Krytyka

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj

Krytyka – nieprzychylne wypowiadanie się na jakiś temat.

A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

C[edytuj]

  • Ci, co najbardziej zasługują na pochwały, najlepiej znoszą krytykę.

D[edytuj]

G[edytuj]

J[edytuj]

  • Jest naturą kobiet nie kochać nas, kiedy je kochamy, a kochać, gdy my ich nie kochamy.

K[edytuj]

  • Krytyka jest sądzeniem, ale nie w trybie doraźnym, bez apelacji.
  • Krytyka Kościoła nie jest krytyką Boga.
  • Krytyka zawsze niezbędną jest tam, gdzie zły smak, moda i jakie bądź egoistyczne rachuby, kwitnącą krainę sztuk pięknych nachodzą, burzą, i jej zakłady niweczą.
  • Krytyki literackiej nie ma. Zniknęła. Zamiast niej rozpanoszyła się twórczość recenzencka. W dobie medialnego skrótu, szybkiej informacji, podawanej niechlujnie i nieinteligentnie, o wiele łatwiej przebijają się recenzje niewymagające uważnej lektury, akcentujące nowość, wydawniczą sprawność i skandalizującą formę. Recenzenci urabiają opinię, ale nie wytwarzają, tak powiedzmy, wartości. Nie ma na to czasu, a grymasom redaktorów nie byłoby końca.
  • Krytykować – to znaczy dowieść autorowi, że nie robi tego tak, jakbym ja to zrobił, gdybym potrafił.
  • Krytykować może jedynie ten, kto posiada serce gotowe do niesienia pomocy.
  • Krytykuj przyjaciela w cztery oczy, a chwal przy świadkach.

N[edytuj]

  • Nauka musi zaczynać się od mitów – i od ich krytyki.
  • Nie krytykuj surowo starszego mężczyzny. Wręcz przeciwnie, upraszaj go jak ojca, młodszych mężczyzn jak braci, starsze kobiety, jak matki, młodsze kobiety jak siostry, z wszelką czystością
    • Źródło: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata, 1 Tym 5:1–2

P[edytuj]

  • Pewien znany recenzent upiera się przy tym,
    że słowo „krytyka” pochodzić musi od „być krytym”.

Zobacz też[edytuj]