Polityk

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Naczelnik Józef Piłsudski

Polityk – osoba, która sprawuje władzę, dąży do jej zdobycia bądź też w inny sposób uczestniczy w podejmowaniu decyzji politycznych.

  • Część polityków jest zajęta myślą o wygodnym urządzeniu siebie i własnych rodzin. Panuje nepotyzm i usankcjonowana korupcja. Wielu polityków charakteryzuje mała wrażliwość i uczciwość, skoro kierują się egoizmem w warunkach postępującej nędzy. Poza tym większość chce rozgłosu, a powinny im przyświecać jakieś ideały i chociaż odrobina bezinteresowności.
  • Ekspert powinien obiektywnie, nie poddając się koniunkturalnym interesom partii, czy opcji politycznych, przedstawić politykom różne warianty i wszystkie konsekwencje podejmowanych decyzji. Reszta należy do polityka, który musi być ekspertem w dobieraniu ekspertów.
    • Autor: profesor Stanisław Gebethner, politolog
    • Źródło: Aleksander Frydrychowicz, Wybory i tak odbędą się w terminie, „Trybuna”, 12 stycznia 2001
    • Zobacz też: ekspert
  • (…) każdy polityk ma swoich zwolenników i swoich przeciwników. Jedni bowiem uważają, że szczęście kraju polega na tym, co według innych byłoby dlań nieszczęściem.
  • Ludzie nienaganni pod względem moralnym są złymi politykami
  • Musimy bowiem z jednej strony budować pewien idealny wizerunek życia politycznego, a z drugiej – tworzyć pozytywne wzorce, które będą dla polityków ważne.
    • Autor: Grażyna Ulicka
    • Źródło: W przedświątecznym nastroju – naukach politycznych, dziennikarstwie i feminizmie, z Grażyną Ulicką rozmawia Ryszard Ulicki, Miesięcznik, grudzień 2004.
  • Naukowcy usiłują przekształcić to co niemożliwe – w możliwe. Politycy często chcą przekształcić to co możliwe – w niemożliwe.
  • Nie jest przeto koniecznym, by książę posiadał wszystkie owe zalety, które wskazałem, lecz jest bardzo potrzebnym, aby wydawało się, że je posiada. Śmiem nawet powiedzieć, że gdy się je ma i stale zachowuje, przynoszą szkodę, gdy zaś wydaje się, że się je ma, przynoszą pożytek; powinien więc książę uchodzić za litościwego, dotrzymującego wiary, ludzkiego, religijnego, prawego i być nim w rzeczywistości, lecz umysł musi mieć skłonny do tego, by mógł i umiał działać przeciwnie, gdy zajdzie potrzeba.
  • Nigdy do końca ich nie rozumiałam. Nie mogę rozgryźć ich postępowania. Politycy, przynajmniej z definicji, powinni być dla ludzi, dla dobra całego narodu. Troskę o ludzkość określamy pojęciem humanitaryzmu. Wniosek stąd, że polityk doskonały to człowiek, który zna i rozumie ludzkie cierpienia. O tym marzę. Pozwólcie teraz, że podam pewien przykład, niespotykany w naszej historii. Ten kraj [Somalia] funkcjonuje dzięki pomocy humanitarnej. Myślę, że z czasem zamiast upolitycznienia tej pomocy, nastąpi raczej pełna humanizacja polityki. Powtarzam: to jest moje marzenie.
  • Ogromna różnica między politykiem a mężem stanu polega na tym, że dla polityka jest ponowny wybór lub sukces wyborczy jego partii, zaś dla męża stanu dobro jego kraju i przyszłych pokoleń.
    • Autor: Erik von Kuehnelt-Leddihn, Demokracja – opium dla ludu, Wydawnictwo Thesaurus, 2008, s. 51.
  • Paradoks życia publicznego: Zły polityk pokazywany jest częściej w mediach niż wybitny artysta.
  • Politycy mają skłonność do myślenia o następnych wyborach, a nie o następnym pokoleniu.
  • Politycy mówią o lepszym jutrze i rzeczywiście, to lepsze jest zawsze jutro.
  • Politycy od złodziei różnią się nie ŚRODKAMI tylko CELAMI. Politycy mają dużo większe CELE.
  • Politycy są jak pieluchy. Powinni być zmieniani często i z tego samego powodu.
  • Politycy są wszędzie tacy sami. Obiecują zbudować most nawet tam, gdzie nie ma rzeki.
  • Polityk jest to człowiek, z którego poglądami się nie zgadzamy. Jeżeli z nimi się zgadzamy, to jest on mężem stanu.
    • Autor: anonim
    • Źródło: Jerzy Michałowski, Noty i anegdoty dyplomatyczne, red. Maria Błaszczykowa, wyd. Iskry, Warszawa 1977, s. 17.
  • Polityk nigdy nie powinien mówić „nigdy”.
  • Polityka uprawiana według etyki przekonań, tzn. akcentująca czystość intencji, łatwo może się przerodzić w fundamentalizm, który prowadzi do wielu nieszczęść. Polityk powinien w pierwszej kolejności mieć na uwadze konsekwencje swojego postępowania, ale z drugiej strony, jeśli lekceważy intencje, może popaść w cynizm” – niebezpieczeństwo czysto „realistycznego” pojmowania polityki.
  • Polityku, znaj granice.
  • Polityków łączą skomplikowane stosunki, w mediach udają, że się kłócą, w życiu, że się przyjaźnią.
  • Ponieważ polityk sam nie wierzy w to, co mówi, jest zaskoczony, gdy inni mu wierzą.
  • Problem polityków polega na tym, że za dużo mówią, w związku z czym za mało słuchają innych, a już zupełnie nie starcza im czasu na myślenie.
  • Różnica między politykiem a gangsterami polega na tym, że politycy działają jawnie, zaś gangsterzy w ukryciu.
  • Ten, kto powiedział: żadna praca nie hańbi, na pewno nie znał ani jednego polityka.
  • Widać, że jesteśmy krajem świeżej demokracji, krajem prowincjonalnym, gdzie politycy opierają swe argumenty na emocjach, bo wiedzą, że jak zaczną mówić o rzeczach merytorycznych, to nikt ich nie zrozumie.
    • Autor: Rafał Ziemkiewicz
    • Źródło: Agnieszka Sopińska i Eliza Olczyk, Walka na telewizyjnym ringu, „Rzeczpospolita”, 2 października 2007
  • Wyborca nie docenia tego, że kandydaci sypią się jak z rogu obfitości. Wyborca bowiem czeka nie na polityka, lecz na świętego. A świętych polityka nie interesuje.
    • Autor: Ewa Milewicz, Chwalę polityków, „Gazeta Wyborcza”, 6 października 2000