Honor

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Honor – postawa, dla której charakterystyczne jest połączenie silnego poczucia własnej wartości z wiarą w wyznawane zasady moralne, religijne lub społeczne i czasami skłonnością do przesadnej reakcji na naruszenie tych zasad.

  • Bijecie się o honor? A my o naszą wolność. Czyli każdy walczy o to, czego mu brak.
  • Bo jest to znakomitym mężom nie honor, jak niewolnikom ślęczeć godzinami przy obliczeniach.
  • Być człowiekiem honoru, to znaczy wypełniać cały szereg czynności w swojej pracy z poczucia obowiązku, wewnętrznej powinności, nie zaś ze względu na przewidywane korzyści. To znaczy nie zawodzić pokładanego przez innych zaufania i czuć się związanym podjętymi przez siebie obowiązkami.
  • Honor i Ojczyzna
    • Opis: napis na budynku Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w Warszawie przy al. Ujazdowskich 1–3.
  • Honor nakłania każdą szlachetną naturę,
    By to kochała, co w swej istocie szlachetne.
    Szlachetność także prawo swoje tu dorzuca!
  • Honor to stroma wyspa bez brzegów. Nie można na nią wrócić, gdy się ją już opuściło.
  • Honor wtenczas spełnia swoje najważniejsze zadanie, gdy jest położony na niższy honor. Czasami jednak ta funkcja przestaje być najważniejszą, a to wówczas, gdy przez zabicie honoru honorem stwarzamy szkodliwe dla nas dojście.
  • Jest to owa zagadkowa mieszanina sumienia i egoizmu, pozostająca człowiekowi nowoczesnemu nawet wtedy, gdy z własnej winy lub bez winy utracił wszystko inne, wiarę, nadzieję i miłość. To poczucie honoru daje się pogodzić ze sporą dozą egoizmu, z wielkimi występkami, i zdolne jest do ogromnych złudzeń; jednakowoż także wszelkie szlachetniejsze pierwiastki, jakie się w człowieku zachowały, mogą tu znaleźć ostoję i nowych zaczerpnąć sił.
  • My w Polsce nie znamy pojęcia pokoju za wszelką cenę. Jest jedna tylko rzecz w życiu ludzi, narodów i państw, która jest bezcenna. Tą rzeczą jest honor.
    • Autor: Józef Beck
    • Źródło: mowa sejmowa z 5 maja 1939
  • Naród wybacza naruszenie jego interesów, nie wybacza zaś obrazy jego honoru
  • Nawet największa umiejętność przynosi niewielką korzyść, jeśli nie towarzyszy jej honor.
  • – No, dobrze (…) ale jaką masz gwarancję, że ta kanalia dotrzyma?
    – Dał mi słowo honoru uczciwego człowieka – uśmiechnął się Dowmunt.
    • Autor: Tadeusz Dołęga-Mostowicz, powieść Ostatnia brygada, cz. 3, rozdz. V
    • Opis: rozmowa Dowmunta z Romanem na temat szczegółów przekupienia red. Trylskiego szantażującego Dowmunda publikacją artykułu mogącego mu zaszkodzić.
  • Psim obowiązkiem dowódcy jest być z żołnierzami [podwładnymi] do końca.
  • Teraz pokażę wam jak Polak walczy i umiera.
  • Wielu ludzi kupuje honor za pieniądze.
  • Wierzcie mi, bardzo trudno jest być człowiekiem honoru, kiedy dama robi ci awanse.