Aleksander III Romanow

Aleksander III Romanow (1845–1894) – cesarz Rosji i król Polski (Kongresówki) od 1881 roku.

Co!? On napluł na mój portret, a ja mam go karmić przez sześć miesięcy. Panowie, wyście chyba poszaleli. Wypuśćcie go i powiedzcie, że ja też mam go gdzieś. I zakończmy już te sprawę. Wielka rzecz!
- Opis: pewien chłop został skazany za to, że napluł na portret cara na sześć miesięcy więzienia. Sprawa w końcu dotarła do cara. Gdy dowiedział się o tej sprawie wybuchnął śmiechem i w ten sposób wyraził swoją opinie.
- Źródło: Maria Aprelenko, Prominent Russians: Alexander III the Peacemaker, russiapedia.rt.com

Gdy car Rosji łowi ryby, Europa czeka.
- Opis: reakcja łowiącego ryby cara na meldunek oficera, iż nadeszła właśnie depesza z informacjami o znaczeniu ogólnoeuropejskim.
- Zobacz też: car, Europa, ryba

Głos Boży każe nam stanąć zdecydowanie u steru rządów, z ufnością w opatrzność Bożą, z wiarą w siłę i prawdę władzy absolutnej, którą powołani jesteśmy utwierdzić i dla dobra ludu chronić od wszelkich na nią zakusów.
- Opis: słowa, od których rozpoczął swoje rządy.
- Źródło: Wioletta Zielecka, Dramatyczna epopeja carów w: Romanowowie (tom 3. z serii Dynastie Europy), Biblioteka Gazety Wyborczej, ISBN 9788326800832, 2010, s. 15–17.

Rosja ma tylko dwóch sojuszników – armię i flotę.
- У России есть только два союзника: армия и флот. (ros.)
- Zobacz też: armia

Tylko uważajcie i nie flirtujcie zbytnio!
- Opis: do swego syna Mikołaja i Matyldy Krzesińskiej w kwietniu 1890 na przedstawieniu dyplomowym w petersburskiej Cesarskiej Szkole Teatralnej.
- Źródło: Violetta Wiernicka, Baletnica Imperium, „Newsweek Historia”, 9/2014, s. 76.

O Aleksandrze III Romanowie

Cechy umysłu i charakteru czyniły z Aleksandra Aleksandrowicza całkowite przeciwieństwo starszego brata (…) nie miał on zewnętrznej ogłady, umiejętności szybkiego zapamiętywania i przyswajania wiedzy, lecz w zamian charakteryzował się światłym i wyraźnym zdrowym rozsądkiem.
- Autor: Sergiusz Tatiszczew
- Źródło: Grzegorz Jasiński, Aleksander III w: Romanowowie (tom 3 z serii Dynastie Europy), op. cit., s. 48.

W naturze twarz władcy w takim stopniu oszałamiała swoją wyrazistością, że zapominało się o tym wszystkim. Szczególnie zafrapowało mnie spojrzenie jego jasnych (szarych? niebieskich?) oczu. To chłodne, stalowe spojrzenie, w którym było coś groźnego i niepokojącego, wywoływało wrażenie smagnięcia. Spojrzenie cara! Spojrzenie człowieka stojącego ponad wszystkim.
- Autor: Aleksander Benois
- Opis: wspominając spotkanie z rosyjskim imperatorem.
- Źródło: Grzegorz Jasiński, Aleksander III w: Romanowowie (tom 3 z serii Dynastie Europy), op. cit., s. 51.