Jan XXIII: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dodane 1733 bajty ,  8 lat temu
+4
(+7)
(+4)
 
==Inne==
* Błagam wszystkich rządzących, żeby nie pozostali głusi na wołanie ludzkości o pokój i podjęli negocjacje (...) żeby usłyszeli okrzyk, który z każdej części Ziemi, z ust dzieci i starców, pojedynczych osób i wspólnot wznosi się ku Niebu: Pokój, pokój, pokój!
** Opis: słowa z 25 października 1962 r. w obliczu [[w:kryzys kubański|kryzysu kubańskiego]]
** Źródło: „Focus Ekstra” nr 2, kwiecień-czerwiec 2014, s. 55.
 
* Dla chrześcijanina lepiej być wesołym niż chodzić ze spuszczoną głową.
** Źródło: „Focus Ekstra” nr 2, kwiecień-czerwiec 2014, s. 39.
 
* Uczmy się od Niego, by się nie uskarżać, nie złościć, nie tracić wobec nikogo cierpliwości, nie żywić w sercu niechęci do tych, o których sądzimy, że wyrządzili nam krzywdę, lecz znosić siebie wzajemnie (...) i kochać wszystkich. Rozumiecie? Wszystkich, także tych, którzy nam czynią coś złego, przebaczyć im i modlić się także za nich, bo może w oczach Bożych są lepsi od nas.
 
* Urodziłem się biedny (...) i jestem wyjątkowo szczęśliwy, że umieram biedny i rozdawszy (...) wszystko, co wchodziło mi w ręce w czasie mojego kapłaństwa i biskupstwa.
** Źródło: „Focus Ekstra” nr 2, kwiecień-czerwiec 2014, s. 57.
 
* Wciąż widzę austriackiego żołnierza z klatką piersiową porozrywaną bagnetami. Ten obraz stanął mi przed oczami, gdy pracowałem nad encykliką „Pacem in terris”.
** Źródło: „Focus Ekstra” nr 2, kwiecień-czerwiec 2014, s. 55.
 
* W naszej epoce, epoce potęgi atomowej, byłoby nonsensem uważać wojnę za odpowiedni środek przywrócenia naruszonych praw.
** Autor: [[Tadeusz Żychiewicz]]
** Źródło: „Focus Ekstra” nr 2, kwiecień-czerwiec 2014, s. 38.
 
* Po papieżu Janie zostanie nam we wspomnieniach obraz uśmiechniętej twarzy i dwojga szeroko rozwartych ramion obejmujących uściskiem cały świat. Ileż osób zostało zdobytych przez prostotę jego ducha połączoną z rozległą znajomością ludzi i spraw? Powiew nowości przyniesiony przez niego nie odnosił się do doktryny, raczej do sposobu jej wyrażania. Nowy styl bycia, mówienia, nowy ładunek sympatii, z jakim zwracał się on do zwykłych i możnych na tej ziemi. Zwołany przez niego Sobór Watykański II okazał się nową kartą w dziejach Kościoła. To on, pośród wielu trudności, zapoczątkował nową porę nadziei dla chrześcijan i ludzkości.
** Autor: [[Jan Paweł II]]
** Źródło: „Focus Ekstra” nr 2, kwiecień-czerwiec 2014, s. 40.
 
* Potrzeba będzie półwiecza, żeby naprawić szkody wyrządzone przez ten pontyfikat!

Menu nawigacyjne