Narcyza Żmichowska

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Narcyza Żmichowska, ps. Gabryella (1819–1876), polska powieściopisarka i poetka.

• Ci, co życia nie znają, ci, co je poznali aż do stracenia ostatniej nadziei, aż do odzyskania najpierwszej spokojności, ci lubią bajki cudowne.

• Co łatwiejsze, to mniej piękne, a co mniej piękne, to mniej prawdziwe także.

• Dobro nowego dobra nie rodzące jest złem najgorszym, głupstwo nie tyle zaszkodzi, nienawiść nie tyle pognębi, ile rozum, gdy się zużyje na bezplenne prace, miłość – gdy się w samolubne uczucie roztrwoni.

• Doświadczenie jest zbiorową mądrością całej przeszłości z wyłączeniem teraźniejszego momentu.

• Doświadczenie ma sąd, pojęcie na wszystko, co się stało, tylko nie ma pojęcia na to, co się w tobie dzieje.

• Gdybyśmy kochali tych jedynie, którzy nigdy nie upadną, to byłaby sprawiedliwość tylko, a przecież ponad sprawiedliwością góruje miłość. Uznajemy najlepszych, ale indywidualnym uczuciem kochamy tych dopiero, dla których w naszej duszy jest wsparcie na wszelką słabość, uzupełnienie na wszelki niedostatek.

• Gdzie sztuki lekarskiej nadzieja się kończy, tam się nadzieja chrześcijan zaczyna.

• Jedni piszą daleko piękniej niż żyć umieją, inni znów żyją daleko piękniej, niżby to najsławniejszy autor opisać potrafił.

• Jest miłość kochanie, jest miłość namiętność, jest miłość fantazja. Pierwsza tłumaczy się w życiu świętością, druga nieszczęściem, trzecia grzechem.

• Już dosyć prawdziwie pięknych napisano książek, teraz czas je w czyn zamienić i czynem iść tak daleko – tak daleko – aż się życie z książką zrówna, świat z myślą dzisiejszą.

• Kobietę należy tak kształcić, aby każda mogła być i kucharką, i księżną.

• Kochać – to szczęście. Być kochaną – to wielkość kobiety.

• Kto chce pisać, powinien uczyć; a kto uczy, powinien stanąć przed ludźmi z prawdą już ujętą.

• Marzenie w niebezpieczeństwie jest bezwładnością, a w zepsuciu jest zagłuszeniem sumienia.

• Miłość jest pewną próbą rzetelnej wartości człowieka.

• Nieszczęście brzydkie jest bardzo – gdyż nieszczęście to jest złe, które się zrobiło, i dobre, którego się zrobić nie mogło, grzech twój, lub grzech ludzi, braci twoich.

• Oburzenie niesumiennym jest rachmistrzem.

• Raz mi mówiono, że są tu na ziemi
  Białe anioły z skrzydłami jasnemi.
  • Źródło: Poganka, IV, 1846

• Są chwile życia, których nie trzeba na drobniuteczkie wrażenia roztrwaniać.

• Smutek od ludzi pochodzący, szaleje po świecie, smutek, który od Boga pochodzi, wraca do Boga modlitwą pięknych czynów.

• Szczęście najlepiej człowieka z koniecznością godzi.

• Według ustaw najwyższych człowiek człowiekowi nigdy obojętny nie bywa: zawsze ten tego, a ten owego może zniecierpliwić lub pocieszyć, zgorszyć lub nauczyć, zabawić lub znudzić.

• Wszędzie, gdzie język upada, ściele się warstwa przyszłej ciemnoty, przyszłego idiotyzmu, a już teraźniejszego zepsucia.

• Z potępienia wiekuistego tylko matka wybawić może.

• Źli ludzie nigdy się nie smucą. Mogą się nudzić, gniewać, cierpieć, ale smucić się nie potrafią.