachom bogato i na wiek zdrowo!
  • Ogniomistrzu i serc, i słów,
    poeto, nie w pieśni troska.
    Dzisiaj wiersz – to strzelecki rów,
    okrzyk i rozkaz:
    Bagnet na broń!

    Bagnet na broń!
    A gdyby umierać przyszło,
    przypomnimy, co rzekł Cambronne,
    i powiemy to samo nad Wisłą.
  • Płynie Wisła, płynie, po polskiej krainie,
    Zobaczyła Kraków, pewnie go nie minie,
    Zobaczyła Kraków, wnet go pokochała,
    I w dowód miłości wstęgą opasała.
    • Źródło: utwór Od południa stoi wielka Babia Góra anonimowego autorstwa, prawdopodobnie z pierwszej połowy XIX wieku; słowa niekiedy przypisywane Edmundowi Wasilewskiemu
    • Zobacz też: Kraków
  • Po szerokim polu modra Wisła płynie,
    Pochylone chaty drzemią na dolinie,
    Nad wodą zgarbiony stary dąb żylasty,
    Kędy bielą płótna wesołe niewiasty.
  • Wisło szara, nie zamieniłbym cię na dumną Tamizę, ani zawrotną Niagarę, ani tajemniczą Zambezi ani magiczny Ganges. Tamte może stokroć piękniejsze, mówiłyby do mnie językiem, którego nie rozumiem.
Wisło szara, kocham twe brzegi, porosłe krzywą wierzbiną, która przegląda się w twych nurtach, kocham twe piaski i gwiazdy, które kąpią się w twych wodach.
  • Z tamtej strony Wisły
    Kąpała się wrona.
    Pan kapitan myślał,
    Że to jego żona.
    • Źródło: piosenka galicyjska z początku XX wieku