Przejdź do zawartości

Alfabet

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Alfabet polski

Alfabet – wszystkie litery ułożone w umownym porządku.

  • Abecadło z pieca spadło,
    O ziemię się hukło,
    Rozsypało się po kątach,
    Strasznie się potłukło
  • Abecadło – pierwszy stopień do mądrości.
    • Opis: przysłowie rosyjskie.
    • Źródło: Danuta Masłowska, Włodzimierz Masłowski, Przysłowia polskie i obce, Warszawa 2003
  • Alfabet mój
    Alicję - lubię ponad życie,
    Beatkę - także, zwłaszcza skrycie,
    Celina - jest dorodną łanią,
    Dorota - mam ochotę na nią,
    Elżunia - zwodzi mnie, czaruje,
    Faustyna - do mnie nic nie czuje,
    Gabi - gdy kocha, nie jest święta,
    Halszka - śpiąc ze mną, wniebowzięta,
    Iwonka - zgrabna, wiedzą błyszczy,
    Joasia - widząc mnie, aż piszczy,
    Krysia - miłosne czuje dreszcze,
    Lusia - ma orgazm, gdy ją pieszczę,
    Łucja - to wdzięk i dobry gust,
    Magdusia - mężczyzn rwie na biust,
    Natalia - wonna i kwiecista,
    Olga - jej marzy się artysta,
    Patrycja - tę wspominam czule,
    Róża - nie kłuje, gdy ją tulę,
    Sylwia - rozpala moje zmysły,
    Teresa - hecne ma pomysły,
    Urszula - czule mnie przytula,
    Wandeczka - widzi we mnie króla,
    Xymenę - za seksapil cenię,
    Yolanda - to moje marzenie,
    Zofia - bez pieszczot panu nie da,
    Żaneta – nie spać z nią, to bieda-
    Wziąłbym ją chętnie, lecz za młoda.
    Tu… lista kończy się, a szkoda!
    Bo, moje panie, pełne czaru-
    Wszystkie was kocham bez umiaru!

    Co mi tam jakieś Alfy, Bety…
    Alfabet mój to wy - k o b i e t y!
  • Nie pojmowałem jednak, czemu, skoro encyklopedia jest modelem porządku, rzeczywistość nie zawsze zachowuje porządek alfabetyczny. Na przykład jeden poprzedzało dwa, chociaż J zajmowało dalsze miejsce w abecadle. A poza tym jedliśmy śniadanie przed obiadem i siadaliśmy do obiadu przed kolacją, gdy tymczasem, zgodnie z porządkiem alfabetycznym, powinniśmy zacząć dzień od kolacji, następnie zjeść obiad i zakończyć pożywnym śniadaniem.
  • Raz literki w abecadle chciały się zabawić
    i kłóciły się zajadle,
    jak by się ustawić.
    A krzyczało: – Chcę być pierwsze!
    ale B nie chciało,
    C i D zgubiły wiersze,
    E pod stół wleciało.
  • Trywialna jest to wiedza i nikczemny jest powód jej przywoływania, ale jak atakują analfabeci – trudno – trzeba się bronić abecadłem.

Zobacz też: