Ewa Szumańska

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ewa Szumańska (1921–2011) – polska pisarka, reportażystka, scenarzystka filmowa, autorka słuchowisk i satyryczka.

Z pamiętnika młodej lekarki[edytuj]

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Z pamiętnika młodej lekarki.
  • Będąc młodą lekarką, przyszedł raz do mojej przychodni pacjent…
    • Opis: zazwyczaj w ten sposób lub podobnie zaczynał się ten cykl.
    • Zobacz też: lekarka, pacjent
  • (Odgłos uderzenia). Zręcznym ruchem zadałam pacjentowi narkozę.
    • Źródło: Uszy
    • Zobacz też: narkoza

Inne[edytuj]

  • Errare tumanum est.
    • Opis: aluzja do sentencji Errare humanum est, łac. 'błądzić jest rzeczą ludzką.
  • Ksary – prastare berberyjskie spichlerze – fortece, górskie wioski berberyjskie, wykute w skale zawieszone między niebem a ziemią, życiodajne oazy saharyjskie, niezwykłe słone jezioro El-Dżerid, miasta pełne zabytków rzymskich, fenickich, arabskich…
    • Źródło: Tunes, Tunes
    • Zobacz też Tunezja

O Ewie Szumańskiej[edytuj]

  • Dla mnie Ewa jest zlepkiem wielu postaci. Jest Ewą Szumańską, pisarką, aktorką, podróżniczką, ale też Babcią Pimpusiową, Basieńką z Rycerzy trzech i Młodą Lekarką. Jako aktorka, po tym, jak odeszła z teatru, nie dała się nigdy więcej namówić na powrót na scenę. Ale za mikrofonem tworzyła ciepłe, wielowymiarowe, barwne postaci. Tak autentyczne, że wydają mi się równie prawdziwe, jak ona sama. Jako jedyna kobieta w naszym zespole była wciąż narażana na niewybredne żarty. Ale nigdy się nie obrażała. A jej aktorski talent ujawniał się też, kiedy wracała ze swoich wypraw i opowiadała nam o nich – czuliśmy się, jakbyśmy razem z nią oglądali Machu Picchu.
  • Sława „Młodej Lekarki” przyćmiła nieco inne osiągnięcia Ewy Szumańskiej – wspomnienia akowskie, książki podróżnicze czy wreszcie perełki felietonowe w „Tygodniku Powszechnym”. Ale to rzecz zwyczajna w świecie oplecionym siecią mass mediów. Praca dla „Tygodnika” była jej ostatnią. Była bardzo zawzięta. Pisała nawet, gdy poważne kłopoty ze wzrokiem zmusiły ją do przejścia na dyktowanie. Nie umiała pogrążyć się w chorobie i milczeć. Dzielna przez całe życie.

Zobacz też[edytuj]