Aleksander Fredro
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Aleksander Fredro (1793–1876) – polski komediopisarz, poeta i pamiętnikarz.
Spis treści |
[edytuj] Cudzoziemczyzna (1824)
- (...) miłe cudze kraje, lecz milsza ojczyzna.
- Miło angielską milą przejechać się czasem.
- Źródło: akt I, scena 3
[edytuj] Damy i huzary (1825)
- Nie uchodzi, nie uchodzi.
- Źródło: akt I, scena 6
- (...) póki dobrze, póty miłość.
- Postać: Major
- Źródło: akt I, scena 10
- Przykra rzecz udawać, zwłaszcza z przyjaciółmi (...).
- Źródło: akt I, scena 15
[edytuj] Dożywocie (1834–1835)
- A bodaj ci nóżka spuchła!
- Źródło: akt II, scena 2
- Jak kark skręcisz, dam gromnicę...
Lub gromnicy obietnicę.- Źródło: akt II, scena 4
[edytuj] Fraszki i epigramaty
- Kukułka z gniazda ucieka i kuka,
Potem pisklę matki szuka.- Źródło: Epigramat
- Stary amant jak piec stary:
Dużo swędu, mało pary.- Zobacz też: amant
[edytuj] Pan Jowialski (1832)
- Najczęściej sprzeczka z niczego się wznieci (...).
- Źródło: akt II
- Zobacz też: sprzeczka
- U jegomości zawsze jeszcze figle w głowie.
- Źródło: akt I, scena 7
- Zobacz też: figiel
[edytuj] Paweł i Gaweł
- Paweł i Gaweł w jednym stali domu (...).
- Opis: początek utworu.
- Wolnoć, Tomku, w swoim domku.
- Zobacz też: dom
- Z tej powiastki morał w tym sposobie,
Jak ty komu, tak on tobie.
[edytuj] Śluby panieńskie (1832)
- Błagał, przysięgał, od miłości ginął, a koniec końców chorągiewkę zwinął.
- Nim się odezwiesz, pomyśl pierwej nieco,
bo często słowa jakby z worka lecą.
- Przyrzekam na kobiety stałość niewzruszoną,
nienawidzić ród męski, nigdy nie być żoną.
- Znam dobrze mężczyzn, ten ród krokodyli.
- Źródło: akt I, scena 7
[edytuj] Trzy po trzy
- Óśmnastego lutego roku 1814 jechał na białym koniu człowiek średniego wzrostu, nieco otyły, w sieroczkowym surducie pod szyją zapiętym, w kapeluszu stósowanym bez żadnego znaku prócz małej trójkolorowej kokardy. Za nim, w niejakiej odległości drugi, znacznie młodszy.(...) Pierwszym z tych jeźdźców był Napoleon, drugim byłem ja.
- Opis: początek utworu.
- Razu jednego... kiedy w malignie zasnąłem,
Wpadł mi palec w kałamarz... i pisać zacząłem.- Zobacz też: kałamarz
[edytuj] Zapiski starucha
(oprac. Bogdan Zakrzewski, Warszawa 1991, KAW)
- Datek – na niewdzięczność zadatek.
- Źródło: s. 126.
- Zobacz też: datek
- Dziwna rzecz: im mniej wielkich ludzi, tym więcej pomników i medali.
- I cap się wyszczególnia, bo bardzo śmierdzi.
- Źródło: s. 65
- Kiedy żona na balu robi furorę, mężowi po balu śnią się grzyby.
- Źródło: s. 65
- Nie ma większej radości dla głupiego, jak znaleźć głupszego od siebie.
- Źródło: s. 25
- Zobacz też: głupota
- Nie umieć – nie ma grzechu. Ale wielki błąd: udawać, że się umie, czego się nie umie.
- Zobacz też: grzech
- U człowieka język – część najtrwalsza. Ani się zetrze, ani się skurczy, a jednak zawsze w ruchu.
- Zobacz też: język
[edytuj] Zemsta
- Bo ja rzadko kiedy myślę,
alem za to chyża w dziele.
- Jeśli nie chcesz mojej zguby,
krrrokodyla daj mi luby.- Zobacz też: krokodyl
- Niech się dzieje wola nieba,
z nią się zawsze zgadzać trzeba.
[edytuj] Inne
- Ale miłość, choć się śmieje,
Nie nakarmi, nie ogrzeje.- Źródło: Nocleg w Apeninach, akt I, sc. II
- Zobacz też: miłość
- Czy miłość musi być ślepa? Niekoniecznie! Wystarczy, że zakochany umie przymykać oczy.
- Drwisz sobie, bratku, ze wszystkiego? Ale przyjdzie czas, że i z ciebie wszystko zadrwi.
- Źródło: Nowa ksiẹga przysłów i wyrażeń przysłowiowych polskich. A-J, oprac. Samuel Adalberg, Warszawa 1969, PIW.
- Zobacz też: drwina
- I kura ma skrzydła jak orzeł, ale cóż z tego?
