Aleksander Fredro

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

portret Aleksandra Fredry

Aleksander Fredro (1793–1876) – polski komediopisarz, poeta i pamiętnikarz.

[edytuj] Zemsta

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Zemsta (komedia).
  • Bo ja rzadko kiedy myślę,
    alem za to chyża w dziele.
  • Jeśli nie chcesz mojej zguby,
    krrrokodyla daj mi luby.
  • Niech się dzieje wola nieba,
    z nią się zawsze zgadzać trzeba.

[edytuj] Inne cytaty

  • A bodaj ci nóżka spuchła!
    • Źródło: Dożywocie, akt II, scena 2,1835
  • Ale teraz to się staje, że od kury mądrzejsze jaje.
  • Błagał, przysięgał, od miłości ginął, a koniec końców chorągiewkę zwinął.
    • Źródło: Śluby Panieńskie
  • Cóż u diabła, z tym kutasem!
    • Źródło: Dożywocie, akt I, scena 1,1835
  • Czy miłość musi być ślepa? Niekoniecznie! Wystarczy, że zakochany umie przymykać oczy.
  • Datek – na niewdzięczność zadatek.
  • Drwisz sobie, bratku, ze wszystkiego? Ale przyjdzie czas, że i z ciebie wszystko zadrwi.
  • Dziwna rzecz: im mniej wielkich ludzi, tym więcej pomników i medali.
  • I cap się wyszczególnia, bo bardzo śmierdzi.
  • I kura ma skrzydła jak orzeł, ale cóż z tego?
  • Ideolog chce ze swojej gliny nowego człowieka ulepić. I zawsze robi tylko błoto.
  • Im więcej kontrolerów, tym więcej złodziei.
  • Jak kark skręcisz, dam gromnicę...
    Lub gromnicy obietnicę.
    • Źródło: Dożywocie, akt II, scena 4,1835
  • Jeszcze żaden mężczyzna nie umarł z miłości.
  • Każda sowa głupia w dzień.
  • Kiedy żona na balu robi furorę, mężowi po balu śnią się grzyby.
  • Kto gardzi doświadczeniem, jest albo wielkim człowiekiem, albo wielkim głupcem; ale wielkich ludzi na świecie mało.
  • Kto już w grobie jedną nogą, na tym groźby nic nie mogą.
  • Ludzie ze szkodą gonią za modą.
  • Łgarzowi nikt nigdy nie wierzy, tylko czasem on sam sobie.
  • Małe dobro wielkiego złego nie ozdobi ani naprawi; małe zło wielkie dobro zepsuje.
  • Mądra krytyka oświeca, głupia gasi.
  • Milczenie pokrywa zarówno wiedzę jak i niewiedzę.
  • Miłe cudze kraje, lecz milsza ojczyzna.
  • Miło angielską milą przejechać się czasem.
    • Źródło: Cudzoziemczyzna, akt I, scena 3,1824
  • Młodość ma swoje prawa.
  • Nie bardzo prawda miła i od przyjaciela.
  • Nie ludzie nami rządzą, lecz własne słabości.
  • Nie ma większej radości dla głupiego, jak znaleźć głupszego od siebie.
  • Nie ma złego bez dobrego.
  • Nie mniemaj, ale wiedz.
  • Nie ten głupi, kto źle sądzi, ale ten, co go sędzią zrobił.
  • Nie uchodzi, nie uchodzi.
    • Źródło: Damy i huzary, akt I, scena 6,1825
  • Nie umieć – nie ma grzechu. Ale wielki błąd: udawać, że się umie, czego się nie umie.
  • Nie wskrzesi racja zguby.
  • Nim się odezwiesz, pomyśl pierwej nieco,
    bo często słowa jakby z worka lecą.
  • Osiołkowi w żłoby dali, w jeden owies, w drugi siano.
  • Pędzi jak po lodzie, ale jak upadnie, to nie na pierzynę.
  • Pierwszy raz mnie wieszają, nie poznam się na tem!
    • Źródło: z bajek Fredry
  • Pies poczciwszy od człowieka – nim ukąsi, pierwej szczeka.
  • Prędzej złodziej przyzna się, że ukradł, niż profesor, że głupstwo powiedział.
  • Przyjaciół kochamy dla ich wad, bo lubimy, gdy ktoś też ma wady.
  • Rada graniczy z naganą.
  • Rybom woda, ludziom zgoda.
  • Sobie prawdę rzec – najwspanialsza prawda.
  • Socyjalizm każdemu równo nosa utrze: Bogatych zdusi jutro – a biednych: pojutrze...
  • Stary, ale jary, lepszy czasem od młokosa.
  • Szanuj zdrowie należycie, bo jak umrzesz stracisz życie.
  • U człowieka język – część najtrwalsza. Ani się zetrze, ani się skurczy, a jednak zawsze w ruchu.
  • U jegomości zawsze jeszcze figle w głowie.
    • Źródło: Pan Jowialski, akt I, scena 7,1832
  • W ceremoniach tonie gościnność.
  • Wiatr nie sieje, blask nie grzeje.
  • Wolnoć Tomku w swoim domku
  • Z tej powiastki morał w tym sposobie,
    Jak ty komu, tak on tobie.
  • Z żartem jak ze solą, nie przesadź bo bolą.
  • Znam dobrze mężczyzn, ten ród krokodyli.
    • Źródło: Śluby panieńskie, akt I, scena 7,1833
  • Żaden jeszcze mężczyzna nie umarł z miłości.
Wikisource
Wikiźródła, nasz siostrzany projekt, zawiera teksty Aleksandra Fredry