Rabacja galicyjska

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rzeź galicyjska, Jan Lewicki

Rabacja galicyjska (rzeź tarnowska, rzeź galicyjska, rabacja chłopska) – powstanie chłopskie na terenach zachodniej Galicji w drugiej połowie lutego i marca 1846 roku.

Rabacyjne pieśni ludowe[edytuj]

  • Nie boję się pana
    Ani jegomości
    Wezmę siekiereczkę
    Porąbie w nim kości
    • Źródło: Julian Przyboś, Jabłoneczka: antologia polskiej pieśni ludowej, PIW, Warszawa 1957.
  • Oj, Boże mój kochany
    da, żeby nie te pany
    oj, jakby nam to było
    da, żyć na świecie miło
    • Źródło: Julian Przyboś, Jabłoneczka: antologia polskiej pieśni ludowej, PIW, Warszawa 1957.
  • Przyszło nam pisanie do Wiednia i Koszyc
    że będą panowie sami łąki kosić
    • Źródło: Julian Przyboś, Jabłoneczka: antologia polskiej pieśni ludowej, PIW, Warszawa 1957.

Inne[edytuj]

  • Nasz naród. Dziś w około 90 procentach o rodowodzie chłopskim. Otóż warto pamiętać, że zaledwie 180 lat temu miała miejsce tak zwana Rabacja pod wodzą Szeli. Wiadomo, sprowokowana przez władze wiedeńskie, ale wykonana z całego serca z najwyższym zaangażowaniem, przez swoich, przez naszych chłopów. W ciągu 48 godzin zamordowano kilka tysięcy ziemian, spalono ok. 500 dworów. A teraz pytanie: kogo zabijali przodkowie dzisiejszych nas, Polaków? Ano obcych im i znienawidzonych, właśnie Polaków. Dla tych naszych przecież przodków, Polska, czyli ta „ichnia”, pańska ojczyzna, to było coś im obcego.