Aleksander Fredro
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Aleksander Fredro (1793–1876) – polski komediopisarz, poeta i pamiętnikarz.
[edytuj] Zemsta
- Bo ja rzadko kiedy myślę,
alem za to chyża w dziele.
- Jeśli nie chcesz mojej zguby,
krrrokodyla daj mi luby.
- Niech się dzieje wola nieba,
z nią się zawsze zgadzać trzeba.
[edytuj] Inne cytaty
- A bodaj ci nóżka spuchła!
- Źródło: Dożywocie, akt II, scena 2,1835
- Ale teraz to się staje, że od kury mądrzejsze jaje.
- Błagał, przysięgał, od miłości ginął, a koniec końców chorągiewkę zwinął.
- Źródło: Śluby Panieńskie
- Cóż u diabła, z tym kutasem!
- Źródło: Dożywocie, akt I, scena 1,1835
- Czy miłość musi być ślepa? Niekoniecznie! Wystarczy, że zakochany umie przymykać oczy.
- Datek – na niewdzięczność zadatek.
- Drwisz sobie, bratku, ze wszystkiego? Ale przyjdzie czas, że i z ciebie wszystko zadrwi.
- Dziwna rzecz: im mniej wielkich ludzi, tym więcej pomników i medali.
- I cap się wyszczególnia, bo bardzo śmierdzi.
- I kura ma skrzydła jak orzeł, ale cóż z tego?
- Zobacz też: orzeł
- Ideolog chce ze swojej gliny nowego człowieka ulepić. I zawsze robi tylko błoto.
- Im więcej kontrolerów, tym więcej złodziei.
- Jak kark skręcisz, dam gromnicę...
Lub gromnicy obietnicę.- Źródło: Dożywocie, akt II, scena 4,1835
- Jeszcze żaden mężczyzna nie umarł z miłości.
- Każda sowa głupia w dzień.
- Kiedy żona na balu robi furorę, mężowi po balu śnią się grzyby.
- Kto gardzi doświadczeniem, jest albo wielkim człowiekiem, albo wielkim głupcem; ale wielkich ludzi na świecie mało.
- Kto już w grobie jedną nogą, na tym groźby nic nie mogą.
- Ludzie ze szkodą gonią za modą.
- Łgarzowi nikt nigdy nie wierzy, tylko czasem on sam sobie.
- Małe dobro wielkiego złego nie ozdobi ani naprawi; małe zło wielkie dobro zepsuje.
- Mądra krytyka oświeca, głupia gasi.
- Milczenie pokrywa zarówno wiedzę jak i niewiedzę.
- Zobacz też: milczenie
- Miłe cudze kraje, lecz milsza ojczyzna.
- Miło angielską milą przejechać się czasem.
- Źródło: Cudzoziemczyzna, akt I, scena 3,1824
- Młodość ma swoje prawa.
- Nie bardzo prawda miła i od przyjaciela.
- Nie ludzie nami rządzą, lecz własne słabości.
- Zobacz też: słabość
- Nie ma większej radości dla głupiego, jak znaleźć głupszego od siebie.
- Nie ma złego bez dobrego.
- Nie mniemaj, ale wiedz.
- Nie ten głupi, kto źle sądzi, ale ten, co go sędzią zrobił.
- Nie uchodzi, nie uchodzi.
- Źródło: Damy i huzary, akt I, scena 6,1825
- Nie umieć – nie ma grzechu. Ale wielki błąd: udawać, że się umie, czego się nie umie.
- Nie wskrzesi racja zguby.
- Nim się odezwiesz, pomyśl pierwej nieco,
bo często słowa jakby z worka lecą.
- Osiołkowi w żłoby dali, w jeden owies, w drugi siano.
- Pędzi jak po lodzie, ale jak upadnie, to nie na pierzynę.
- Pierwszy raz mnie wieszają, nie poznam się na tem!
- Źródło: z bajek Fredry
- Pies poczciwszy od człowieka – nim ukąsi, pierwej szczeka.
- Prędzej złodziej przyzna się, że ukradł, niż profesor, że głupstwo powiedział.
- Przyjaciół kochamy dla ich wad, bo lubimy, gdy ktoś też ma wady.
- Zobacz też: przyjaciel
- Rada graniczy z naganą.
- Rybom woda, ludziom zgoda.
- Sobie prawdę rzec – najwspanialsza prawda.
- Socyjalizm każdemu równo nosa utrze: Bogatych zdusi jutro – a biednych: pojutrze...
- Zobacz też: Socjalizm
- Stary, ale jary, lepszy czasem od młokosa.
- Szanuj zdrowie należycie, bo jak umrzesz stracisz życie.
- U człowieka język – część najtrwalsza. Ani się zetrze, ani się skurczy, a jednak zawsze w ruchu.
- U jegomości zawsze jeszcze figle w głowie.
- Źródło: Pan Jowialski, akt I, scena 7,1832
- W ceremoniach tonie gościnność.
- Wiatr nie sieje, blask nie grzeje.
- Wolnoć Tomku w swoim domku
- Z tej powiastki morał w tym sposobie,
Jak ty komu, tak on tobie.
- Z żartem jak ze solą, nie przesadź bo bolą.
- Znam dobrze mężczyzn, ten ród krokodyli.
- Źródło: Śluby panieńskie, akt I, scena 7,1833
- Żaden jeszcze mężczyzna nie umarł z miłości.