Łucja Pałys

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Małgorzata Musierowicz,
autorka Jeżycjady

Łucja Pałys – postać fikcyjna, bohaterka powieści Małgorzaty Musierowicz.

  • A czy „wiem, że się dowiem” to pleonazm?
    • Źródło: Małgorzata Musierowicz, Sprężyna, wyd. Akapit Press, Łódź 2008, s. 104.
    • Zobacz też: pleonazm
  • A jak skończę szkołę, to założę wypożyczalnię wędlin. Na Starym Rynku.
    • Źródło: Małgorzata Musierowicz, Czarna polewka, wyd. Akapit Press, Łódź 2006, s. 87.
  • Ale to jest przecież niemożliwe (…). To, że można by cię kochać jeszcze bardziej, ty mój dziadziusiu (…).
    • Źródło: Sprężyna, op. cit., s. 14.
  • Chciałabym być spiritusem... chciałabym być motorem wydarzeń (…). A najlepiej to sprężyną, bo kto by tam chciał być motorem, na pewno nie ja; a znów spiritus movens się nie odmienia, a ja nie lubię, jak coś się nie odmienia przez przypadki (…).
    • Źródło: Sprężyna, op. cit., s. 12.
  • Często poznaję idiom po tym, że go nie rozumiem.
    • Źródło: Sprężyna, op. cit., s. 92.
    • Zobacz też: idiom, języka
  • Ja nie podsłuchuję. Ja słyszę. A to jest różnica.
    • Źródło: Sprężyna, op. cit., s. 92.
  • Ja zwę się Łucja Pałys (…). A ty? Zakład, że nie. Hi, hi.
    • Źródło: Czarna polewka, op. cit., s. 88.
  • Już lecę. O! Wyraziłam się frazeologicznie.
    • Źródło: Sprężyna, op. cit., s. 94.
    • Zobacz też: frazeologia
  • Lubię wiedzieć (…).
    • Źródło: Sprężyna, op. cit., s.9.
    • Zobacz też: wiedza
  • Ma czarny nastrój, mroczny jak pieczarka.
    • Opis: o Laurze.
    • Źródło: Sprężyna, op. cit., s. 13.
  • Muszę to zdanie zapamiętać: nie należy zostawiać wszystkiego przypadkowi.
    • Źródło: Sprężyna, op. cit., s. 32.
    • Zobacz też: przypadek
  • Obiecane to obiecane.
    • Źródło: Sprężyna, op. cit., s. 209.
    • Zobacz też: obietnica
  • (…) ojoj, to mój stały błąd, muszę bardziej jednoznacznie określać podmiot, szczególnie gdy jest on domyślny. Powiedział mi o tym nasz pan polonista. Szkoda, że jeszcze nie całkiem rozumiem, co mam w tym celu robić.
    • Źródło: Sprężyna, op. cit., s. 13.
    • Zobacz też: gramatyka
  • Pomyślałam sobie (…), że mogłabym zostać sprężyną dobrych wydarzeń.
    • Źródło: Sprężyna, op. cit., s. 33.
  • Powiedział [pan polonista], że często tylko się nam wydaje, że jesteśmy zakochani, i wtedy od razu piszemy wiersze miłosne. Natomiast prawdziwe uczucie, na które wszyscy czekamy, nie potrzebuje wielkich słów.
    • Źródło: Sprężyna, op. cit., s. 92.
    • Zobacz też: miłość

O Łucji Pałys[edytuj]

  • Była dziewczynką inteligentną i pełną empatii. Dawno już spostrzegła, że istoty ludzkie mówią jedno, myślą drugie, a robią jeszcze coś innego. U podstaw takich zachowań kryły się liczne tajemnice – a Łusia za nimi przepadała. Lubiła je zauważać, zgłębiać i rozwiązywać. Ale kiedy nie udawało się osiągnąć rozwiązania, też była zadowolona; przecież najprzyjemniejszą właściwością tajemnic jest to właśnie, że nie można ich przeniknąć!
    • Źródło: Sprężyna, op. cit., s. 27.
  • Lubiła zaskakiwać rozmówców, zadając im z nagła trudne pytania.
    • Źródło: Sprężyna, op. cit., s. 41.
    • Zobacz też: pytanie
  • (…) wyglądała [Łusia], zdaniem Józinka, absolutnie rozczulająco. Wygląd taki przybierała całkowicie świadomie. Miała opracowany zestaw niewinnych spojrzeń, dowcipnych minek i uroczych uśmiechów. Wprost nie do wiary, że sześcioletnia dziewczynka już to wszystko umiała. Na widok tych babskich sztuczek Józef Pałys nabierał wielkiej nieufności do osób płci żeńskiej, wszystkich bez wyjątku.
    • Źródło: Czarna polewka, op. cit., s. 257.