Carlos Ruiz Zafón
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Carlos Ruiz Zafón (ur. 1964) – hiszpański pisarz, z wykształcenia dziennikarz.
Spis treści |
[edytuj] Cień wiatru
- Istniejemy, póki ktoś o nas pamięta.
- Postać: Nuria Monfort.
- Kto kocha naprawdę, kocha w milczeniu, uczynkiem, a nie słowami.
- Postać: María Jacinta Coronado.
- Książki są lustrem: widzisz w nich tylko to, co już masz w sobie.
- Postać: Julian Carax.
- W chwili, kiedy zaczynasz zastanawiać się, czy kochasz kogoś, przestałeś go już kochać na zawsze.
- Istnieją gorsze więzienia od słów.
[edytuj] Gra anioła
- Pisarz nigdy nie zapomni dnia, w którym po raz pierwszy przyjmuje pieniądze lub pochlebstwo w zamian za powieść. Nigdy nie zapomina tego momentu, kiedy po raz pierwszy słodka trucizna próżności zaczyna krążyć mu w żyłach, wierząc, że jeśli zdoła ukryć swój brak talentu, sen o pisarstwie zapewni mu dach nad głową, ciepłą strawę pod wieczór i ziści jego największe marzenie: ujrzy swoje nazwisko wydrukowane na nędznym skrawku papieru, który zapewne go przeżyje. Pisarz skazany jest na wieczne wspomnienie tej chwili, bo właśnie wtedy został zgubiony na zawsze, a za jego duszę już wyznaczono cenę.
- Źródło: Akt pierwszy – „Miasto Przeklętych”
- Postać: David Martin
- W naszej naturze leży przetrwanie. Wiara jest instynktowną odpowiedzią na te aspekty egzystencji, których nie potrafimy wyjaśnić w inny sposób, może to być moralna pustka, którą znajdujemy we wszechświecie, pewność śmierci, pozostające bez odpowiedzi pytanie o początek wszystkiego, o sens naszego życia lub jego brak. To aspekty zupełnie podstawowe, niezwykle proste, ale nasze własne ograniczenia nie pozwalają nam rozstrzygnąć tych kwestii w sposób jednoznaczny, dlatego, w akcie samoobrony, wytwarzamy odpowiedź emocjonalną. Dzieje się tak tylko i wyłącznie za sprawą biologii.
- Źródło: Akt drugi – „Lux Aeterna”
- Postać: Andreas Corelli
- W tym wypadku problem bierze się stąd, że człowiek jest istotą moralną wrzucona w niemoralny wszechświat i skazana na egzystencję, która nieuchronnie się kończy i nie ma innego sensu niż zachowanie gatunku. Nie da się żyć zbyt długo w realnym świecie. W każdym razie istota ludzka nie potrafi. Większą część życia spędzamy, śniąc, przede wszystkim na jawie.
- Źródło: Akt drugi – „Lux Aeterna”
- Postać: Andreas Corelli
[edytuj] Marina
- Dopóki nie zrozumiesz śmierci, nie zrozumiesz życia.
- Postać: Marina
- Źródło: rozdział 4
- Prawdy się nie szuka, synu. To ona znajduje nas.
- Postać: doktor Shelley
- Źródło: Rozdział 13
- Wspominamy tylko to, co nigdy się nie wydarzyło.
- Postać: Marina
- Źródło: epilog
[edytuj] Inne
- Czasami wydaje nam się, że ludzie są loteryjnymi losami: że znajdują się obok nas, by urzeczywistnić nasze absurdalne nadzieje.
- Ludzie, którzy nie mają własnego życia, zawsze muszą wściubiać nos w cudze.
- Zabijamy to, co najbardziej kochamy.
- Źródło: Pałac Północy
- Złych wspomnień nie musisz brać ze sobą. I bez tego będą cię prześladować.
- Źródło: Książę mgły (2010), tłum. Katarzyna Okrasko