Aleksander Fredro

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
portret Aleksandra Fredry

Aleksander Fredro (1793–1876) – polski komediopisarz, poeta i pamiętnikarz.

Spis treści

[edytuj] Cudzoziemczyzna (1824)

  • (...) miłe cudze kraje, lecz milsza ojczyzna.
  • Miło angielską milą przejechać się czasem.
    • Źródło: akt I, scena 3

[edytuj] Damy i huzary (1825)

  • Nie uchodzi, nie uchodzi.
    • Źródło: akt I, scena 6
  • (...) póki dobrze, póty miłość.
    • Postać: Major
    • Źródło: akt I, scena 10
  • Przykra rzecz udawać, zwłaszcza z przyjaciółmi (...).
    • Źródło: akt I, scena 15

[edytuj] Dożywocie (1834–1835)

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Dożywocie.
  • A bodaj ci nóżka spuchła!
    • Źródło: akt II, scena 2
  • Jak kark skręcisz, dam gromnicę...
    Lub gromnicy obietnicę.
    • Źródło: akt II, scena 4

[edytuj] Fraszki i epigramaty

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Fraszki i epigramaty.
  • Kukułka z gniazda ucieka i kuka,
    Potem pisklę matki szuka.
    • Źródło: Epigramat
  • Stary amant jak piec stary:
    Dużo swędu, mało pary.

[edytuj] Pan Jowialski (1832)

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Pan Jowialski.
  • Najczęściej sprzeczka z niczego się wznieci (...).
  • U jegomości zawsze jeszcze figle w głowie.
    • Źródło: akt I, scena 7
    • Zobacz też: figiel

[edytuj] Paweł i Gaweł

  • Paweł i Gaweł w jednym stali domu (...).
    • Opis: początek utworu.
  • Wolnoć, Tomku, w swoim domku.
    • Zobacz też: dom
  • Z tej powiastki morał w tym sposobie,
    Jak ty komu, tak on tobie.

[edytuj] Śluby panieńskie (1832)

  • Błagał, przysięgał, od miłości ginął, a koniec końców chorągiewkę zwinął.
  • Nim się odezwiesz, pomyśl pierwej nieco,
    bo często słowa jakby z worka lecą.
  • Przyrzekam na kobiety stałość niewzruszoną,
    nienawidzić ród męski, nigdy nie być żoną.
  • Znam dobrze mężczyzn, ten ród krokodyli.
    • Źródło: akt I, scena 7

[edytuj] Trzy po trzy

  • Óśmnastego lutego roku 1814 jechał na białym koniu człowiek średniego wzrostu, nieco otyły, w sieroczkowym surducie pod szyją zapiętym, w kapeluszu stósowanym bez żadnego znaku prócz małej trójkolorowej kokardy. Za nim, w niejakiej odległości drugi, znacznie młodszy.(...) Pierwszym z tych jeźdźców był Napoleon, drugim byłem ja.
    • Opis: początek utworu.
  • Razu jednego... kiedy w malignie zasnąłem,
    Wpadł mi palec w kałamarz... i pisać zacząłem.

[edytuj] Zapiski starucha

(oprac. Bogdan Zakrzewski, Warszawa 1991, KAW)

  • Datek – na niewdzięczność zadatek.
    • Źródło: s. 126.
    • Zobacz też: datek
  • Dziwna rzecz: im mniej wielkich ludzi, tym więcej pomników i medali.
  • I cap się wyszczególnia, bo bardzo śmierdzi.
    • Źródło: s. 65
  • Kiedy żona na balu robi furorę, mężowi po balu śnią się grzyby.
    • Źródło: s. 65
  • Milczenie pokrywa zarówno wiedzę jak i niewiedzę.
  • Nie ma większej radości dla głupiego, jak znaleźć głupszego od siebie.
    • Źródło: s. 25
    • Zobacz też: głupota
  • Nie umieć – nie ma grzechu. Ale wielki błąd: udawać, że się umie, czego się nie umie.
  • Pędzi jak po lodzie!... ale jak upadnie, to nie na pierzynę.
  • U człowieka język – część najtrwalsza. Ani się zetrze, ani się skurczy, a jednak zawsze w ruchu.
  • Wiatr nie sieje, blask nie grzeje.

[edytuj] Zemsta

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Zemsta (komedia).
  • Bo ja rzadko kiedy myślę,
    alem za to chyża w dziele.
  • Jeśli nie chcesz mojej zguby,
    krrrokodyla daj mi luby.
  • Niech się dzieje wola nieba,
    z nią się zawsze zgadzać trzeba.

[edytuj] Inne

  • Ale miłość, choć się śmieje,
    Nie nakarmi, nie ogrzeje.
    • Źródło: Nocleg w Apeninach, akt I, sc. II
    • Zobacz też: miłość
  • Ale teraz to się staje, że od kury mądrzejsze jaje.
  • Czy miłość musi być ślepa? Niekoniecznie! Wystarczy, że zakochany umie przymykać oczy.
  • Drwisz sobie, bratku, ze wszystkiego? Ale przyjdzie czas, że i z ciebie wszystko zadrwi.
    • Źródło: Nowa ksiẹga przysłów i wyrażeń przysłowiowych polskich. A-J, oprac. Samuel Adalberg, Warszawa 1969, PIW.
    • Zobacz też: drwina
  • I kura ma skrzydła jak orzeł, ale cóż z tego?
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
    • Zobacz też: kura, orzeł
  • Ideolog chce ze swojej gliny nowego człowieka ulepić. I zawsze robi tylko błoto.
  • Krytyka mądra oświeca, głupia gasi.
    • Źródło: Na wszystko jest przysłowie, oprac. Stanisław Świrko, Stanisław Rozwadowski, Wydawn. Poznańskie, 1975, s. 146.
    • Zobacz też: krytyka
  • Kto gardzi doświadczeniem, jest albo wielkim człowiekiem, albo wielkim głupcem; ale wielkich ludzi na świecie mało.
  • Ludzie ze szkodą gonią za modą.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
    • Zobacz też: moda
  • Łgarzowi nikt nigdy nie wierzy, tylko czasem on sam sobie.
    • Źródło: Żądło i miód mądrości. Antologia aforyzmu polskiego, wybór Kazimierz Orzechowski, Ossolineum, 1984, s. 29.
    • Zobacz też: łgarz
  • Małe dobro wielkiego złego nie ozdobi ani naprawi; małe zło wielkie dobro zepsuje.
  • Milczenie – skarb wszelkiej polityki.
    • Źródło: Przewodnik naukowy i literacki (1877), wyd. „Gazeta Lwowska”, s. 430.
    • Zobacz też: milczenie, polityka, skarb
  • Młodość ma swoje prawa (...).
    • Postać: Kasztelan
    • Źródło: Nowy Don Kiszot, akt III, scena II
    • Zobacz też: młodość
  • Naród, który nie ma siły i woli powiedzieć łotrom, że łotry, nie wart być narodem.
    • Źródło: Józef Kowalski, Rozbić ofensywę antypolonizmu, rozmowa z Jerzym Robertem Nowakiem, „Opcja na prawo”, 2011, nr 3, s. 17.
    • Zobacz też: naród
  • Nie bardzo prawda miła i od przyjaciela.
    • Źródło: Przyjaciele
  • Nie ludzie nami rządzą, lecz własne słabości.
    • Źródło: Mąż i żona
    • Zobacz też: słabość
  • Nie ma złego bez dobrego.
  • Nie mniemaj, ale wiedz.
  • Nie ten głupi, kto źle sądzi, ale ten, co go sędzią zrobił.
  • Nie wskrzesi racja zguby.
    • Źródło: Księga przysłów. Przypowieści i wrażeń przysłowiowych polskich, Warszawa 1894, s. 459.
  • Osiołkowi w żłoby dali, w jeden owies, w drugi siano.
    • Źródło: Władysław Kopaliński, Koty w worku, czyli Z dziejów pojęć i rzeczy, Rytm, 2004, s. 41.
    • Zobacz też: wybór
  • Prędzej złodziej przyzna się, że ukradł, niż profesor, że głupstwo powiedział.
  • Przyjaciół kochamy dla ich wad, bo lubimy, gdy ktoś też ma wady.
  • Rada graniczy z naganą.
  • Rozwaga w miłości zdaje się być niepotrzebna, bo zawsze na końcu robi się tak, jakby się nic nie rozważało.
  • Rybom woda, ludziom zgoda.
    • Źródło: Księga przysłów. Przypowieści i wrażeń przysłowiowych polskich, Warszawa 1894, s. 633.
    • Zobacz też: ryba, woda, zgoda
  • Socyjalizm każdemu równo nosa utrze: Bogatych zdusi jutro – a biednych: pojutrze...
  • W ceremoniach tonie gościnność.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
    • Zobacz też: ceremonia, gościnność
  • W nagrodę cierpień niebo miłość dało.
    • Źródło: Pierwsza Lepsza, sc. 12
    • Zobacz też: cierpienie
  • Z kobietą nie ma żartu
    w miłości czy w gniewie,
    co myśli, nikt nie zgadnie,
    co zrobi, nikt nie wie.
  • Żaden jeszcze mężczyzna nie umarł z miłości.

[edytuj] O Aleksandrze Fredrze

  • Cała ta historia 'złamania pióra', cóż za awantura, jedyna w literaturze! Harakiri popełnione przez autora, aby ukarać krytyka. To zemsta godna Rejenta Milczka: czterdzieści lat, w obliczu rozżalonego narodu, milczeniem swoim trzymać pod pręgierzem biednego Goszczyńskiego...
Wikisource
Zobacz w Wikiźródłach inne utwory Aleksandra Fredry.
Źródło „http://pl.wikiquote.org/w/index.php?title=Aleksander_Fredro&oldid=317156”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Techniczne
Narzędzia