Jacek Dehnel

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jacek Dehnel

Jacek Dehnel (ur. 1980) – polski poeta, tłumacz, prozaik i malarz.

Brzytwa okamgnienia[edytuj]

  • Bądź dobry. Kochaj. Starzej się z wdziękiem. Zamki są słabe. Szyby są cienkie.
  • Brak soundtracku jakoś usprawiedliwia parę naszych braków.
  • Coś gwiazdami obraca – lecz nie jest to czułość.
  • I rozumiesz, że umieć coś oznacza: innych spraw nie umieć.
  • (...) jakieś zdanie albo partykuła zawsze zdoła się wślizgnąć nieznanym fortelem pomiędzy „żyli długo” a „żyli szczęśliwie”.
  • Kto jest nieszczęśliwy, mówi innym językiem, złożonym z przeczących partykuł i wyrazów, których nie wypada wymawiać w towarzystwie.
  • Nigdzie nie jest u siebie, kto jest nieszczęśliwy.
  • Śmierć jest jak użyteczny, ale nie użyty przedmiot, który gdzieś leży w tekturze i folii na pawlaczu, pomiędzy pudłami z bombkami a nie noszonym płaszczem – pewna i gotowa; wystarczy po nią sięgnąć, gdy będzie potrzebna.
  • Te codzienne, conocne, te żmudne ćwiczenia, te pasaże pod górkę „bycia-dwojgiem-ludzi”, gdzie zmiana każdej nuty bardzo wiele zmienia; (...) by wszystko, odmienione, mogło się nie zmieniać.
  • Wszechświat to trumna na wszystkie formy życia i nieżycie całe.
  • Związek: to, co trzyma razem dwa atomy wodoru, jeden atom tlenu.

Cytaty z wierszy[edytuj]

  • A wyżej, w drżącej glorii migających kropek lśni zagadkowy neon poświęcony jakimś smukłym, powabnym bóstwom: DAMSKI FRYZJER MĘSKI.
  • (...) a także ludzie pomniejsi pasikoniki i ważki
    lampy puste ramy grzechotki mają swoją wieczność i są raz na zawsze.
  • A gdybym nawet wiedział, kto nade mną rękę rozpostarł i trzyma – czy byłbym szczęśliwszy?
  • Czy rośnie już drzewo na twoją trumnę?
  • Czymże jest zatem świat – i co jest światem?
    Świat wiatrem, falą i więdnącym kwiatem.
  • Dom, w nim łóżko. I lodówka pełna.
    Stąd tak mnie bawi chmura, choćby była ciemna.
  • I choćbyś ziemskiej drogi miał już dosyć, iść musisz dalej. By w mroku niepewnym samotna gwiazda, tobie przypisana miała oparcie. Drogowskaz spadania.
  • Jabłko nie jest dość jabłkiem, jeśli jest obite i nie lśni (...).
  • Jak pusty okręt spotkany na morzu bezludna martwa harfa, po której wiatr hula jest każda dawna miłość.
  • Lecz nade wszystko wiedzieć, że wszystko, co było, nie mogło, nie powinno być inaczej, z innym, gdzie indziej, kiedy indziej – to właśnie jest szczęście.
  • Na wszystko jest odpowiedź na stosownych łamach,
    wszelka prawda się kryje w wieczornych programach.
    • Źródło: Ekran kontrolny
  • Odkąd miłość milczy, jest jak wbijanie gwoździ w przystrojoną trumnę (...).
  • Odmiana jest rozkoszą duszy, stąd trudno wierzyć, by dopiero ciche tchnienie oznaczało śmierć.
  • Pochwalony niech będzie koniec, że jest początkiem,
    I początek niech będzie pochwalony, że jest końcem.
  • Rozwiązane więzadła, rozluźnione rymy.
    Bliżej do drzwi i okien niż do siebie. Śpimy.
  • Ta planeta jest pełna ciał
    grobowiec wirujący wokół własnej osi.
  • Teraz na wieczność widzimy świat – świat jedynie – bolesny dodatek.
  • Z każdym zdobytym miastem trwożliwiej patrzymy po sobie. I wiatr idzie od pustynnej strony.
  • Za zwierzętami śmierć biała kroczy,
    śmierć sześcioskrzydła, na skrzydłach oczy.
    • Źródło: Przyjęcie i Wpadka

Krivoklat[edytuj]

  • Każdy lekarz w procesie edukacji traci większość uczuć wyższych, natomiast psychiatrzy tracą je bez wyjątku w całości.
    • Źródło: s. 34.

Wywiady[edytuj]

  • Nie mam zaufania do takich słów jak „wena” czy „natchnienie”; uważam, że to coś pomiędzy chęcią do pracy a pracą już wykonaną przez mózg w nie do końca świadomym procesie, poprzedzającym samo stukanie w klawiaturę. I dlatego przerwy między jednym rzutem faktycznego pisania a drugim są nie mniej ważne niż to, co widzimy jako pracę pisarza: czernienie papieru.

Inne wypowiedzi[edytuj]

  • Od dawna powtarzam, że książki są niekiedy znacznie mądrzejsze od poglądów ich autorów, a w szczególności – że od poglądów ich autora mądrzejsze są książki Jarosława Marka Rymkiewicza. Jego wypowiedzi w wywiadach i publicystyce, w których o lepsze walczą propaganda z urojeniami, są regularnie podważane przez to, co stoi w książkach.
    • Źródło: Jacek Dehnel, Rymkiewicz radzi, „Tygodnik Powszechny”, 7 października 2018, s. 70.
    • Zobacz też: Jarosław Marek Rymkiewicz