Nikos Kazantzakis

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grób Nikosa Kazantzakisa w Iraklionie

Nikos Kazantzakis (1883–1957) – grecki pisarz, poeta, dramaturg i filozof.

Grek Zorba[edytuj]

  • Jestem mężczyzną – to znaczy ślepcem. Jak wszyscy przede mną tak i ja zwaliłem się do dołu na łeb, na szyję. Ożeniłem się.
    • Źródło: rozdział I
  • Kto stworzył ten labirynt niepewności, tę świątynię dufności, naczynie grzechu, pole usiane tysiącem zasadzek, przedsionek piekła, kosz po brzegi napełniony chytrością, truciznę słodką jak miód, łańcuch, który wiąże śmiertelnych z doczesnością – kobietę?
  • Przypomniałem sobie pewien ranek, gdy zobaczyłem uczepioną kory drzewa poczwarkę właśnie w chwili,
    gdy motyl rozrywał spowijającą go powłokę, przygotowując się do lotu.
    Czekałem dość długo, ale motyl zwlekał.
    Niecierpliwie schyliłem się i zacząłem go ogrzewać własnym oddechem.
    I w moich oczach – szybciej, niż przewiduje natura – zaczął dokonywać się cud.
    Powłoka opadła i wyszedł motyl, ale kaleki.
    Nigdy nie zapomnę przerażenia, jakie odczułem, gdy zobaczyłem, że nie może rozwinąć skrzydeł.
    Drżąc próbował tego dokonać wysiłkiem całego ciała – na próżno – choć pomagałem mu oddechem.
    Potrzebny był tu cierpliwy proces dojrzewania. Skrzydła powinny wolno rozwijać się w słońcu.
    Teraz było już za późno. Ciepło mojego tchnienia zmusiło go, aby opuścił poczwarkę przedwcześnie, pomarszczony niby embrion.
    Drżał rozpaczliwie jeszcze chwilę i umarł na mojej dłoni.
    Te leciutkie zwłoki motyla spoczęły ogromnym ciężarem na moim sumieniu.
    Dzisiaj już wiem, że pogwałcenie odwiecznych praw natury jest śmiertelnym grzechem.
    Nie wolno nam ulegać niecierpliwości, winniśmy z ufnością poddawać się wieczystemu rytmowi wszechświata.
    Usiadłem na skale, aby przemyśleć to z Nowym Rokiem.
    O, gdyby ten motyl, którego zabiłem, mógł lecąc przede mną wskazywać mi drogę!
  • W moim życiu największymi dobroczyńcami okazały się podróże i sny.
    • Źródło: prolog
  • Wyzwolić się z jednej namiętności, aby poddać się innej, szlachetniejszej...
    Ale czyż to również nie jest forma niewoli? Poświęcać się dla idei, dla rodzaju ludzkiego, dla Boga?
    A może im dalej znajduje się pan, tym dłuższy sznur na szyi niewolnika?
    Możemy wtedy bawić się i dokazywać na szerszej arenie i umrzeć nie naciągnąwszy sznura do końca.
    Czy nie to właśnie nazywamy wolnością?

Inne[edytuj]

  • Biada mężczyźnie, który mógł spać z kobietą, a nie uczynił tego.
  • Ciało jest duszą kobiety.
  • Człowiek potrzebuje odrobiny szaleństwa, inaczej nie zdobędzie się na to, by odciąć linę i być wolnym.
    • Źródło: Rola chaosu
  • Istnieją trzy rodzaje dusz
    i trzy rodzaje modlitw.
    Pierwsza: Jestem łukiem w twoich dłoniach, Panie.
    Napnij mnie mocno, bo spróchnieję.
    Druga: Nie napinaj mnie zbyt mocno Panie,
    bo pęknę.
    Trzecia: Napnij mnie z całej sił.
    Jeśli nawet pęknę, kogóż to obchodzi?
    Wybieraj!
  • Każdy człowiek ma jakiegoś fioła, ale zdaje się, że największym jest mniemanie, że się go nie ma wcale.
  • Kobieta jest jak świeże źródło. Pochylasz się nad nim, widzisz w nim twarz, pijesz, aż ci dech zapiera.
  • Kobieta to tajemnicze stworzenie, może tysiąc razy upaść i tysiąc razy podnieść się jak dziewica. Dlaczego? Po prostu nie pamięta.
  • Nawet Bóg nie oprze się pachnącej kobiecie wychodzącej w kąpieli.
  • Nie oczekuję niczego. Nie obawiam się niczego. Jestem wolny!
  • Prawdziwej kobiecie większą przyjemność sprawia dawanie szczęścia mężczyźnie, niż doznawanie go.
  • Rzekłem do drzewa migdałowca: „Siostro, powiadaj mi o Bogu”. I migdałowiec pokrył się kwieciem.
    • Źródło: Biedaczyna z Asyżu
    • Zobacz też: Bóg
  • W ręku masz pędzel i farby. Najpierw malujesz raj, a potem do niego wchodzisz.
  • Wiara jest mozaiką złożoną z wątpliwości.
  • Wrota niebios i piekieł sąsiadują z sobą i są identyczne.
    • Źródło: Ostatnie kuszenie Chrystusa
    • Zobacz też: niebo, piekło
  • Ziemia i kobieta nie mogą leżeć odłogiem.