Krzysztof Cena

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krzysztof Cena, 2015

Krzysztof Cena (ur. 1939) – polski naukowiec, profesor nauk przyrodniczych. Zajmował stanowiska naukowe na uniwersytetach w Polsce, Wielkiej Brytanii, Kanadzie i Australii.

  • Coroczne oceny wszystkich pracowników i dążenie do elitarności są w australijskich uniwersytetach zasadami, a wynagrodzenia pracowników i perspektywy emerytalne są całkowicie akceptowalne. Mobilność pracowników akademickich jest bardziej normą niż wyjątkiem, co skutkuje wysokim stopniem umiędzynarodowienia. Prestiż i uznanie społeczne dla profesora uniwersytetu są wysokie ale nie najwyższe, jak to ma miejsce w Polsce. Natomiast warunki płacowe i emerytalne w Polsce są w tym porównaniu zdecydowanie niesprzyjające i stanowią chroniczny problem (także związana z nim dwuetatowość) nie będący od 1945 roku poważnym priorytetem polskiego życia publicznego.
  • Elitarność kształcenia uniwersyteckiego i zasada elitarności samych uniwersytetów są ewidentne. Najwyższe wyniki (publikacje, cytowania, granty, wyróżnienia, odkrycia i patenty) z reguły zdarzają się w sprzyjających osiągnięciom warunkach i dzięki konkurencji pomiędzy pracownikami akademickimi. Uniwersytety zajmujące niższe pozycje starają się z zasady podwyższać swoje wskaźniki, co symbiotycznie wpływa na warunki pracy twórczej.
  • Miał przekonywującą wizję naprawy podstaw ustroju Rzeczypospolitej i służbie Rzeczypospolitej poświęcił całe swoje życie. Zapisał się w historii Polski wieloletnią i zdeterminowaną działalnością mającą na celu uzdrowienie ustroju Polski przez adaptację najbardziej skutecznej ordynacji wyborczej, jaką w wysokorozwiniętych krajach Zachodu okazały się jednomandatowe okręgi wyborcze (JOW) i związane z nimi zasady ordynacji większościowej. Przez wszystkie lata działalności działał mimo wymuszonej ciszy w mediach zarówno w stosunku do postulatu JOW, jak i szczegółów afery FOZZ. Pozostawił zrozumienie i poparcie dla wypróbowanej koncepcji JOW wśród setek tysięcy polskich wyborców. Jerzy Przystawa był wzorem postaw obywatelskich dla wszystkich Polek i Polaków. Był bowiem wielkim patriotą i rzecznikiem nas wszystkich. Dobrze i owocnie wpisał się do powikłanej i bolesnej historii naszego narodu, a pamięć o Nim i Jego słowa pomogą nam zachować rozwagę, nadzieję i mądrość w XXI wieku. Polska przestrzeń patriotyczna i naukowa straciła wybitnego uczestnika i nieustraszonego mentora.
  • (...) możemy stwierdzić w polskim środowisku naukowym daleko posunięty proces zanikania solidarności, manifestującej więź profesjonalną oraz wiązania roli społecznej uczonego jako specjalisty z rolą społeczną uczonego jako intelektualisty, tzn. wiązania roli pracownika z rolą obywatela. Przywracanie czy tworzenie solidarności trzeba pojmować i traktować jako proces długotrwały, kształtowany socjotechnicznie. Rzecznicy i szermierze poprawy i odnowy w duchu „nauki samorządnej” powinni wykazać tedy cierpliwość i rzeczowość, przemyślność i udatność, a zwłaszcza pryncypialność i konsekwencję w reedukowaniu i mobilizowaniu kadr naukowych.
    • Opis: o polskim środowisku naukowym.
    • Źródło: „Nauka Polska”, nr 1–2/1981, s. 118.