Antoni Marianowicz
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Antoni Marianowicz (właśc. Kazimierz Jerzy Berman, 1924–2003) – polski poeta, prozaik, dramaturg, tłumacz i satyryk.
- Choć w spiżarni u nich pusto,
w głowach za to – groch z kapustą.- Źródło: Diagnoza
- Cóż dupie
po kręgosłupie?- Źródło: Pytanie retoryczne
- „Czarny efebie, przyjdź na nocleg do mnie!”
„Mnie nie stać, biała lady” – odparł murzyn skromnie.- Źródło: Rozmowa z murzynem
- Czasem prawdziwe słowne cacka
w rozmowach słyszeć ci wypadnie:
„Wiesz, mój mąż wrócił dziś znienacka...”
„A czy w Nienacku ładnie?”- Źródło: Nienacko
- Czy życie jest po śmierci?
– Pytasz w zamyśleniu.
A czy życie naprawdę
Jest po urodzeniu?- Źródło: Życie (tomik Maksymy i minimy)
- (...) gdy wolno, to czy warto?
- Źródło: Czy warto
- Głupiec
rozszczepia na czworo
włosek
na którym wisi- Źródło: Spostrzeżenia
- Każda muszla szum jakiś w swoim wnętrzu chowa,
ale najgłośniej szumi muszla klozetowa.- Źródło: Muszle
- Nie ma w sztuce konfliktu? Ależ jest, z pewnością,
Między autorem a publicznością.- Źródło: Sprawa konfliktu
- Pewien znany recenzent upiera się przy tym,>br />że słowo „krytyka” pochodzić musi od „być krytym”.
- Źródło: Recenzent
- Raz rzekła skrzypkowi spod Rio
panienka, co zwała się Clio:
„Od swego amanta>br />nie pragnę andanta,
lecz tylko allegro con brio!- Źródło: Coś muzycznego (tomik Limeryki)
- Ryś w ogródku znalazł walec
I przejechał Zdzisia malec,
Lecz gdy czekał na oklaski,
Tatuś rzekł: «To żart zbyt p ł a s k i!»- Źródło: Dowcipny Ryś (tomik Makabreski)
- Rzekł pewien skryba: «Moim zdaniem
poezja nie tyranem jest,
ale t y r a n i e m!- Źródło: O poezji
- stoi
w kolejce
do umierania
myśli
nielicho się posunąłem- Źródło: Spostrzeżenia
- Wśród wrzasku w cenie
rośnie milczenie.- Źródło: Milczenie jest złotem
- Z księżyca spada się rozmaicie.
Czasami trwa to przez całe życie.- Źródło: O spadaniu.
- Za sukces trzeba płacić...
Ja się nie uchylę,
Tylko proszę powiedzieć
Komu oraz ile?- Źródło: Sukces rraz! (tomik Maksymy i minimy)
- Zbysio łomem zdzielił Fredzia.
Gdzie są zwłoki, nikt nie wiedział,
Bo Zbyś, gdy coś robić pocznie,
Kończy całą rzecz
BEZZWŁOCZNIE.- Źródło: Przedsiębiorczy Zbysio (tomik Makabreski)
- Znak rozpoznawczy bohatera:
Woła: «Niech żyje!» – i umiera.