Pol Pot

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pol Pot

Pol Pot (właśc. Saloth Sar; 1928–1998) – kambodżański polityk, działacz Komunistycznej Partii Kambodży, odpowiedzialny za ludobójstwo w czasie istnienia reżimu Czerwonych Khmerów, premier Demokratycznej Kampuczy (1976–1979).

  • Hitler o większym szczęściu.
    • Opis: samookreślenie Pol Pota
    • Źródło: José María López Ruiz, Tyrani i zbrodniarze. Najwięksi nikczemnicy w dziejach świata, tłum. Agata Ciastek, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2006, s. 299
  • Jem skromnie i wyłącznie to, co jest dostępne dla każdego.
    • Autor: Kazimierz Pytko, Dla nas – nie dla mas!, „Angora” nr 20 (1300), 17 maja 2015, s. 59.
  • Moje życie polityczne i życie w ogóle dobiegły końca. (…) Teraz przede mną już tylko śmierć.
    • Opis: ze sfilmowanego wywiadu z amerykańskim dziennikarzem Nate’owi Thayerowi pod koniec 1997.
    • Źródło: Jean-Louis Margolin, Sześć śmierci Pol Pota w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 130.
  • Musimy przedstawić czysty i doskonały obraz historii Partii.
    • Źródło: Michael Vickery, Cambodia 1975–1982, South End, Boston 1984, s. 148., cyt. za: Jean-Louis Margolin, Kambodża – w kraju niepojętej zbrodni (tłum. Maria Michalik) w: Czarna księga komunizmu, wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2001, ISBN 8371803265, s. 543.
  • No, czy ja wyglądam na gwałtownika? Nie.
    • Opis: ze sfilmowanego wywiadu z amerykańskim dziennikarzem Nate’owi Thayerowi pod koniec 1997.
    • Źródło: Jean-Louis Margolin, Sześć śmierci Pol Pota w: Ostatnie dni dyktatorów, op. cit., s. 130.
  • Sądzi pan, że jestem osobą agresywną? Ależ skąd. Tak więc, jeżeli chodzi o moje sumienie i moją misję, nie było żadnego problemu. Trzeba to wyjaśnić… Moje doświadczenie było takie samo jak całego mojego ruchu. Byliśmy nowi, niedoświadczeni, a ciągle coś się działo i musieliśmy sobie z tym radzić… Z miłości do narodu i ludzi tak właśnie trzeba było postąpić, ale czyniąc to, popełniliśmy błędy.
    • Źródło: wywiad z Nate’em Thayerem, „Far Eastern Economic Review”, cyt. za: Shelley Klein, Najgroźniejsi dyktatorzy w historii, tłum. Jolanta Sawicka, wyd. Muza, Warszawa 2008, ISBN 9788374953238, s. 170.
  • Wszyscy – na najwyższych i najniższych szczeblach władzy – pozwoliliśmy sobie na pewną przesadę.
    • Opis: słowa z wystąpienia przed działaczami Czerwonych Khmerów w 1986.
    • Źródło: Jean-Louis Margolin, Sześć śmierci Pol Pota w: Ostatnie dni dyktatorów, op. cit., s. 123.
  • W walce rewolucyjnej w naszym kraju, w sposób twórczy i z powodzeniem wcielaliśmy w życie myśl Mao Tse-tunga od chwili gdy nie dysponowaliśmy niczym, prócz gołych rąk, po 17 kwietnia 1975.

O Pol Pocie[edytuj]

  • Anioł zniszczenia.
    • Opis: jeden z przydomków Pol Pota
    • Źródło: José María López Ruiz, Tyrani i zbrodniarze. Najwięksi nikczemnicy w dziejach świata, op. cit., s. 299.
  • Był on naprawdę elegancki – miał miły uśmiech, łagodne, bystre oczy… Niezwykle ciepłym głosem, bez kartki, wygłosił ponadgodzinne kazanie. Rozprawiał na temat nieuchronnie zbliżającej się wietnamskiej inwazji – ciągle w tym samym łagodnym tonie – wyrażając przekonanie, że Amerykanie i europejskie wojska NATO będą w jego imieniu interweniować i podejmą walkę z Wietnamczykami i ich radzieckimi sojusznikami na polach ryżowych i drogach Kambodży. Nie było mowy o przerwaniu jego wypowiedzi, o zadaniu pytań na temat warunków życia Kambodżan, egzekucji czy pól śmierci. W wizji Pol Pota nie mieściło się nic poza wskazaniem wrogów i uzasadnieniem swojego postępowania.
    • Autor: Elizabeth Becker, Pol Pot Remembered, news.bbc.co.uk, 20 kwietnia 1998
    • Źródło: Shelley Klein, Najgroźniejsi dyktatorzy w historii, op. cit., s. 166–167.
  • Grób Pol Pota. Prosimy o wsparcie, umożliwiając troskę o to historyczne miejsce.
    • Opis: z tabliczki w języku angielskim i khmerskim postawionej przy jego miejscu pochówku wystawionej przez Ministerstwo Turystyki.
    • Źródło: Jean-Louis Margolin, Sześć śmierci Pol Pota w: Ostatnie dni dyktatorów, op. cit., s. 123.
  • Straszliwa wojna w Wietnamie (łącznie z jej pierwszą częścią, rozpętaną przez Francję, znaną jako wojna w Indochinach) poza zniszczeniem domów, terenów i wszelakich przejawów życia w Indochinach, stworzyła całą serię potworów, które raz były na usługach mocarstw zachodnich (Francji lub USA) lub komunistycznych (ZSRR i Chiny). Taki był przypadek Pol Pota, który ze wszelkimi honorami został przyjęty w poczet potworów minionego XX wieku.
    • Autor: José María López Ruiz, Tyrani i zbrodniarze. Najwięksi nikczemnicy w dziejach świata, op. cit., s. 297
  • (…) ze swoimi kamratami przechwycił w 1975 roku władzę w Kambodży i zamienił ją w jeden wielki obóz zagłady. Zlikwidował wszelką własność prywatną, banki, walutę, szkoły i fabryki. A także religię i wszelką kulturę. Ludność miast wysiedlił na wieś, gdzie miała pracować w gigantycznych kołchozach podległa niebywałym rygorom. „Wrogów klasowych” Czerwoni Khmerzy mordowali bez litości na tak zwanych „polach śmierci”. Zabili w ten sposób kilka milionów ludzi. Pol Pot był prawdziwym marksistą. Większym niż Stalin, Chruszczow, Breżniew czy Gierek. Spośród nich tylko on bowiem potraktował poważnie Manifest komunistyczny Marksa i Engelsa i próbował w praktyce stworzyć postulowaną przez obu panów „armię pracy”. Czyli zamienić całe społeczeństwo w jedną wielką machinę produkcyjną. Sprowadzić każdego człowieka do roli małego fabrycznego trybiku. Tych, którzy do tego modelu nie pasowali, należało oczywiście zlikwidować. W Kambodży przeprowadzono straszliwy eksperyment społeczny. O wiele straszniejszy niż w Związku Sowieckim czy Chinach. Pol Pot, który głosił, że wprowadza powszechną szczęśliwość, stał się największym katem swojego narodu. Komunizm bowiem jest piękny tylko w teorii. Wprowadzany w życie przynosi ludziom bezmiar nieszczęścia. Jeszcze nigdy i nigdzie ten koszmarny system nie przyniósł niczego dobrego.