Pchli targ

Pchli targ – bazar, na którym prowadzony jest handel rzeczami używanymi, targ staroci, jarmark dla kolekcjonerów.

• Istnieje w Europie specjalna kategoria bazarów o tradycjach bogatych i problematyce skomplikowanej. Są to place ze starzyzną. Europa jest ich pełna, każda bowiem wartościowa cywilizacja zawiera w sobie kult rzeczy starych, którego pojąć nie mogą cywilizacje młode i prymitywne. Takie bazary ze starzyzną nazywają się rozmaicie w różnych miejscach: w Paryżu – marché aux puces, w Rosji – tołkuczka, a w Krakowie tandeta, łączy je zaś malowniczość. Oczywiście jest to malowniczość w bardzo wyjątkowym gatunku, dostępna przede wszystkim naturom poetyckim i duchom pełnym wyobraźni…
  • Autor: Leopold Tyrmand
  • Źródło: Zły, Wydawnictwo MG, Warszawa 2014, s. 469

• Jechali przez najokropniejszą dzielnicę Paryża, tak zwany Targ Pcheł, który zawsze przypominał Nawreckiemu warszawskie Bagno. Wielka wysprzedaż wszystkiego, od obtłuczonych emaliowanych misek do stylowych mebli, od oleodruków do sztychów i olejnych obrazów. Ubrania, stare buty, gramofony.
  • Autor: Tadeusz Dołęga-Mostowicz [1933]
  • Źródło: Czeki bez pokrycia, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź 1988, s. 287

• Victor mówi, że z tego, co mógłby wyciągnąć na powierzchnię za każdym nurkowaniem, można by zmontować niezłą budę na pchlim targu. Zanim trafił na korpus, wyciągnął z wody składane łóżko i dwa nocniki.
  • Autor: Georges Simenon
  • Źródło: Maigret i trup bez głowy, Wrocław 2004, s. 24

• Był poniedziałek – na Pchlim Targu dzień handlowy… Wzdłuż jarmarcznych budek doszedł do skraju Pchlego Targu. Zatrzymał się na chwilę w cieniu pod wiaduktem okrężnicy i wyobrażając sobie, jakie poszukiwania czekają go w tym zdawałoby się nieprzeniknionym na pierwszy rzut oka chaosie – uliczek, domków, budek, stoisk, żaluzji, mebli, szkła, porcelany, dywanów, przeróżnych szmatek i ciuchów, w tym raju interesów, gdzie można dostać równie dobrze złamaną mosiężną korbkę nie wiadomo do czego, jak i monetę z czasów Piotra Wielkiego – miał poczucie daremności swego trudu.
  • Opis: impresja obcokrajowca z pchlego targu w Paryżu
  • Autor: Václav Erben
  • Źródło: Tajemnica „Złotego Księcia”, Wyd. Iskry, Warszawa 1972, s. 202