- Ideolog chce ze swojej gliny nowego człowieka ulepić. I zawsze robi tylko błoto.
- Zobacz też: błoto
- Krytyka mądra oświeca, głupia gasi.
- Źródło: Na wszystko jest przysłowie, oprac. Stanisław Świrko, Stanisław Rozwadowski, Wydawn. Poznańskie, 1975, s. 146.
- Zobacz też: krytyka
- Kto gardzi doświadczeniem, jest albo wielkim człowiekiem, albo wielkim głupcem; ale wielkich ludzi na świecie mało.
- Ludzie ze szkodą gonią za modą.
- Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
- Zobacz też: moda
- Łgarzowi nikt nigdy nie wierzy, tylko czasem on sam sobie.
- Źródło: Żądło i miód mądrości. Antologia aforyzmu polskiego, wybór Kazimierz Orzechowski, Ossolineum, 1984, s. 29.
- Zobacz też: łgarz
- Małe dobro wielkiego złego nie ozdobi ani naprawi; małe zło wielkie dobro zepsuje.
- Milczenie – skarb wszelkiej polityki.
- Młodość ma swoje prawa (...).
- Postać: Kasztelan
- Źródło: Nowy Don Kiszot, akt III, scena II
- Zobacz też: młodość
- Naród, który nie ma siły i woli powiedzieć łotrom, że łotry, nie wart być narodem.
- Źródło: Józef Kowalski, Rozbić ofensywę antypolonizmu, rozmowa z Jerzym Robertem Nowakiem, „Opcja na prawo”, 2011, nr 3, s. 17.
- Zobacz też: naród
- Nie bardzo prawda miła i od przyjaciela.
- Źródło: Przyjaciele
- Nie ludzie nami rządzą, lecz własne słabości.
- Źródło: Mąż i żona
- Zobacz też: słabość
- Nie ma złego bez dobrego.
- Nie mniemaj, ale wiedz.
- Nie ten głupi, kto źle sądzi, ale ten, co go sędzią zrobił.
- Zobacz też: sędzia
- Nie wskrzesi racja zguby.
- Źródło: Księga przysłów. Przypowieści i wrażeń przysłowiowych polskich, Warszawa 1894, s. 459.
- Osiołkowi w żłoby dali, w jeden owies, w drugi siano.
- Źródło: Władysław Kopaliński, Koty w worku, czyli Z dziejów pojęć i rzeczy, Rytm, 2004, s. 41.
- Zobacz też: wybór
- Prędzej złodziej przyzna się, że ukradł, niż profesor, że głupstwo powiedział.
- Źródło: Henryk Markiewicz, Andrzej Romanowski, Skrzydlate słowa, Warszawa 1990, PIW, s. 210.
- Zobacz też: kradzież, profesor
- Przyjaciół kochamy dla ich wad, bo lubimy, gdy ktoś też ma wady.
- Zobacz też: przyjaciel
- Rozwaga w miłości zdaje się być niepotrzebna, bo zawsze na końcu robi się tak, jakby się nic nie rozważało.
- Zobacz też: rozwaga
- Rybom woda, ludziom zgoda.
- Socyjalizm każdemu równo nosa utrze: Bogatych zdusi jutro – a biednych: pojutrze...
- W ceremoniach tonie gościnność.
- Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
- Zobacz też: ceremonia, gościnność
- W nagrodę cierpień niebo miłość dało.
- Źródło: Pierwsza Lepsza, sc. 12
- Zobacz też: cierpienie
- Z kobietą nie ma żartu
w miłości czy w gniewie,
co myśli, nikt nie zgadnie,
co zrobi, nikt nie wie.- Źródło: Księga cytatów z polskiej literatury pięknej od XIV do XX wieku, oprac. Paweł Hertz, Władysław Kopaliński, Warszawa 1991, PIW, s. 84.
- Zobacz też: żart
- Żaden jeszcze mężczyzna nie umarł z miłości.
- Źródło: Księga cytatów z polskiej literatury pięknej od XIV do XX wieku, oprac. Paweł Hertz, Władysław Kopaliński, Warszawa 1991, PIW, s. 78.
[edytuj] O Aleksandrze Fredrze
- Cała ta historia 'złamania pióra', cóż za awantura, jedyna w literaturze! Harakiri popełnione przez autora, aby ukarać krytyka. To zemsta godna Rejenta Milczka: czterdzieści lat, w obliczu rozżalonego narodu, milczeniem swoim trzymać pod pręgierzem biednego Goszczyńskiego...
- Autor: Tadeusz Boy-Żeleński, Obrachunki fredrowskie
- Fredro podchodzi do schematu małżeństwa z właściwym sobie poczuciem humoru, zdaje się być świetnym psychologiem. Konstruuje żywe postaci, które wyrażają się zrozumiałym współczesnym językiem.
- Autor: Anna Augustynowicz
- Źródło: Jacek Cieślak, Łóżka nie ma na scenie, „Rzeczpospolita”, 25 października 2002
- Zobacz też: Pan Jowialski