Jerzy Ficowski

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Ficowski, Warszawa, grudzień 2002

Jerzy Ficowski (1924–2006) – polski poeta, prozaik, tłumacz, żołnierz AK, uczestnik powstania warszawskiego, znawca folkloru żydowskiego i cygańskiego.

  • Czekam was
    w tych stronach świata,
    które są zamieszkałe przeze mnie.
    • Źródło: wiersz Moje strony świata, 1957
  • Krótkotrwała i wieczna,
    spróchniała i niezniszczalna,
    największa moja pociecha.
    • Źródło: wiersz Do wierzby, 1960
  • Myślę, że wydeptałem w poezji jakieś własne ścieżki, po których nikt ze mną nie chodził. Czy one zarosną trawą, czy okażą się potrzebne, nie wiem.
  • Odpędzani
    od lat
    od siebie
    ginący
    z oczu
    własnych
    znaleźliśmy się oto
    pod drogowskazem
    bezstronnego krzyża
  • Pewien żarłok NIENAŻARTY
    raz wygłodniał nie NA ŻARTY
    i wywiesił szyld na PŁOCIE,
    że ochotę ma na PŁOCIE.
    Tutaj na brak RYB NARZEKA,
    Bo daleka RYBNA RZEKA.
    Więc się zgłosił pewien ŻEBRAK
    i rzekł żarłokowi, ŻE BRAK
    płoci, karpi oraz ŚLEDZI,
    ale rzeki pilnie ŚLEDZI
    i gdy tylko będzie W STANIE,
    to o świcie z łóżka WSTANIE,
    po czym ruszy na POMORZE
    i w zdobyciu ryb POMOŻE...
    Odtąd żarłok nasz JEDYNIE
    zamiast smacznych ryb JE DYNIE.
    • Źródło: Dziwna rymowanka
  • Poezja nie jest zajęciem. To odświętne chwile. Wiersz się zdarza.
    • Źródło: w wywiadzie udzielonym Lidii Ostałowskiej
  • Wstajemy, dotykając twarzy,
    aby sprawdzić, czy jesteśmy jeszcze.
    I nie ma świadków naszego poddania.
    Milczą wierne prześcieradła,
    płowieje na nich szybko
    malowana gorączką
    podobizna naszego bezwładu.
    • Źródło: wiersz Przez stratowane prześcieradła, 1960

Zobacz też: