Przymus

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przymuspresja wywierana na kogoś w celu zmuszenia do czegoś lub wewnętrzna potrzeba zrobienia czegoś.

  • Bo aby wszystkich ludzi uczynić doskonałymi, trzeba wielu z nich odebrać wolność, zastosować wobec nich przymus, a nie zdaje się, aby ludzie mogli być szczęśliwi pod przymusem.
  • Człowiek (…) musi do wszystkiego dorastać sam. I do stosowania przymusu wobec siebie – także sam.
  • Nie gódź się nigdy z przymusem człowieczeństwa,
    z przymusem nadziei, z niewolą szczęścia.
    Twoją jedyną prawdą jest zwierzę, które rozszarpuje boga
    w tajemniczo cichych głębinach czerniejącej krwi.
  • (…) nie może istnieć swoboda bez przymusu ani przymus bez swobody, nie można stawiać alternatywy: albo przymus, albo swoboda. Sama swoboda nie ograniczana przymusem zamienia się w anarchię, przymus bez swobody w tresurę. Ani anarchia, ani tresura nie może być zaakceptowana w wychowaniu, w relacjach międzyludzkich.
    • Autor: Jadwiga Bińczycka, Liberalizm i represjonizm w wychowaniu
    • Źródło: Nauczyciel – uczeń. Między przemocą a dialogiem: obszary napięć i typy reakcji pod red. Marii Dudzikowej, Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków 1996, s. 44.
    • Zobacz też: anarchia, wychowanie
  • Tam jednak, gdzie dobrowolne poczynania dorosłych osób nie mogą dotknąć kogokolwiek poza nimi samymi, zwykła niechęć do tego, co robią inni, czy nawet wiedza, że szkodzą sobie swoimi uczynkami, nie uzasadnia stosowania przymusu.
  • Według mnie, niektórzy pisarze odczuwają przymus używania wyszukanych zwrotów, żeby zrekompensować braki pewnych naturalnych emocji. Nie czują nic, są eunuchami literackimi i dlatego ratują się zagmatwaną frazeologią, aby udowodnić jak są nietuzinkowi.
    • Autor: Raymond Chandler, list do Jamesa Sandoe, krytyka literackiego, z 17 października 1948
    • Źródło: Mówi Chandler (ang. Raymond Chandler speaking)