Stanisław Grochowiak
Stanisław Grochowiak
Stanisław Grochowiak (1934–1976) – polski poeta, prozaik, publicysta i dramaturg.
Cytaty z wierszy
[edytuj]- A jednak nie zmyliłem ściegu twej postaci,
Że on z deszczu jest szyty. Że go w aksamity
Żaden dym nie uwiedzie, żaden śnieg przepłaci,
Tylko ziąb gołoborza i łyk okowity.- Źródło: wiersz Słotna
- Ani mnie wiodła do cnoty, ni na pokuszenie,
Ani jej śmiech wstydliwy, ni słona powaga,
Tylko uczniom pryszczatym znajome pragnienie.
By właśnie guwernantkę
Rozebrać do naga.- Źródło: Nauczająca (erotyk)
- Błądziłem lasem twoich włosów — zioła
I płacz odkryłem. I schodziłem niżej
Na białe śniegi zimowego czoła,
Gdzie płacz już umilkł, a był cień lichtarzy.
Potem zwiedzałem pamiątki twej twarzy,
Coraz to bliżej — i coraz to bliżej
Ust twoich dobrych uśpionego sioła:
W nim co się zdarzy — raz tylko się zdarzy.- Źródło: Pocałunek — krajobraz
- Bo życie
Znaczy:
Kupować mięso Ćwiartować mięso
Zabijać mięso Uwielbiać mięso
Zapładniać mięso Przeklinać mięso
Nauczać mięso i grzebać mięso
I robić z mięsa I myśleć z mięsem
I w imię mięsa Na przekór mięsu
Dla jutra mięsa Dla zguby mięsa
Szczególnie szczególnie w obronie mięsa
A ONO SIĘ PALI- Źródło: wiersz Płonąca żyrafa
- Bóg błogosławi małomównym
Ale święci są tylko cisi
Zbawieni – co nie poruszają wargami.
- Bunt nie przemija, bunt się ustatecznia
- Źródło: Do S...
- Co ze mnie zostanie Nie martwi mnie to wcale.
- Gdzie pójdę? W ścianę…? Ten ślad, co zostawię,
Będzie jak sucha naleciałość dymu…
Już dziś malujcie: dym w złoconej ramie,
Rama brzemienna w wymiona winogron…- Źródło: Dym, 1978
- I drżymy. Dygot –
Wiatru łopot,
Łoskot kanonad,
Chlupot łopat –
Wszystko w czeluściach tej ogromnej trąby,
Którą rozdyma krzyczący listopad.- Opis: przykład onomatopei.
- Źródło: Listopad
- Zobacz też: listopad
- Ja, z pięściami wbitymi pod oczy,
Stwórca cienia chudego na ścianie —
Pożądałem twych cienkich warkoczy,
Białej ręki na wietrze rozwianej.- Źródło: Ty
- Jest wiatr, co nozdrza mężczyzny rozchyla;
Jest taki wiatr.
Jest mróz, co szczęki mężczyzny zmarmurza;
Jest taki mróz.- Źródło: Upojenie
- Matko Boska mądra taka
Żeś jak ogród z plonem łask
Rzuć najmniejszy choćby blask
W ciemne wiersze Grochowiaka- Źródło: Modlitwa
- Powołał go Pan
Na słup.
Na słupie miał dom
I grób.
A ludzie chłopaka na szafot przywiedli,
Unieśli mu głowę w muskularnej pętli.
Powołał go pan na stryk.
(…)
A ludzie dziewczynę wśród przekleństw gwałcili
I włosy jej ścięli, i ręce spalili.
Powołał ją Pan
Na gnój.
(…)
A ludzie mych wierszy słuchając powstają
I wilki wychodzą żerującą zgrają…
Powołał mnie Pan
Na bunt.
- Prosperuje w swojej skorupie jak mózg w puszce czaszki
Patrzę w przerażeniu na rozum z wolna się gramolący
Zatrzymał się Dokąd tak gnasz niepohamowanie.- Źródło: wiersz Żółw
- Szukam cię w nocy ciemnej,
W taki mrok,
W taki chłód- Źródło: Tęsknię za tobą jesiennie…
- Tak
To jest coś
Biedna konstrukcja człowieczego lęku
Żyrafa kopcąca się tak pomaleńku
Tak
To jest coś- Źródło: wiersz Płonąca żyrafa
- Teraz ją trzeba rozbierać z rozwagą;
Znać, gdzie się kryją czułe klęski ciała,
Tak by wpółskryta, przecież naga stała,
Nie obnażona, aby była nagą.- Źródło: Dwunasty listopad
- „Umarł ze strachu”
Tak napisano
A wszędzie tylko blachy i mury —
I sztywne dymy jak wzdęte fryzury
Nad przerażeniem dachów.
Pisał o ludziach przemienionych w szczury,
O krzywych chmurach jak cienie odwachu,
Deklinował kaźnie,
Koniugował tortury —
Gramatyk strachu.- Źródło: Franz Kafka
- Zobacz też: Franz Kafka
- Że naród pije, ja pośród narodu
Przysiadam czasem. A lubię najniżej,
Gdzie upaść trudno, bo tylko upadli
Mają swój kątek pod tą Ścianą Płaczu.- Źródło: Objawienie według świętego Jana, 1978
O Stanisławie Grochowiaku
[edytuj]- Grochowiak – narąbał całych ćwierci baroku, połci dekadencji, kawałów ekspresjonizmu, doprawił je Norwidem, Libertem, Gałczyńskim, Bóg wie czym jeszcze, wszystko to wrzucił do kotła, zagotował, odcedził i ciepłe jeszcze sprasował w gęste, treściwe wiersze.
- Autor: Jan Błoński, cyt. za: culture.pl