Przejdź do zawartości

Warszawska Syrenka

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Pomnik Warszawskiej Syrenki na Powiślu w Warszawie - panoramio

Warszawska Syrenka – syrena, półkobieta półryba, herb oraz jeden z symboli Warszawy.

  • A syrena szła i śpiewała. A gdy już była tuż, tuż nad brzegiem Wisły, odwróciła się, spojrzała ku wiosce i zawołała na głos cały: — Kochałam cię, ty brzegu wiślany, kochałam was, ludzie prości i serca dobrego, byłam waszą pieśnią, waszym czarem życia! Czemuż wzięliście mnie w niewolę, czemuż chcieliście, abym w pętach, w więzieniu, na rozkaz książęcy śpiewała? Śpiewałam wam, ludzie prości, ludzie serca cichego i dobrego, ale na rozkaz śpiewać nie chcę i nie będę. Wolę skryć się na wieki w fale wiślane, wolę zniknąć sprzed waszych oczu i tylko szumem rzeki do was przemawiać. A gdy przyjdą czasy ciężkie i twarde, czasy, o których nie śni się, ani wam, ani dzieciom i wnukom dzieci waszych śnić się jeszcze nie będzie, wtedy, w lata krzywdy i klęski, szum fal wiślanych śpiewać będzie potomkom waszym o nadziei, o sile, o zwycięstwie.
  • Pomysł uczczenia miasta przez wystawienie pomnika przedstawiającego tak wdzięczną herbową postać wyszedł od autorki rzeźby Ludwiki Nitschowej, a poparł tę myśl ówczesny prezydent miasta – Stefan Starzyński.
    • Autor: Jan Stanisław Kopczewski, autor „Ośmiu herbów Warszawy”.
    • Źródło: Pomnik Warszawska Syrenka, mazowsze.szlaki.pttk.pl
  • W 1937 r. rzeźbiarka Ludwika Nitschowa rozpoczyna pracę nad pomnikiem Warszawskiej Syreny. Pozuje jej młoda studentka etnografii, Krystyna Krahelska. Nitschowa zna ją ze spotkań u przyjaciół. Rzeźbiarkę zafascynowała szlachetna, „polska” uroda Krahelskiej. Praca nad pomnikiem trwa dwa lata, uroczystość jego odsłonięcia, z udziałem prezydenta Starzyńskiego, ma miejsce na Wybrzeżu Kościuszkowskim 15 sierpnia 1939 r. Dwa tygodnie później wybucha wojna. Krystyna Krahelska wiąże się z ruchem podziemnym i składa konspiracyjną przysięgę w ZWZ, przyjmuje pseudonim „Danuta”.

Zobacz też: