Kazimierz Wierzyński

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kazimierz Wierzyński

Kazimierz Wierzyński (1894–1969) – polski poeta, prozaik, eseista.

  • Bo nie ma ziemi wybieranej,
    Jest tylko ziemia przeznaczona,
    Ze wszystkich bogactw – cztery ściany,
    Z całego świata – tamta strona.
    • Źródło: Ktokolwiek jesteś bez ojczyzny w: Wiersze wybrane, wyd. PIW 1979, s. 120.
  • I tylko przywyknąć nie umiem
    I tylko jeszcze się boję,
    Jak cię ogarnę, zrozumiem,
    Umiłowanie moje.
    • Źródło: Umiłowanie
  • I – wiecie – idąc tak po łanie
    Umierając w pustej ciszy,
    Dobrze jest spostrzec niespodzianie
    W jamce radosny pyszczek myszy.
    • Źródło: Wyżęli pole
  • Miłości gorzka, niepocieszona,
    Matko nasza, Europo,
    Po starych biegnę kamieniach,
    Po śladach zatartych, wspomnieniach
    Za twą odciśniętą stopą.

    Powtarzam twoje imiona
    I ogarnia mnie podziw i strach,
    Że ponad ludzką małość zuchwałą
    Coś podobnego z twej garści powstało
    Jak Szekspir i Bach.
    • Źródło: Europa
  • Mówi się – double talk,
    Śni się – double dreams,
    Żyje się – double life,
    Ale skacze się z okna tylko raz.
    • Źródło: Moralitet o czystej grze z tomu Czarny polonez, 1968
  • Przelicz jeszcze i dodaj czterdzieści i cztery
    Sposoby wybawienia od wszelkiego licha,
    By wolność jak tabakę zażyć z tabakiery,
    Potem zdrowo i głośno na wszystko się kicha,
    I ten rachunek w prawdę sumuj oczywistą,
    Niech Ci do romantycznej znów uderzy głowy,
    To jest Twój sen upiorny, Wielki Realisto:
    Państwo w kamieniach młyńskich, naród niegotowy.

    Buduj teraz, wydźwignij nas dumnie na cokół,
    Wielki pomnik śród świata, nad dziejów przesmykiem
    Wyjdź pierwszy na piedestał i rozgłoś naokół
    Tę wielkość wymuszoną batem albo krzykiem,
    Święć przeminienie tłuszczy i chrzcij nowe czasy
    Z kropielnicy, co wyschła i krwią już nie chlusta,
    Starym herbem sarmackim w popuszczane pasy
    Zatkaj gęby krzyczące i zgłodniałe usta -
    I komu teraz jeszcze otuchy za mało
    A przeszłość jesionowa praojców nie śliczna,
    Niech stanie pod cokołem i porwany chwałą
    Tworzy wolność.

    Masz rację. Jakże jest tragiczna!
    • Źródło: Ojczyzna Chochołów z tomu Wolność tragiczna, 1936
  • Skazuję was na wielkość. Bez niej zewsząd zguba.
    • Źródło: Wyrok pośmiertny z tomu Wolność tragiczna, 1936
  • Świat nie ma sensu, sens ma sztuka.
  • Tylko świat przechodzony nogami jest coś wart.
  • W ogromnym, świętym natchnieniu Boga
    Wszystko powstaje z miłości.
    • Źródło: Czy nas uwiodła radość uboga
  • W różne rozchodząc się wiecznie strony
    I gwiazd szukając na jednym niebie,
    Z głębi jej uczym się nieskończonej
    Rozumieć wszystkich i siebie.
    • Źródło: Czy nas uwiodła radość uboga
  • Za dywizję wołyńską, nie kwiaty i wianki -
    Szubienica w Lublinie. Ojczyste Majdanki.
    Za sygnał na północy, bój pod Nowogródkiem -
    Długi urlop w więzieniu. Długi i ze skutkiem.
    Za bój o naszą Rossę, Ostrą Bramę, Wilno -
    Sucha gałąź lub zsyłka na rozpacz bezsilną.
    Za dnie i noce śmierci, za lata udręki -
    Taniec w kółko: raz w oczy a drugi raz w szczęki.
    Za wsie spalone, bitwy, gdzie chłopska szła czeladź -
    List gończy tropicielski: dopaść i rozstrzelać.
    Za mosty wysadzone z ręki robotniczej -
    Węszyć gdzie kto się ukrył, psy spuścić ze smyczy.
    Za wyroki katów, za celny strzał Krysta -
    Jeden wyrok: do tiurmy. Dla wszystkich. Do czysta.
    • Źródło: Na rozwiązanie Armii Krajowej w: Krzyże i miecze (1946)
  • Zielono mam w głowie i fiołki w niej kwitną.
    • Źródło: Wiosna i wino (1919)
  • (...) Zostały słowa, rym wszedł do modlitwy,
    Bo tak się za nas modlili poeci.
    • Źródło: Motto