Święty

Komunia świętych i archaniołów
w Niebie,
obraz Albrechta Dürera

Święty – stosowane w chrześcijaństwie określenie człowieka w sposób wybitny realizującego określone, specyficzne wartości – często pełniący funkcję wzorca osobowego lub wręcz otaczany kultem.

• Grzesznik leży, pokutnik dźwiga się na nogi,
  A święty stoi prosto, gotowy do drogi.
  • Autor: Adam Mickiewicz

• Język ludu jest święty.
  • Autor: Seneka Starszy

• Każdy Święty chodzi uśmiechnięty.
  • Autor/wykonawcy: zespół Arka Noego, piosenka Święty, Święty uśmiechnięty

• Najpowszedniejszym atrybutem wszystkich świętych jest świetlisty nimb (obłok) o określonym kształcie, otaczający głowę świętego. Pochodzi z czasów przedchrześcijańskich i spotyka się go w hellenistycznej sztuce pogańskiej. Jak widać na mozaikach i monetach, z aureolą przedstawiano półbogów oraz takie bóstwa, jak Neptun, Jowisz, Bachus, a zwłaszcza Apollo (bóg słońca).
  • Źródło: New Catholic Encyclopedia, 1967, t. 12, s. 963.

• Nie święci garnki lepią.
  • Znaczenie: to nie jest wcale takie trudne.
  • Opis: przysłowie polskie

• Smutny święty to żaden święty.
  • Autor: Jan Bosko
  • Zobacz też: smutek

• Święci są największymi dobroczyńcami ludzkości!
  • Autor: Benedykt XVI
  • Źródło: Katecheza o św. Klarze z Asyżu podczas audiencji generalnej 15 września 2010.

• Święty to ten, kto żyje godnie.
  • Autor: Paulo Coelho, Czarownica z Portobello
  • Zobacz też: godność

• Taki duży, taki mały może świętym być.
  Taki gruby, taki chudy może świętym być.
  Taki ja, taki ty może świętym być.
  Taki ja, taki ty może świętym być.
  • Autor/wykonawcy: zespół Arka Noego, refren piosenki Święty, Święty uśmiechnięty

• W czas wojny potrzebujemy kogoś nowego, komu możemy zaufać, kto poprowadzi ludzi jak jakiś święty.
  • Autor: Tupac Shakur, Black Jesus

• W sztuce hellenistycznej i rzymskiej bóg-słońce Helios oraz rzymscy cesarze często pojawiają się w świetlistej koronie. Z uwagi na pogańskie pochodzenie formy tej unikano w sztuce wczesnochrześcijańskiej, jednakże cesarze chrześcijańscy zgodzili się, żeby na ich oficjalnych portretach umieszczano zwykły, okrągły nimb. Od połowy IV stulecia także Chrystusa przedstawia się z owym atrybutem cesarskim (...) dopiero w VI wieku przyjął się zwyczaj otaczania aureolą Maryi oraz innych świętych.
  • Źródło: The New Encyclopædia Britannica, 1976, Micropædia, t. 4, s. 864.

• Wszelkie próby znalezienia w Starym Testamencie jakiegoś usprawiedliwienia dla otaczania czcią relikwii byłyby daremne; również w Nowym Testamencie poświęcono relikwiom niewiele uwagi. (...) [„Ojciec” Kościoła] Orygenes najwidoczniej uważał takie praktyki za pogański przejaw szacunku dla przedmiotów materialnych.
  • Źródło: New Catholic Encyclopedia, 1967, t. 12, ss. 234, 235.