Teresa z Lisieux

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Teresa z Lisieux (właśc. Theresa Martin; 1873–1897) – francuska zakonnica, święta katolicka, doktor Kościoła.

  • Bóg posługuje się ludźmi, aby ukryć swą chwalebną obecność, ale nie ukrywa się na tyle, żeby nie można jej było odgadnąć.
  • Cierpieniem zdobędzie się więcej dusz, niż najlepszym kazaniem.
  • Ja nie umieram, ja wstępuję do życia.
  • Modlić się, to nie znaczy wiele mówić, ale wiele kochać.
  • Pan wie lepiej, co robi, niż my wiemy, co my chcemy.
  • Modlitwa to miłosne przebywanie z tym, który mnie kocha.
  • Prawdziwa miłość bliźniego polega na tym, że znosi się wszystkie wady bliźniego, nie dziwi się jego słabością i pokazuje się, że jest się zbudowanym jego najmniejszymi cnotami.
    • Źródło: Marta Żurawiecka, Z księdzem Twardowskim 2014, Wyd. Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, Sandomierz 2013, s. 230.
  • Radość tkwi nie w rzeczach, ale w głębi naszej duszy.
  • Nie mając nic, wszystko otrzymam od Boga.
  • Me życie jest cieniem, me życie jest chwilką, co ciągle ucieka i ginie.
  • W sercu Kościoła, mej Matki, będę miłością.
  • Moim niebem jest czynić dobrze na ziemi.
  • Miłość żywi się wyrzeczeniami: im bardziej odmawiamy sobie wrodzonej przyjemności, tym mocniej i bezinteresowniej kochamy.
  • Zrozumiałam, że skoro Kościół jest ciałem złożonym z różnych członków, to nie brak mu najbardziej niezbędnego, najszlachetniejszego ze wszystkich. Zrozumiałam, że Kościół posiada Serce i że to Serce płonie Miłością. Zrozumiałam, że jedynie Miłość pobudza członki Kościoła do działania i gdyby przypadkiem zabrakło Miłości, Apostołowie przestaliby głosić Ewangelię, Męczennicy nie chcieliby przelewać swojej krwi...
    • Źródło: Rękopisy autobiograficzne, B 3v
    • Zobacz też: Kościół

Cytaty o Teresie z Lisieux[edytuj]

  • Ta kochana, pozornie tak naiwnie bezproblemowa święta, wyrosła w atmosferze całkowicie zabezpieczonej religijności; jej życie od początku do końca było tak zupełnie i aż do najdrobniejszych szczegółów nacechowane wiarą Kościoła, że świat niewidzialny był częścią jej dnia powszedniego – albo nawet, wydawało się, że stał się jej życiem codziennym, niemal dotykalnym i nie podobna sobie wyobrazić, by mogło być inaczej. Religia była dla niej czymś, co jest samo przez się zrozumiałe: podstawą codziennego życia; była dla niej równie bliska jak realia naszego codziennego życia.