A lasy wiecznie śpiewają

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj
Trygve Gulbranssen

A lasy wiecznie śpiewają (norw. Og bakom synger skogene) – powieść Trygve Gulbranssena z 1933 roku; tłum. Henryk Goldmann.

  • Być może zadaniem człowieka na ziemi jest przebijać się cierpliwie przez wszystkie niezrozumiałe sprawy i nigdy nie zwątpić. W taki sposób każdy osiągnie stopień dojrzałości odpowiadający jego siłom i zdolnościom, a osiągnięta dojrzałość jest rezultatem życia każdego człowieka. Jeden zachodzi daleko, drugi nie, ale istotą rzeczy jest to, czy każdy zrobił w tym względzie wszystko, co było w jego mocy.
  • Cokolwiek człowieka spotyka – powinien zawsze się podnieść i dążyć naprzód, wciąż naprzód, przez całe życie.
  • Dobro za zło niełatwo przyjmować…
  • Dobrzy ludzie posiadają moc. Nie tylko w życiu, nie, nawet i po śmierci.
  • Kto raz stał się samotny, będzie nim do końca życia.
  • Najwyższym obowiązkiem jest miłosierdzie.
  • Od pieniędzy serce się staje twarde.
  • Pieniądz wiele żąda od swego właściciela – zabierze mu nawet duszę, jeśli nie będzie na siebie uważał.
  • Pieniądz rządzi światem, tak biednymi, którym go brak, jak i bogatymi, którzy są jego niewolnikami.
  • Po twoich słowach nie mam teraz nigdzie swego miejsca na świecie…
  • Sprawiedliwy człowiek nie może uchylać się od swoich obowiązków.
  • Za pieniądze można kupić wszystko: ludzi, duszę (…), ale nie można kupić za nie szczerych i uczciwych słów. Szczerość ucieka przed pieniędzmi.
    • Postać: kapitan Klinge

Zobacz też: