Paryż
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
- Bo Paryż często mody odmianą się chlubi
A co Francuz wymyśli, to Polak polubi.- Autor: Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz
- Zobacz też: moda
- Dobrze, że znów zobaczyłem Paryż.
- Autor: Gustave Flaubert
- Dobrzy Amerykanie po śmierci trafiają do Paryża.
- Autor: T. G. Appleton
- Mam tylko dwie miłości: mój kraj i Paryż.
- J'ai deux amours : mon pays et Paris. (fr.)
- Autor: Joséphine Baker
- Zobacz też: miłość
- Między Londynem a Paryżem jest taka różnica, że Paryż jest dla cudzoziemców, a Londyn dla Anglików. Anglia zbudowała Londyn na swój własny użytek, a Francja zbudowała Paryż dla całego świata.
- Autor: Ralph Waldo Emerson
- Zobacz też: Londyn
- Paryż jest na tyle duży, żeby się zgubić, ale i na tyle mały zarazem, żeby móc coś dla siebie znaleźć.
- Autor: Carlos Ruiz Zafón, Cień wiatru
- Paryż najpiękniej wygląda z wieży Eiffla, chociażby dlatego, że jej stamtąd nie widać.
- Autor: Maurice Chevalier
- Paryż wart jest mszy.
- Paris vaut bien une messe. (fr.)
- Autor: Henryk IV Burbon
- Paryż to ruchome święto.
- Autor: Ernest Hemingway
- Zobacz też: święto
- Paryż to zaludniona samotność; prowincjonalne miasto i pustynia bez samotności.
- Paris est une solitude peuplée; une ville de province est un désert sans solitude.
- Autor: François Mauriac
- Zobacz też: samotność
- Paryżanie nie czerpią nigdy ze swego miasta tyle przyjemności, ile daje ono prowincjonuszom.
- Autor: Louis Aragon
- Zobacz też: miasto
- W obłędnym chaosie paryskiego ruchu ulicznego spotyka się dwa rodzaje przechodniów: spieszących się i nieżywych.
- Autor: Jean Renoir
Uwaga: W dalszej części znajdują się słowa powszechnie uznane za wulgarne.
- A to kara boska, a to zaraza, niechże cię piorun spali, a gówno, gówno, gówno, a żebyś konał rok i skonać nie mógł... niechże go kule biją, na jądra świętych Młodzianków, na świętego Hiebura apostoła, na świętą Pytę, na święte Cycuszki męczenniczki, a to nas czysto ukąpał! nie trza pary! Od czego miasto nazwane zostało Paryżem.
- Autor: François Rabelais, Gargantua i Pantagruel, Księga I, rozdział XVII pt. Jako Gargantua oblał swoje powitanie z Paryżanami
- Opis: Tłumaczenie Boya tytułu rozdziału nie jest dosłowne, w oryginale jest: paya sa bienvenue'es Parisiens, czyli odpłacił Paryżanom za powitanie. Tadeusz Boy-Żeleński ujął istotę opowieści; podziękowaniem było skąpanie ich w moczu. Ratując się z potoku, Paryżanie obrzucili Garganutę obelgami (patrz: cytat), przy okazji których powstała nazwa miasta: nie trza pary!. Nie jest to dokładne tłumaczenie, w oryginale francuskim jest: Nous son baignes par rys (skąpał nas dla śmiechu).
Zobacz też: