Teodora

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Teodora

Teodora (500?–548) – cesarzowa Cesarstwa Bizantyńskiego 527 do śmierci jako żona Justyniana I; święta Kościoła prawosławnego.

  • Stworzyliśmy instytucje karzące bandytów i złodziei. Czy tym bardziej nie powinniśmy ścigać oszczerców i szubrawców, którzy wykraczają przeciw niewinności?
    • Źródło: jeden z wydanych przez nią edyktów, cyt. za: Kronika kobiet pod red. Mariana B. Michalika, wyd. Kronika – Marian B. Michalik, Warszawa 1993, ISBN 8390033100, s. 145.

O Teodorze[edytuj]

  • Doprawdy, odkąd ludzie żyją na świecie, nikt tak się nie bał tyrana, ale też przed nikim nie było tak trudno się ukryć, jak przed Teodorą. Całe tłumy szpiegów donosiły jej o wszystkim, co się działo, co mówiono na rynku i w domach obywateli.
  • Gdyby była dzieckiem XX wieku, gazety poświęcałyby jej losom całe kolumny, reporterzy dzień i noc nie spuszczaliby jej z oczu, a prasa bulwarowa zarobiłaby miliony na informacjach o wydarzeniach z jej życia. W jej przypadku bowiem bajka o Kopciuszku stała się rzeczywistością. Prostej dziewczynie z samych dołów ludzkiej egzystencji w tajemniczy sposób udało się oczarować cesarza, zdobyć i utrzymać jego serce. W ciągu jednej nocy ciesząca się złą sławą tancerka z hipodromu w Konstantynopolu stała się najpotężniejszą kobietą w cesarstwie wschodnio-rzymskim. Teodora jednym ruchem pozbyła się cyrkowych szmatek swojej przeszłości, przywdziała haftowane złotem szaty, co zapowiadało wspaniałą przyszłość, i przeobraziła się w prawdziwą władczynię, mecenasa sztuki, doradczynię męża-cesarza wykazującą polityczną mądrość. Łącząca ich początkowo wątła nić zamieniła się wkrótce w mocny złoty łańcuch, którego ogniwa stanowiła wzajemna głęboka miłość, jak również współpraca przy rozwiązywaniu wielkich politycznych problemów. Baśń z tysiąca i jednej nocy nabrała realnych kształtów. W tak spektakularny sposób rozpoczętą historię należałoby zakończyć słowami: „i żyli długo i szczęśliwie”.
    • Autor: Sigrid Maria Grössing, Kobiety za kulisami historii, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2002, ISBN 8311095914, tłum. Barbara i Daniel Lulińscy, s. 9.
  • Idź, o cesarzowo, Król Królów i Pan Panów wzywa cię!
    • Opis: słowa celebransa na uroczystościach pogrzebowych Teodory
    • Źródło: Sigrid Maria Grössing, Kobiety za kulisami historii, op. cit., s. 39.
  • Nieraz zjawiała się na składkowych biesiadach w towarzystwie dziesięciu czy kilkunastu doskonale zbudowanych młodzieńców, których jedynym zajęciem była rozpustna, i całą noc spędzała ze współbiesiadnikami w łóżku… robiła przy tym użytek aż z trzech otworów.
  • Niezwykła, piękna i mądra władczyni.
    • Autor: Justynian I Wielki
    • Źródło: Sigrid Maria Grössing, Kobiety za kulisami historii, op. cit., s. 39.
  • Teodora – niecofająca się przed zbrodnią, amoralna i żądna władzy – urodziła się w rynsztoku, zrobiła karierę jako aktorka, prostytutka i uczestniczka obscenicznych burlesek, po czym wspięła się na sam szczyt, zostając żoną Justyniana, jednego z największych cesarzy bizantyjskich. Co zdumiewające i paradoksalne zarazem, ów przenikliwy i zdolny władca zakochał się bez pamięci w tej niezwykłej, inteligentnej, próżnej, chciwej, zepsutej i bezwzględnej kobiecie.
  • Wstąp do krainy wieczystego pokoju, o cesarzowo! Król Królów i Pan Panów wzywa cię!
    • Opis: słowa celebransa na uroczystościach pogrzebowych Teodory
    • Źródło: Sigrid Maria Grössing, Kobiety za kulisami historii, op. cit., s. 40.